Νικόλαος Καλλικλής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικόλαος Καλλικλής
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1080 (πιθανώς)[1]
Θάνατος1150 (πιθανώς)[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΜεσαιωνική ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός[1]
ποιητής[1]

Ο Νικόλαος Καλλικλής ήταν εξέχων ιατρός και αυλικός ποιητής, ο οποίος έδρασε στην βυζαντινή αυλή της Κωνσταντινούπολης κατά την διάρκεια των περιόδων βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (1081-1118) και Ιωάννη Β΄ Κομνηνού (1118-1143).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολύ λίγα στοιχεία είναι γνωστά για τον βίο του Καλλικλή. Οι μόνες πληροφορίες που έχουν σωθεί έως σήμερα προέρχονται από μία σύντομη αναφορά προς το πρόσωπό του στην Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής, της αλληλογραφίας του με τον Θεοφύλακτο Αχρίδος, καθώς και προσωπικές αναφορές στα ποιήματά του.[2][3] Ήδη προ του 1118, όταν εκλήθη να παρακολουθήσει τον Αλέξιο Α΄ κατά την διάρκεια της ύστατης ασθένειάς του, ήταν γνωστός ιατρός στην αυτοκρατορική αυλή. Σύμφωνα με την Αλεξιάδα (ΙΕ΄.11.3), ο Καλλικλής ήταν ο μόνος εκ των ιατρών ο οποίος διέγνωσε την σοβαρότητα της καταστάσεως της υγείας του αυτοκράτορα και ο οποίος πρότεινε την χρήση καθαρτικών. Καθώς οι συνάδελφοί του διαφώνησαν μαζί του, η συμβουλή του δεν ακολουθήθηκε.[3]

Από την αλληλογραφία του με τον Θεοφύλακτο, ο Καλλικλής εμφανίζεται ως ένας διανοούμενος και ιδιαίτερα καλλιεργημένος άνθρωπος, ενώ είχε στην κατοχή του αξιόλογη βιβλιοθήκη.[3] Ως αυλικός ποιητής, ήταν, μαζί με τον σύγχρονό του Θεόδωρο Πρόδρομο, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του είδους των ποιητικών πανηγυρικών, οι οποίοι επικροτούσαν τους σημαντικότερους αριστοκράτες του καθεστώτος των Κομνηνών: τα σημαντικότερα θέματά του ήταν ο πλούτος και η ευγενής καταγωγή τους. Αφιέρωσε, επίσης, ποιήματα σε μεμονωμένα αντικείμενα όπως εικόνες, ενώ αριθμός επιγραφών επί λειψανοθηκών αποδίδονται στον ίδιο.[2]

Η ημερομηνία του θανάτου του είναι άγνωστη. Το τελευταίο γνωστό του συγγραφικό έργο είναι ένας επιτάφιος προς τιμήν του Ιωάννη Β΄, ο οποίος συνεγράφη προ του θανάτου του αυτοκράτορα, πιθανώς προς το 1142.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. 12020538x. Ανακτήθηκε στις 30  Απριλίου 2021.
  2. 2,0 2,1 2,2 Kazhdan 1991, σελ. 1093.
  3. 3,0 3,1 3,2 Skoulatos 1980, σελίδες 251–252.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]