Νικόλαος Α΄ της Οπάβα
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Νικόλαος Α΄ της Οπάβα | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Mikuláš I Opavský (Τσεχικά) και Mikołaj I opawski (Πολωνικά) |
| Γέννηση | 1255 (περίπου)[1][2][3] |
| Θάνατος | 25 Ιουλίου 1318[4] Μπρνο[5] |
| Τόπος ταφής | Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτισ΄τη και του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Βοημίας[6][1][7] |
| Θρησκεία | ρωμαιοκαθολικός |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | φεουδάρχης[1][2][8] ηγεμόνας[9] μονάρχης[10] |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Αδελαΐδα των Αψβούργων[11] |
| Τέκνα | Νικόλαος Β΄ της Οπάβα[9][11] Βεντσέσλαος των Πρεμυσλιδών[11] John of Opava[11] |
| Γονείς | Ότακαρ Β΄ της Βοημίας[8][9] και Agnes of Kuenring[9][10] |
| Αδέλφια | Βεγκέσλαος Β΄ της Βοημίας Ιωάννης του Βύσεχραντ Κουνιγούνδη της Βοημίας Agnes of Bohemia Ελισάβετ, κόρη του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας Αγνή, κόρη του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας |
| Οικογένεια | Opavian Přemyslids |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Duke of Opava[8] |
Ο Νικόλαος Α΄, τσεχ. Mikuláš I. (π. 1255 - 25 Ιουλίου 1318) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Οπάβα (1269-1308). Η Οπάβα στα γερμανικά καλείται Τρόππαου. Είναι ο ιδρυτής κλάδου, που κατείχε την Οπάβα ως το 1521.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν νόθος γιος τού Ότακαρ Β΄ της Βοημίας και της ερωμένης του Αγνής τού Κενρινκ, από την ακολουθία της Μαργαρίτας των Μπάμπενμπερκ, πρώτης συζύγου τού Ότακαρ Β΄. Νομιμοποιήθηκε από τον πατέρα του με τη σύμπραξη τού πάπα Ουρβανού Δ΄ και ανατράφηκε στην Αυλή της Πράγας.
Ο Βεγκέσλαος Β΄, μόνος νόμιμος γιος τού Ότακαρ Β΄ και της Μαργαρίτας, θα διαδεχόταν τον πατέρα του· ο Νικόλαος Α΄ έλαβε το Τρόππαου, που τότε ήταν μέρος της μαρκιωνίας της Μοραβίας. Ο Νικόλαος Α΄ υποστήριξε τον πατέρα του στη μάχη τού Μάρτσφελτ το 1278, αλλά εκεί αιχμαλωτίστηκε από τον Ουγγρικό στρατό. Ανέκτησε το δουκάτο του με τη νίκη τού Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Την εξουσία του αμφισβήτησε η Κουνιγκούνντα των Ρουρικιδών, δεύτερη σύζυγος τού Ότακαρ Β΄, που είχε αποσυρθεί στο Χράντετς ναντ Μοράβιτσι.
Το 1306 σκοτώθηκε ο Βεγκέσλαος Γ΄ της Βοημίας, γιος τού Βεγκέσλαου Β΄ και ο Νικόλαος Α΄ ανέκτησε το δουκάτο του. Όμως το στέμμα της Βοημίας περιήλθε στην αδελφή τού Βεγκέσλου Γ΄, την Άννα και τον σύζυγό της Ερρίκο από τον Οίκο της Καρινθίας. Τότε ο Νικόλαος Α΄ είδε το δουκάτο του να δεσμεύεται από τον Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Λεγκνίτσα, σύζυγο της Μαργαρίτας (αδελφής τού Βεγκέσλαου Γ΄). Τον Ερρίκο διαδέχθηκε ο Ιωάννης, σύζυγος της Ελισάβετ (αδελφής τού Βεγκέσλαου Γ΄), ο οποίος απέδωσε το Τρόππαου/Οπάβα στον Νικόλαο Α΄.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε το 1283 την Αδελαΐδα, ανιψιά τού Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και είχε τέκνα:
- Νικόλαος Β΄ 1288-1365, δούκας της Οπάβα.
- Βεντσέσλαος.
- Ιωάννης απεβ. 1325.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Patrick J. Geary: Readings in Medieval History, 4th Edition, University of Toronto Press, 2010 [1]
- Patrick J. Geary: Readings in Medieval History, Volume II: The Later Middle Ages, [2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 138667535. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- 1 2 (Αγγλικά) CERL Thesaurus. Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Βιβλιοθηκών. cnp01178439. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- ↑ (Αγγλικά, Γερμανικά) WikiTree. Přemysl-5. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. js20060120066. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- ↑ (πολλαπλές γλώσσες) VIAF. OCLC. Dublin. 84245070. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. js20060120066. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- 1 2 3 Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- 1 2 3 4 Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- 1 2 Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- 1 2 3 4 Zdeněk Jirásek, Robert Antonín, Martin Čapský, Vratislav Janák, Dalibor Prix, Pavel Kouřil: «Slezsko v dějinách českého státu I. Od pravěku do roku 1490» (Τσεχικά) Nakladatelství Lidové noviny. 2012. σελ. 584. ISBN-13 978-80-7422-168-2.