Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ντόνα Σάμερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντόνα Σάμερ
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Donna Summer (Αγγλικά)
Γέννηση31  Δεκεμβρίου 1948[1][2][3]
Βοστώνη[4][5][6]
Θάνατος17  Μαΐου 2012[7][8][1]
Νέιπλς[5]
Αιτία θανάτουκαρκίνος του πνεύμονα
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςHarpeth Hills Memory Gardens[9]
ΕθνικότηταΑφροαμερικανός[10][6]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής[11]
Ιδιότητατραγουδιστής[11][5][12], τραγουδοποιός, συνθέτης[5][12], μουσικός ηχογραφήσεων, μουσικός[13][5][12], ηθοποιός[11] και ποπ τραγουδιστής[12]
ΣύζυγοςBruce Sudano (1980–2012)[14]
ΤέκναBrooklyn Sudano και Amanda Sudano
Όργαναπιάνο και φωνή
Είδος τέχνηςDisco, ροκ μουσική, σύγχρονο R&B, Σινθ ποπ, house και ποπ μουσική
ΒραβεύσειςΑστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ[15], Grammy Award for Best Female R&B Vocal Performance (1979)[16], βραβείο Γκράμι για την καλύτερη γυναικεία ροκ φωνητική ερμηνεία (1980)[16], Βραβείο Γκράμι για καλύτερη ερμηνεία (1984)[16], Βραβείο Γκράμι για καλύτερη ερμηνεία (1985)[16], Grammy Award for Best Dance/Electronic Recording (1985)[16] και Rock and Roll Hall of Fame (2013)[17]
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Η Ντόνα Σάμερ (αγγλ. Donna Summer, 31 Δεκεμβρίου 1948 – 17 Μαΐου 2012) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Άρχισε να τραγουδά από μικρή σε εκκλησιαστικές χορωδίες επηρεασμένη από τη Μαχάλια Τζάκσον. Αργότερα, σε εφηβική ηλικία συνέχισε να τραγουδάει σε διάφορα συγκροτήματα. Τη δεκαετία του 1960 ακολούθησε το στιλ της Τζάνις Τζόπλιν. Παράτησε το σχολείο για να κάνει ψυχεδελική μουσική. Αποδήμησε στη Γερμανία, όπου εμφανίστηκε στο μιούζικαλ Hair. Εγκαταστάθηκε στο Μόναχο και έμαθε Γερμανικά. Έγινε γνωστή στη δεκαετία του 1970 και 1980 με μεγάλες επιτυχίες.

Απεβίωσε στις 17 Μαΐου 2012 στην πόλη Νέιπλς στη Φλόριντα.

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Φωτογραφία του 2007, (από αριστερά προς τα δεξιά) με τη Φρανθίσκα Γκουτιέρεζ, σύζυγο του επί χρόνια συνεργάτη της Σάμερ, Τζόρτζιο Μορόντερ, τη Σάμερ, τον σύζυγό της Μπρους Σουντάνο και τον Μορόντερ

Η Σάμερ φέρεται να είναι μακρινή ξαδέρφη του επίσης τραγουδιστή Μπόμπι Μπράουν, του οποίου η οικογένεια μεγάλωσε στην περιοχή Ρόξμπουρι της Βοστώνης τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. [18]

Παντρεύτηκε τον Χέλμουθ Σόμερ το 1973 και γέννησε την κόρη τους, Ναταλία Πία Μελάνι (Μίμι) Σόμερ, [19] την ίδια χρονιά. Η Σάμερ ξεκίνησε να εμφανίζεται με το ψευδώνυμο «Ντόνα Σόμερ», το οποίο αργότερα άλλαξε σε «Ντόνα Σάμερ». Η τελευταία ορθογραφία χρησιμοποιήθηκε όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ με τίτλο «The Hostage», το 1974. Το 1976, μετά από τρία χρόνια γάμου, αυτή και ο Χέλμουθ Σόμερ χώρισαν.

Η Σάμερ παντρεύτηκε τον τραγουδιστή-κιθαρίστα των Brooklyn Dreams, Μπρους Σουντάνο, στις 16 Ιουλίου 1980. Απέκτησαν μαζί δύο κόρες, την Μπρούκλιν Σουντάνο και την Αμάντα Σουντάνο. [20] Το ζευγάρι παρέμεινε παντρεμένο μέχρι τον θάνατο της Σάμερ.

Η Σάμερ ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της εκκλησίας Oasis στο Λος Άντζελες. [21]

Η Σάμερ και η οικογένειά της μετακόμισαν από την περιοχή Σέρμαν Όουκς του Λος Άντζελες στο Νάσβιλ του Τενεσί το 1995, [22] όπου έκανε ένα διάλειμμα από τον χώρο του θεάματος για να επικεντρωθεί στη ζωγραφική, ένα χόμπι που είχε αναπτύξει τη δεκαετία του 1980.

Παρακαταθήκη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τον τραγουδιστή Μαρκ Άλμοντ, η συνεργασία της Σάμερ με τον παραγωγό Τζόρτζιο Μορόντερ «άλλαξε το πρόσωπο της μουσικής». [23] Ως καλλιτέχνης ηχογράφησης, η Σάμερ είτε σημείωσε είτε έσπασε πολλά ρεκόρ στα τσαρτ. Στη διάρκεια της ακμής της στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Σάμερ σημείωσε οκτώ συνεχόμενες επιτυχίες που έφτασαν στο τοπ 10 του αμερικανικού Billboard Hot 100, τις περισσότερες που έχει σημειώσει γυναίκα καλλιτέχνης στις Ηνωμένες Πολιτείες από την εποχή της Μπρέντα Λι και των Supremes τη δεκαετία του 1960. Η Σάμερ ήταν η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης στην ιστορία των τσαρτ με τρία σινγκλ που έφτασαν στο νούμερο ένα στο Billboard Hot 100 σε ένα ημερολογιακό έτος, το 1979. Η Σάμερ κατάφερε τουλάχιστον να φτάσει ένα σινγκλ στο τοπ 40 του Hot 100 μέσα σε δέκα ημερολογιακά έτη (1975–1984). Σε μια επταετή περίοδο (1976–82), σημείωσε περισσότερες επιτυχίες στο τοπ 10 (12 συνολικά) από οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα ή καλλιτέχνη εκείνης της εποχής. Μεταξύ 11 Νοεμβρίου 1978 και 5 Ιανουαρίου 1980, η Σάμερ είχε τρία συνεχόμενα άλμπουμ που έφτασαν στην πρώτη θέση του Billboard 200 (Live and More, Bad Girls και On the Radio: Greatest Hits Volumes I & II). Η Σάμερ είναι η μόνη καλλιτέχνιδα που έχει τρία διπλά άλμπουμ που έφτασαν στο νούμερο ένα και επίσης η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνιδα που ηχογράφησε διαδοχικά άλμπουμ που έφτασαν στο νούμερο ένα.

Η Σάμερ σε πρόβα συναυλίας, 2005

Μεταξύ 1976 και 1979, η Σάμερ ήταν η κορυφαία ντίσκο καλλιτέχνης στις λίστες του Billboard για το τέλος της χρονιάς τέσσερις συνεχόμενες φορές. Είναι η έκτη πιο επιτυχημένη καλλιτέχνης στην ιστορία του Dance Club Songs, με 16 σινγκλ στην πρώτη θέση του τσαρτ. Η Σάμερ είναι μία από μια μικρή ομάδα καλλιτεχνών που έχουν καταφέρει να κατακτήσουν την πρώτη θέση στα τσαρτ του Billboard επί πέντε ή περισσότερες δεκαετίες (δεκαετίες του 1970, του 1980, του 1990, του 2000, του 2010), μαζί με τους Σερ, Αρίθα Φράνκλιν, Νταϊάνα Ρος, Γουίτνεϊ Χιούστον, Μάικλ Τζάκσον και Μαντόνα.

Έγινε ποπ είδωλο και η εξέχουσα θέση της στα χορευτικά τσαρτ, για την οποία ήταν γνωστή ως η βασίλισσα της ντίσκο, την έκανε όχι μόνο μια από τις καθοριστικές φωνές εκείνης της εποχής, αλλά και μια επιρροή σε καλλιτέχνες της ποπ μουσικής, από τη Μαντόνα μέχρι την Μπιγιόνσε. Σε αντίθεση με άλλα αστέρια της ντίσκο που ξεθώριασαν καθώς η μουσική έγινε λιγότερο δημοφιλής στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Σάμερ μπόρεσε να ξεπεράσει το είδος και να στραφεί σε έναν ποπ-ροκ ήχο. Είχε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της τη δεκαετία του 1980 με το "She Works Hard For the Money", το οποίο έγινε ένας ακόμη ύμνος, αυτή τη φορά για τα δικαιώματα των γυναικών, ενώ αργότερα συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τα Τραγούδια του Αιώνα από την RIAA και την NEA. [24] Η επιτυχία της «Love to Love You Baby» (1975), συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τα 500 τραγούδια που διαμόρφωσαν το ροκ εν ρολ του Rock and Roll Hall of Fame. Η Σάμερ ήταν η πρώτη μαύρη γυναίκα που προτάθηκε για βραβείο MTV Video Music Award.

Τον Μάιο του 2012, ανακοινώθηκε ότι το «I Feel Love» συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των διατηρημένων ηχογραφήσεων στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. [25] Η σελίδα της στο Rock and Roll Hall of Fame ανέφερε τη Σάμερ ως «την πρώτη αληθινή ντίβα της σύγχρονης ποπ εποχής». [26]

Το 2018, το Summer: The Donna Summer Musical, ένα βιογραφικό μιούζικαλ με τραγούδια της Σάμερ, ξεκίνησε τις παραστάσεις του στο θέατρο Lunt-Fontanne του Μπρόντγουεϊ, [27] μετά από παγκόσμια πρεμιέρα το 2017 στο La Jolla Playhouse στο Σαν Ντιέγκο. [28]

Το 2023, το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε τη Σάμερ στην 122η θέση του καταλόγου με τους 200 Μεγαλύτερους Τραγουδιστές Όλων των Εποχών.

Το 2023, το HBO κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ Love to Love You, Donna Summer, [29] σε σκηνοθεσία της κόρης της, Μπρούκλιλν Σουντάνο, και του σκηνοθέτη Ρότζερ Ρος Ουίλιαμς. Το 2024, η Σάμερ τιμήθηκε μετά θάνατον με Βραβείο Γκράμι Συνολικής Προσφοράς. Το 2025, εισήχθη μετά θάνατον στο Hall of Fame των Τραγουδοποιών. [30]

Ένας δρόμος έχει πάρει το όνομά του από την Ντόνα Σάμερ στο Σεν-Ζαν-ντ'Ερ, μια αγροτική κοινότητα της Γαλλίας. [31]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 13900180w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. ↑ (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 84124. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. 90273935. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ (Αγγλικά) Carnegie Hall linked open data. Ιουνίου 2017. 54565. Ανακτήθηκε στις 2  Μαΐου 2022.
  5. 1 2 3 4 5 (Γερμανικά) Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας. 118620029. Ανακτήθηκε στις 10  Απριλίου 2024.
  6. 1 2 Eileen Southern: «Biographical Dictionary of Afro-American and African Musicians» (Αγγλικά) Greenwood Publishing Group. 1982.
  7. ↑ «Donna Summer dies of lung cancer». Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2012.
  8. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 4  Μαΐου 2014.
  9. ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. 90273935. Ανακτήθηκε στις 19  Απριλίου 2023.
  10. ↑ (Αγγλικά) BlackPast.org.
  11. 1 2 3 «The International Who's Who of Women 2006» Οκτώβριος 2005.
  12. 1 2 3 4 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 118620029. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2026.
  13. ↑ (Γερμανικά) Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας. 1062191854. Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2020.
  14. ↑ Ανακτήθηκε στις 25  Ιανουαρίου 2021.
  15. ↑ Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2021.
  16. 1 2 3 4 5 www.grammy.com/artists/donna-summer/14046.
  17. ↑ donna-summer.
  18. ↑ «Bobby Brown – Biography – IMDb». IMDb. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2025.
  19. ↑ Badger, Sylvia (30 Ιουνίου 1995). «Donna Summer's daughter weds amid flowers, lace». The Baltimore Sun. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2012.
  20. ↑ Malan, Jamie. «Johnnyswim Confirms a Fall Tour». AXS. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2017.
  21. ↑ Marikar, Sheila (12 Δεκεμβρίου 2015). «Mosaic Oasis». The New York Times.
  22. ↑ «Disco star Donna Summer's funeral held». BBC News. 24 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.
  23. ↑ «Digital Spy». Digital Spy. 17 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2012.
  24. ↑ «Songs of the Century». CNN. 7 Μαρτίου 2001. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2013.
  25. ↑ «Donna Summer and the Grateful Dead Added to National Recording Registry». The New York Times. 23 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.
  26. ↑ «Donna Summer Biography». Rockhall.com. Rock and Roll Hall of Fame. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2012.
  27. ↑ Chow, Andrew (19 Δεκεμβρίου 2017). «A Donna Summer Musical Heads to Broadway». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2018.
  28. ↑ Hetrick, Adam (21 Νοεμβρίου 2017). «What Did Critics Think of Summer: The Donna Summer Musical World Premiere?». Playbill. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2018.
  29. ↑ «Love to Love You, Donna Summer | Official Website for the HBO Documentary». HBO. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2023.
  30. ↑ Maria Sherman (16 Δεκεμβρίου 2025). «The Queen of Disco: Donna Summer is posthumously inducted into the Songwriters Hall of Fame». Associated Press. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2025.
  31. ↑ «Rue Donna Summer - Saint-Jean-d'Heurs (63364)». Republique Francaise. 8 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2025.


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ντόνα_Σάμερ&oldid=11818836"