Μικρόφωνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ένα παλαιό μικρόφωνο.

Το μικρόφωνο είναι συσκευή που μετατρέπει τα ηχητικά κύματα σε ηλεκτρισμό. Ο ηλεκτρισμός αυτός μεταφέρεται μέσω καλωδίου σε συσκευές που μπορούν να μετατρέψουν τον ήχο σε ψηφιακό σήμερα έτσι ώστε να επεξεργαστεί περαιτέρω.

Τα μικρόφωνα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες[1][2]:

  • Δυναμικό μικρόφωνο: το δυναμικό μικρόφωνο αποτελείται από έναν ισχυρό μόνιμο μαγνήτη κ' ένα πηνίο τοποθετημένο ανάμεσα στους πόλους του, ώστε να κινείται ελεύθερα. Η λειτουργία του βασίζεται στο φαινόμενο της επαγωγής: όταν ηχητικά κύματα πέφτουν στο διάφραγμα, το πηνίο πάλλεται στο πεδίο του μαγνήτη, τέμνονται οι μαγνητικές γραμμές κι εμφανίζεται στα άκρα του πηνίου επαγωγική τάση. Η απαιτούμενη ενέργεια δίνεται από την πίεση της αναπνοής, για αυτό και το δυναμικό μικρόφωνο δουλεύει μόνο σε μικρές αποστάσεις. Το πλεονέκτημα τους είναι η υψηλή ποιότητα και η χαμηλή τιμή τους. Ένα πλεονέκτημα είναι επίσης ότι μπορούν να δουλέψουν χωρίς XLR (σε μικρές αποστάσεις) έτσι ώστε να είναι συμβατά με υπολογιστές χωρίς επαγγελματικό εξοπλισμό.
  • Πυκνωτικό μικρόφωνο: Η λειτουργία του στηρίζεται στις μεταβολές χωρητικότητας ενός ενσωματωμένου πυκνωτή, σύμφωνα με τις μεταβολές της πίεσης που προκαλούνται από τα ηχητικά κύματα. Η απαιτούμενη ενέργεια δίνεται από ειδικές κάρτες ήχου με μια συνεχή τάση 48V (Phantom power). Χάρη σε αυτό μπορούν να ηχογραφούν και από απόσταση, χωρίς να χρειάζονται πίεση αέρα. Ωστόσο είναι σαφώς ακριβότερα από τα δυναμικά και απαιτούν ειδικό εξοπλισμό (επαγγελματική κάρτα με Phantom Power + XLR). Πυκνωτικά μικρόφωνα μπορούν να υπάρχουν και σε μορφή USB για να μην είναι απαραίτητο το Phantom Power και το XLR, αλλά αυτή η περίπτωση μειώνει πολύ την ποιότητα.

Υπάρχουν και άλλες κατηγορίες μικροφώνων. Μία από αυτές είναι η κατεύθυνση ηχογράφησης (Cardioid, supercardiod, 360 κλπ) και η απόκριση στη συχνότητα (frequency response).