Μιλτιάδης Μαρινάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιλτιάδης Μαρινάκης
Βουλευτής Α΄ Πειραιώς
Περίοδος
20 Δεκεμβρίου 1986 – 2 Ιουνίου 1989
Προκάτοχος Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Περίοδος
5 Νοεμβρίου 1989 – 12 Μαρτίου 1990
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1930
Ηράκλειο Κρήτης
Θάνατος 1999 (69 ετών)
Πειραιάς, Αττική
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Πολιτικό κόμμα Νέα Δημοκρατία
Σύζυγος Ειρήνη Καρακατσάνη
Παιδιά Βαγγέλης Μαρινάκης
Επάγγελμα Εφοπλιστής

Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης (1930 - 1999) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και ήταν γιος του επιχειρηματία Αποστόλου Μαρινάκη. Μεγάλωσε σε εύπορη οικογένεια, η οποία διατηρούσε χυτήριο, εκ των γνωστοτέρων του νησιού, το οποίο βρισκόταν βόρεια από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στην οδό Λοχαγού Μαρινέλη, στο Ηράκλειο. Κατασκεύαζαν καμπάνες για τις εκκλησίες του νησιού, οι οποίες κοσμούν ακόμα και σήμερα την εκκλησία του Αγίου Μηνά και εκκλησίες της Σητείας, του Ρεθύμνου και των Χανίων. Είχαν και εξαγωγική δραστηριότητα στην Γαλλία, την Ιταλία και τις Δαλματικές Ακτές (Τεργέστη). Μετά όμως την γερμανική κατοχή η οικογένειά του καταστράφηκε οικονομικά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ.[1] Φοίτησε στην Σχολή Εμπορικού Ναυτικού και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο μηχανουργείο του αδελφού του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στον Πειραιά και εργάστηκε στον τομέα των επισκευών πλοίων.

Το 1970 ίδρυσε την εταιρεία "Vanimar" αποκτώντας παράλληλα το πρώτο του πλοίο. Δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της ναυτιλίας μέχρι και τον θάνατό του, αυξάνοντας σημαντικά τον στόλο του. Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική, εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος Πειραιά (1978-1989)[εκκρεμεί παραπομπή] και βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις 20 Δεκεμβρίου 1986 και στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989.[2]

Ασχολήθηκε επίσης με τον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα με την ομάδα του Ολυμπιακού και του Α.Π.Ο. Κερατσινίου. Διετέλεσε πρόεδρος του δεύτερου, έφορος της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού, ενώ το 1979 μαζί με άλλους δέκα εφοπλιστές ανέλαβε την διοίκηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός, διατελώντας γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος.[1] Εκείνος ανακάλυψε τον Νίκο Βαμβακούλα και τον έκανε δώρο στην ομάδα, ενώ καθιέρωσε τον Νίκο Σαργκάνη σαν πρώτο τερματοφύλακα. Ήταν ο μόνος, μαζί με τον Λουκά Χατζηιωάννου, που δεν πώλησε το μερίδιό του στον Γιώργο Κοσκωτά, προσέφυγε δε, μαζί με τον Νίκο Ευθυμίου, στα δικαστήρια κατά της ανάληψης της προεδρίας από τον Σαλιαρέλη, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Απεβίωσε στις 27 Απριλίου 1999 στον Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Καρακατσάνη και γιος του είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης.[1][3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ο «κόκκινος» καπετάνιος, Πρώτο Θέμα 30/05/2010.
  2. Βουλευτική θητεία Μαρινάκη, Ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων.
  3. «Ο Εργοτελίτης "γαύρος" Μαρινάκης». www.neakriti.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-10-11.