Οι Υφαντές (ταινία, 1905)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Οι Υφαντές (ταινία, 1905)
ΣκηνοθεσίαΜιλτιάδης Μανάκης και Yanaki Manaki
Πρώτη προβολή1905[1]
Διάρκεια1 λεπτό[2]
ΠροέλευσηΟθωμανική Αυτοκρατορία
Κλιπ 15 δευτερολέπτων που δείχνει την 114χρονη Δέσποινα Μανάκη να γνέθει μαλλί.

Οι υφαντές,[3] ή Η γιαγιά Δέσποινα, είναι μικρού μήκους βωβή, ασπρόμαυρη ταινία ντοκιμαντέρ, που γυρίστηκε το 1905 από τους πρωτοπόρους του κινηματογράφου στα Βαλκάνια, τους αδελφούς Μανάκη, στο μικρό ρουμανικό χωριό Αβδέλλα, στο οθωμανικό Βιλαέτι του Μοναστηρίου. Έχει διάρκεια περίπου 60 δευτερόλεπτα και απεικονίζει τις θείες του Μανάκη και την 114χρονη γιαγιά Δέσποινα να κλώθουν και να υφαίνουν.[4][5][6] Αρχικά η ταινία είχε τίτλο «Η 114χρονη γιαγιά μας στη δουλειά της υφαντουργίας», αλλά έγινε γνωστή ως Οι υφαντές.[7]

Πιστεύεται ότι είναι η πρώτη ταινία που γυρίστηκε στα Οθωμανικά Βαλκάνια.[8] Η ταινία γυρίστηκε με φιλμ 35 χιλιοστών με κινηματογραφική κάμερα Urban Bioscope (αριθμός σειράς 300) εισαγόμενη από το Λονδίνο.[8]

Ένα απόσπασμα από την ταινία εμφανίζεται στην αρχή της ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου του 1995 Το Βλέμμα του Οδυσσέα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Ελλάδα στη σύγχρονη εποχή: μια σχολιασμένη βιβλιογραφία έργων που δημοσιεύθηκαν στα αγγλικά σε είκοσι δύο ακαδημαϊκούς κλάδους κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, 1 :109
  • Κατερίνα Ζαχαρία, «Αντιλήψεις για την Ελλάδα στον Ελληνικό Κινηματογράφο», Ελληνισμοί, σελ. 323

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]