Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιος
| Διονύσιος | |
|---|---|
| Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως | |
| Εκκλησία | Οικουμενικό Πατριαρχείο Εκκλησία της Ελλάδος (επιτροπικώς) |
| Έδρα | Νεάπολη Θεσσαλονίκης |
| Από | 26 Μαΐου 1974 |
| Έως | 25 Αυγούστου 2004 |
| Διάδοχος | Βαρνάβας |
| Άλλοι τίτλοι | Υπέρτιμος και Έξαρχος Κεντρικής Μακεδονίας |
| Ιεροσύνη | |
| Χειροτονία | 1955, 1960 και 1974 |
| Βαθμός | Διάκονος, Πρεσβύτερος και Επίσκοπος |
| Προσωπικά στοιχεία | |
| Κοσμικό Όνομα | Ιωάννης Λαδόπουλος |
| Γέννηση | 1929 Καστέλλι Κισσάμου, Ελλάδα |
| Θάνατος | 8 Αυγούστου 2008 (79 ετών) Θεσσαλονίκη, Ελλάδα |
| Ταφή | Καθεδρικός Ναός Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως |
| Εθνικότητα | Ελληνική |
| Ιδιότητα | Θεολόγος, Μητροπολίτης |
| Σπουδές | Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης |
| Δόγμα | Χριστιανός Ορθόδοξος |
Ο Μητροπολίτης Διονύσιος (κατά κόσμον Ιωάννης Λαδόπουλος, Καστέλλι Κισσάμου, 1929 - Θεσσαλονίκη, 8 Αυγούστου 2008) ήταν Μικρασιατικής καταγωγής Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος διετέλεσε πρώτος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως από το 1974 έως το 2004.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο κατά κόσμον Ιωάννης Λαδόπουλος γεννήθηκε στο Καστέλλι Κισσάμου στην Κρήτη το 1929, έχοντας καταγωγή από τη Σμύρνη. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1965. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1955 και πρεσβύτερος το 1960, υπηρετώντας στην Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος.
Στις 26 Μαΐου 1974 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Θείας Αναλήψεως Κατερίνης, από τον Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Βαρνάβα.
Στο διάστημα της αρχιερατείας του Διονυσίου κτίσθηκαν και ανακαινίσθηκαν εκ βάθρων τριάντα ναοί.[1] Συνέβαλε επίσης στην αποπεράτωση πολλών υφιστάμενων ιερών ναών. Ακόμη, χειροτόνησε πολλούς νέους ιερείς. Με μέριμνα και επίβλεψη του Μητροπολίτη Διονυσίου οργανώθηκαν πολλές δομές της Μητρόπολης, όπως παιδικοί σταθμοί, βιβλιοθήκες, κατασκηνώσεις, ενοριακές τράπεζες αίματος, ενοριακά συσσίτια και τράπεζες τροφίμων, εκκλησιαστικό γυμνάσιο και λύκειο, μαθητικά και φοιτητικά οικοτροφεία κ.ά. Καθιέρωσε ως συμπολιούχο της Νεάπολης τον Άγιο Γεώργιο τον Νεαπολίτη (εκ Νεαπόλεως Μικράς Ασίας) και ανέδειξε και άλλους τοπικούς αγίους όπως τον άγιο νεομάρτυρα Αθανάσιο τον Κουλακιώτη που μαρτύρησε στην Ξηροκρήνη και τον άγιο Ακάκιο τον Ασβεστοχωρίτη.
Τον Αύγουστο του 2003, υπέστη ήπιας μορφής εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύθηκε στην Μεγάλη Βρετανία. Λόγω των προβλημάτων που του προκάλεσε το εγκεφαλικό, στις 25 Αυγούστου 2004 υπέβαλλε την παραίτηση του και τον διαδέχθηκε στον ο Βαρνάβας (Τύρης). Απεβίωσε στις 8 Αυγούστου 2008[2] και ετάφη στο προαύλιο του Καθεδρικού Ναού Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως, τον οποίο ο ίδιος είχε εγκαινιάσει.[3][4]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Η χριστιανική ιστορία της Εσπερίας Θεσσαλονίκης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019.
- ↑ Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Οικονομίκος, Ο Μητροπολίτης πρώην Νεαπόλεως Διονύσιος", εφ. Ολύμπιο Βήμα, φύλλο 20ής Αυγούστου 2008, σελ. 3.
- ↑ «Ιστορία - ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019.
- ↑ «Μνήμη μητροπολίτου Νεαπόλεως κυρού Διονυσίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019.