Μπερνάρδο Ατσάγα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπερνάρδο Ατσάγα
Bernardo Atxaga - 01.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 27  Ιουλίου 1951[1][2][3]
Αστεάσου
Κατοικία Zalduondo
Ψευδώνυμο Bernardo Atxaga
Υπηκοότητα Ισπανία[4]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Βασκική γλώσσα
Ισπανικά
Ομιλούμενες γλώσσες Βασκική γλώσσα
Ισπανικά[5]
Αγγλικά
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης
d:Q50692822 (έως 1973)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
ποιητής
συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας
σεναριογράφος
Αξιοσημείωτο έργο Obabakoak
Περίοδος ακμής 1976
Οικογένεια
Σύζυγος Asun Garikano
Αδέλφια Iñaki Irazu
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Euskadi award - Literature in basque (2014)
d:Q33100744 (1997)
d:Q33100743 (1999)
Beterriko Liburua Ohorezko Literatur Aipamena (2004)
Kritika Saria euskarazko narratibari (1985)
Kritika Saria euskarazko narratibari (1988)
Kritika Saria euskarazko narratibari (1993)
Kritika Saria euskarazko narratibari (2003)
Kritika Saria euskarazko narratibari (2013)
Ιστοσελίδα

Ο Μπερνάρδο Ατσάγα (Bernardo Atxaga, ψευδώνυμου του Joseba Irazu Garmendia, 1951, Αστεάσου, Γκιπούθκοα) είναι ένας από τους σημαντικότερους βάσκους συγγραφείς του δεύτερου μισού του 20ού και 21ου αιώνα. Τρία έργα του έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά από τον εκδοτικό οίκο Εκκρεμές:

  • (1996) Εκείνοι οι ουρανοί
  • (1995) Ένας άνθρωπος μόνος
  • (1993) Ομπαμπακόακ[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 115691715. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 Internet Speculative Fiction Database. 156837. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 filmportal.de. 10414a53685241b89c8e99bc8fcc7192. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. LIBRIS. 26  Μαρτίου 2018. libris.kb.se/katalogisering/hftwqdg12jzqp58. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  5. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12223810f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Ο Μπερνάρδο Ατσάγα στο Biblionet.