Νάουσα Πάρου
Συντεταγμένες: 37°7′23.146″N 25°14′11.854″E / 37.12309611°N 25.23662611°E
| Νάουσα | |
|---|---|
 | |
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Αιγαίου |
| Περιφέρεια | Νοτίου Αιγαίου |
| Περιφερειακή Ενότητα | Πάρου |
| Δήμος | Πάρου |
| Δημοτική Ενότητα | Πάρου |
| Δημοτική Κοινότητα | Νάουσας |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 2.415 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Ταχ. κώδικας | 844 01 |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Νάουσα είναι παράλιος οικισμός και λιμάνι της Πάρου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.[1][2]
Γενικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Νάουσα αποτελεί τον δεύτερο σε πληθυσμό οικισμό του νησιού μετά την Παροικιά, από την οποία και απέχει 10 χιλιόμετρα βορειοανατολικά. Είναι παράλιος, με μικρό ασφαλή λιμένα στον ανατολικό μυχό του ομώνυμου γραφικού όρμου, Όρμου Νάουσας, στο βόρειο άκρο της Πάρου σε υψόμετρο 10 μέτρα.[1] Ο πληθυσμός της το 1928 ήταν 959 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 2021 έφθανε τους 2.415 κατοίκους.[3] Από το 1926 διέθετε δημοτικό σχολείο, αστυνομικό σταθμό και τηλεγραφείο.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, η Νάουσα αποτελεί έδρα μιας από τις επτά δημοτικές κοινότητες του Δήμου Πάρου στην οποία υπάγονται όλα τα βόρεια χωριά, μεταξύ των οποίων ο Αμπελάς, οι Καμάρες, οι Κολυμπήθρες, η Λάγκερη, τα Λιβάδια, η Ξιφάρα, τα Πρωτόργια, η νησίδα Αγία Καλή καθώς και τα μοναστήρια Αγίου Αντωνίου και Λογγοβάρδας.[4] Ο συνολικός πληθυσμός της Δημοτικής κοινότητας της Νάουσας φθάνει τους 3.134 κατοίκους (2021).[3]
Παλαιότερα (μέχρι το 1912) αποτελούσε Δήμο, "τέως Δήμος Ναούσης", της Επαρχίας Νάξου, στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν όλα τα χωριά της βορείου Πάρου όπως και το χωριό Κώστος[4] με συνολικό πληθυσμό 1.750 κατοίκους.
Ο μητροπολιτικός ναός της Νάουσας είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.[5]
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ως οικισμός η Νάουσα φέρεται να διαμορφώθηκε γύρω από το ομώνυμο λιμάνι κατά τη βυζαντινή περίοδο. Έφερε οχυρωμένο τείχος τμήμα του οποίου διασώζεται μέχρι σήμερα το οποίο κατέληγε σε καστέλλιον που υπήρξε ενετικός προμαχώνας του οποίου επίσης ένα τμήμα του σώζεται.[1][6]
Τέλος σημειώνεται ότι τόσο η βυζαντινή όσο και η μεταβυζαντινή εποχή είναι αποτυπωμένες στα παλιά σπίτια και τις μικρές μεν αλλά ιστορικές εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής.
Αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αρχαιολογικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά αξιοθέατα της περιοχής είναι η θέση «Κουκουναριές» πάνω από την περιοχή του οικισμού Κολυμπήθρες στο νότιο-δυτικό μυχό του όρμου Νάουσας. Στη θέση αυτή ο αρχαιολόγος Δ. Σκιλάρντι ανακάλυψε μυκηναϊκό ανάκτορο του 1200 π.Χ. που κρίθηκε το σπουδαιότερο του Νομού Κυκλάδων. Το ανάκτορο αυτό φέρεται να καταστράφηκε από φωτιά. Αρχαιολογικά ευρήματα από το χώρο αυτό εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Παροικιάς.[7]
Επίσης στην αρχαιολογική θέση Πλαστήρας, στο νότιο μέρος του μυχού του όρμου, βρέθηκαν πολλά ειδώλια και τάφοι με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που ανάγονται στη πρωτο-κυκλαδική εποχή. Αρχαιολογικό επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιοχή Σάντα Μαρία που βρίσκεται στην βορειοανατολική παραλία της Πάρου, στον ομώνυμο όρμο καθώς και στην έναντι αυτού βραχονησίδα Φιλίζι.
Ιστορικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στα ιστορικά αξιοθέατα περιλαμβάνονται το αρχαίο τείχος και το τμήμα του Καστελλίου που διασώζονται καθώς και η εντός του όρμου νησίδα Αγία Καλή επί της οποίας είχαν στήσει το στρατηγείο τους οι Ρώσοι όταν κατέλαβαν τις Κυκλάδες το 1770 με αρχηγούς τους Ορλώφ.[6]
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η ιστορική Μονή Αγίου Αθανασίου στα Πρωτόρια Νάουσας, της οποίας τα κελιά μετά από ανακαίνιση έχουν μετατραπεί σε βυζαντινό μουσειακό χώρο όπου εκτίθενται ξυλόγλυπτα, γλυπτά βυζαντινής και ενετικής περιόδου, πολλά λατρευτικά σκεύη, εικόνες Παριανών και Κρητικών αγιογράφων του 12ου και 13ου αιώνα από τις οποίες σπουδαιότερες είναι η «Δέηση» (15ου αι.), η «Αποκαθήλωση» (16ου αι.) και η «Παναγία η βρεφοκρατούσα» (επίσης 16ου αι.), καθώς και το μοναδικό τμήμα αγιογραφίας που σώθηκε από τον βυζαντινό ναό. Σημειώνεται ότι το μοναστήρι αυτό επί τουρκοκρατίας ήταν σχολείο των Καθολικών.
Λαογραφικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο Λαογραφικό Μουσείου Νάουσας Πάρου εκτίθενται μεταξύ άλλων παραδοσιακές φορεσιές (ανδρικές και γυναικείες) όχι μόνο από τις Κυκλάδες αλλά και από διάφορες άλλες περιοχές του Ελληνισμού που δημιούργησε το χορευτικό φολκλορικό συγκρότημα «Νάουσα Πάρος», καθώς και η λαογραφική συλλογή του ιατρού Όθωνα Κάπαρη που κληροδότησε στη κοινότητα η οποία περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, πλούσιο φωτογραφικό αρχείο και κάποια αρχαιολογικά ευρήματα.[8] Τέλος το λαογραφικό ενδιαφέρον για την περιοχή συμπληρώνει το «Μουσείο οίνου» που αποτελεί ειδικό διαμορφωμένο χώρο του οινοποιείου της οικογένειας Μωραΐτη, με αίθουσα γευσιγνωσίας και προβολής πολυθεάματος.
Φωτογραφίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. ΙΗ΄, σελ. 53
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 44. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 339.
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 24. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 25.
- 1 2 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21998 (σελ. 416 του pdf).
- 1 2 «Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτων / Κοινότητα Ναούσης».
- ↑ «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ)». www.i-m-paronaxias.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2025.
- 1 2 Κουράγιος, Γιάννος. "Πάρος - Αντίπαρος - Δεσποτικό - Από την Προϊστορία στα Νεώτερα χρόνια". Δήμος Πάρου, σελ. 33 του pdf. https://cyclades.culture.gov.gr/wp-content/uploads/2024/02/Paros-guide_new-2020.pdf.
- ↑ Newsroom, Archaeology (12 Φεβρουαρίου 2015). «Κουκουναριές Πάρου: από τον Μυκηναίο ηγεμόνα στον οικισμό της εποχής του Αρχιλόχου». Αρχαιολογία Online. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2025.
- ↑ «ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ - ΝΑΟΥΣΑΣ ΠΑΡΟΥ - ΠΑΡΟΣ». www.e-kyklades.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2025.