Μπούρχαρτ Β΄ της Σουηβίας
| Μπούρχαρτ Β΄ της Σουαβίας | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 883[1] ή 884 |
| Θάνατος | 29 Απριλίου 926 Νοβάρα |
| Συνθήκες θανάτου | θάνατος στη μάχη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Reginlinde von Zürichgau (από 904)[2] |
| Τέκνα | Μπούρχαρτ Γ΄ της Σουαβίας Βέρθη της Σουηβίας Adalrich Gisela Gräfin von Schwaben[3] Hicha von Schwaben[3] |
| Γονείς | Μπούρχαρτ Α΄ της Σουηβίας και Λιουτγκάρδη της Σαξονίας |
| Αδέλφια | Λουδοβίκος[4] Χίλντεγκαρντ[4] Udalrich von Schwaben |
| Οικογένεια | Χουνφρηντίδες |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Δούκας της Σουηβίας (917–926) |
Ο Μπούρχαρτ Β΄ (γερμανικά: Burchard II, 883/884 - 29 Απριλίου 926) από τον Οίκο των Χουνφριτιδών ήταν δούκας της Σουηβίας (917-926) και κόμης της Ραιτίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν γιος του Μπούρχαρτ Α΄ δούκα της Σουηβίας και της Λιουτγάρδης των Οθωνιδών, κόρης του Λιούντολφ δούκα της Σαξονίας.
Έλαβε μέρος στους πρώτους πολέμους για τη Σουηβία. Ο Οίκος του ήταν από τη Φραγκονία και ίδρυσε τη μονή της Αγ. Μαργαρίτας στο Βάλντκιρχ για να επεκτείνει την επιρροή του στη Ρηνανία[5]. Το 911 ο πατέρας του συνελήφθη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και εκτελέστηκε· τότε ο Μπούρχαρτ Β΄ με τη σύζυγό του Ρεγκελίντα μετέβησαν στην Ιταλία, με εντολή του Ερχάνγκερ νέου δούκα της Σουηβίας ή από μόνοι τους, στους συγγενείς τους πέρα από τις Άλπεις. Περί το 913 ο Μπούρχαρτ επέστρεψε από της εξορία και ανέλαβε της πατρικές τήσεις. Το 915 ακολούθησε τον Ερχάνγκερ και τον Αρνούλφο των Λιουπολντιδών δούκα της Βαυαρίας στη μάχη του Βάχλβης[6]. Μετά τη μάχη ο Ερχάνγκερ αυτοανακηρύχθηκε δούκας[6].
Μετά την εκτέλεση του Έρχανγκερ το 917[7], ο Μπούρχαρτ Β΄ κατέλαβε τις περιοχές εκείνου και αναγνωρίστηκε γενικά ως δούκας. Το 919 ο Ροδόλφος Β΄ (των Παλαιών Γουέλφων) της Βουργουνδίας κατέλαβε την κομητεία της Ζυρίχης και εισέβαλε στην περιοχή της Κωνσταντίας, που από τότε έγινε το κέντρο και πρακτικά η πρωτεύουσα του δουκάτου της Σουηβίας. Στο Βίντερτουρ όμως ο Ρούντολφ ηττήθηκε από τον Μπούρχαρτ Β΄, που έτσι παγίωσε το δουκάτο και δυνάμωσε τις εδαφικές του διεκδικήσεις στον βασιλιά. Το ίδιο έτος αναγνώρισε τον Ερρίκο Α΄ των Οθωνιδών της Γερμανίας ως δούκα της Σαξονίας και ο Ερρίκος Α΄ ως αντάλλαγμα του χορήγησε δικαιώματα συλλογής φόρων και απονομής των αξιωμάτων σε επισκόπους και ηγουμένους στο δουκάτο του.
Το 922 πάντρεψε την κόρη του Μπέρτα με τον Ροδόλφο Β΄, έπειτα από ειρήνη τριών ετών. Όταν οι αντίπαλοι του Βερεγγάριου Α΄ της Λομβαρδίας εξέλεξαν τον Ροδόλφο Β΄ ως βασιλιά εκεί, ο Μπούρχαρτ Β΄ τον συνόδευσε στη Λομβαρδία. Το 924 ο Βερεγγάριος Α΄ απεβίωσε και οι αντίπαλοι του Ροδόλφου Β΄ εξέλεξαν τον Ούγος των Μποζονιδών. Ο Μπούρχαρτ Β΄ επιτέθηκε στη Νοβάρρα, που την υπεράσπιζε ο Λάμπερτ αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου. Τότε σκοτώθηκε· η χήρα του έκανε δεύτερο γάμο με τον διάδοχό του Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών δούκα της Σουηβίας.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε το 922 τη Ρεγκελίνντα, κόρη του Έμπερχαρντ Α΄ κόμη της Ζυρίχης και είχε τέκνα:
- Γκίζελα π. 905-923/5, ηγουμένη του Βάλντκιρχ.
- Χίχα π. 905-950, παντρεύτηκε τον Βέρνερ Ε΄ των Σαλίων κόμη στη Ρηνανία. Γιος τους ήταν ο:
- Κορράδος ο ερυθρός δούκας της Λωρραίνης.
- Μπούρχαρτ Γ΄ π. 915-973, δούκας της Σουηβίας.
- Μπέρτα π. 907-961, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ των Παλαιών Γουέλφων της Βουργουνδίας[8].
- Αντάλρικ απεβ. 973, μοναχός στο αββαείο Άινσηντελν.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ p67297.htm#i672969.
- ↑ p67297.htm#i672969. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 288-289. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
- ↑ Köbler 2007, σελ. 758.
- 1 2 Jackman, σελ. 74.
- ↑ Duckett 1998, σελ. 41.
- ↑ Reuter & McKitterick 1999, σελ. 699.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Duckett, Eleanor Shipley (1988). Death and Life in the Tenth Century. The University of Michigan Press.
- Jackman, Donald C. (2009). Ius hereditarium Encountered II: Approaches to Reginlint. Editions Enlaplage.
- Köbler, Gerhard, ed. (2007). Historisches Lexikon der Deutschen Länder: Die Deutschen Territorien vom Mittelalter bis zur Gegenwart (in German). C.H. Beck.
- Reuter, Timothy; McKitterick, Rosamond, eds. (1999). "Appendix". The New Cambridge Medieval History: Volume 3, c.900-c.1024. Cambridge University Press.