Οσποδάρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Οσποδάρος, ή Οσποδάριος ήταν διοικητικός τίτλος της Οθωμανικής διοίκησης που δήλωνε τον διοικητή ή ηγεμόνα μιας επαρχίας με σχετική αυτονομία, ήταν συνώνυμος του βυζαντινού όρου Δεσπότης.
Το σπουδαιότερο αξίωμα των Φαναριωτών στην διάρκεια του 18ου με αρχές 19ου αιώνα. Αξίωμα το οποίο διατηρούνταν για λιγότερο από 3 χρόνια.

Σε αντίθεση με τους Πασάδες οι Οσποδάροι δεν είχαν στρατιωτικές αρμοδιότητες.

Σημαντικοί Οσποδάροι στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν οι Αλέξανδρος Χαντζερής, Ιωάννης Καρατζάς (1812), Αλέξανδρος Σούτσος (1812), Κωνσταντίνος Νέγρης γενικός τοποτηρητής (1821), Γρηγόριος Δ΄ Γκίκας οσποδάρος κλπ.