"Οι Πυγμάχοι" είναι τοιχογραφία, φιλοτεχνημένη με την τεχνική της νωπογραφίας, η οποία κοσμούσε τον νότιο τοίχο του δωματίου Β1 του Κτιρίου Β του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου.
Η τοιχογραφία έχει ύψος 2,75 μέτρα και πλάτος 0,94 μέτρα.
Δύο μικρά παιδιά, πιθανώς μεταξύ 6 και 8 ετών, πυγμαχούν. Τα παιδιά φέρουν μόνο περίζωμα. Τα σώματα αποδίδονται με κόκκινο χρώμα, το δεξιό παιδί φαίνεται να είναι μικρότερο του άλλου και το αριστερό παιδί είναι στολισμένο με περιδέραιο, περιβραχιόνιo με πολύτιμες πέτρες κυανού χρώματος, περισφύριο και φοράει χρυσό σκουλαρίκι. Στο δεξί τους χέρι φορούν χειρόκτια (γάντια πυγμαχίας) και έχουν ξυρισμένο κεφάλι εκτός από δύο μεγάλους πλοκάμους που κρέμονται στο πίσω μέρος και δύο μικρότερους ψηλά, πάνω από το μέτωπο.[1] Ο Σπύρος Μαρινάτος είχε θεωρήσει αρχικά ότι φορούσαν γαλάζιους σκούφους,[2] αλλά σε συνδυασμό με άλλες τοιχογραφίες, όπως με τις Κροκοσυλλέκτριες, θεωρείται δεδομένο ότι με γαλάζιο χρώμα απεικονιζόταν το ξυρισμένο κεφάλι.
Η διαφορά στον στολισμό των δύο παιδιών έχει ερμηνευθεί ως ένδειξη διαφορετικής κοινωνικής θέσης, αν και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το αριστερό παιδί είναι θηλυκού γένους.
Το φόντο της τοιχογραφίας είναι άσπρο και κόκκινο, πιθανότατα αποδίδοντας τη γη και τον ουρανό.
Οι Μινωίτες ασκούσαν διάφορα αθλήματα, όπως πάλη, άλμα ταύρου, ακροβατικά και φυσικά πυγμαχία. Αυτό είναι εμφανές σε πολλά έργα τέχνης, από άλλες τοιχογραφίες, όπως η τοιχογραφία των ταυροκαθαψίων μέχρι την κεραμική. Το νεαρό της ηλικίας των αγοριών στην τοιχογραφία του Ακρωτηρίου "Οι Πυγμάχοι" υποδηλώνει ότι οι αθλητές άρχισαν να προπονούνται από πολύ μικρή ηλικία, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο αθλητισμός ήταν εξαιρετικά σημαντικός για τη μινωική κοινωνία. Έχει μάλιστα προταθεί ότι ο αθλητισμός έπαιζε θρησκευτικό ρόλο στην κοινωνία λόγω της ευρείας εξάπλωσής του.
Η νεαρή ηλικία των αθλητών σε πολλά έργα τέχνης υποδεικνύει ότι ο αθλητικός ανταγωνισμός μπορεί να ήταν μια ιεροτελεστία μετάβασης στην ενηλικίωση για τους Μινωίτες[3]. Αν και υπάρχει μεγάλη επιστημονική συζήτηση σχετικά με το αν τα γάντια που φορούν τα αγόρια είχαν σκοπό να παρέχουν προστασία για τα οστά του χρήστη ή να αυξήσουν το μέγεθος της ζημιάς που προκαλούσαν στον αντίπαλο, είναι σαφές ότι εκτός από γάντια, κοσμήματα και ζώνες, οι αθλητές φορούσαν όσο το δυνατόν λιγότερα. Λόγω της απλότητας του αθλήματος, είναι πολύ πιθανό η πυγμαχία να δημιουργήθηκε ως μέσο επίλυσης διαφορών και τελικά να εξελίχθηκε σε αθλητικό αγώνα[4].
_(30652995822).jpg)
