Μιλούτιν Γκαρασάνιν (πολιτικός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιλούτιν Γκαρασάνιν (πολιτικός)
Milutin Garasanin1.jpg
Γέννηση22 Φεβρουαρίου 1843
Βελιγράδι
Θάνατος5 Μαρτίου 1898
Παρίσι
Επάγγελμα/
ιδιότητες
πολιτικός και διπλωμάτης
ΥπηκοότηταΣερβία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα

Ο Μιλούτιν Γκαρασάνιν (σέρβικα : Милутин Гарашанин) (Βελιγράδι, 22 Φεβρουαρίου 1843 - Παρίσι, 5 Μαρτίου 1898) ήταν Σέρβος πολιτικός, στρατιωτικός, συγγραφέας, εκδότης και ακαδημαϊκός.

Ήταν γιος του Ίλιγια Γκαρασάνιν και της Σοφία Ντάνικα. Αποφοίτησε από την στρατιωτική σχολή, πυροβολικού, της Μετς στην Γαλλία και έπειτα ασχολήθηκε στο αγρόκτημα της οικογένειας. Πήρε μέρος στον Σερβο-τουρκικό πόλεμο το 1876 στο πυροβολικό και απολύθηκε μετά το τέλος του με τον βαθμό του συνταγματάρχη.

Από το 1881 - 1883 ήταν υπουργός Εσωτερικών. Τον Ιανουάριο του 1881 ίδρυσε μαζί με άλλους το Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα και έγινε Πρόεδρός του.

Συνεργάτης του περιοδικού "Видело" και ιδρυτής του περιοδικού "Погледτο" το 1883-84 . Το 1884 έφυγε από το διπλωματικό σώμα αφήνοντας τη διπλωματική υπηρεσία της Βιέννης. Την 1η Μαρτίου 1884 έγινε πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών έως τις 23 Μαρτίου 1886 . Υπουργός εσωτερικών από τις 25 Ιουνίου 1887.

Από το 1889 ήταν ο συντάκτης του περιοδικού "Видело" έως το 1894 . Μετέβει στο Παρίσι όπου έμεινε για έναν χρόνο, μέχρι το 1895. Επιστρέφοντας στην Σερβία έγινε πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης του Βασιλείου της Σερβίας. Επέστρεψε στο Παρίσι όπου πέθανε στις 5 Μαρτίου του 1898 .

Ο Γκαρασάνιν ήταν ιδιαίτερα σεβαστός ως συγγραφέας και ομιλητής, ο καλύτερος ρήτορας στην τότε πολιτική σκηνή. Το 1893 έγινε μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας.

Στο πρώτο τηλεφώνημα που έγινε στην Σερβία στη διαδρομή Βελιγράδι - Νις το 1886 ήταν στην άκρη της γραμμής στο Βελιγράδι και από την άλλη πλευρά της γραμμής, στο Νις, ήταν οβασιλιάς Μίλαν. Λόγω της κακής ακουστικότητας και κακής ποιότητας της τηλεφωνικής γραμμής ο βασιλιάς επαναλαμβάνεται αρκετές φορές, "Μιλούτιν μίλα πιο δυνατά." Τέλος ο Γκαρασάνιν απάντησε: «Μεγαλειότατε, μιλάω τόσο πολύ, που όταν ανέβητε το πύργο του καθεδρικού ναού θα πρέπει χωρίς αμφιβολία να έχω ακουστεί στο Νις και χωρίς ένα τηλέφωνο "

Συγγραφέας, έγραψε πολλά λογοτεχνικά έργα, εκ των οποίων το πιο σημαντικό το "Dokolice" γραμμένο το 1892.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Милутин Гарашанин (политичар) της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).