Μεσοβυζαντινή περίοδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Μεσοβυζαντινή περίοδος (8ος-12ος αι.) χαρακτηρίζεται από ποικίλες αλλαγές. Το δυτικό τμήμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας χάθηκε οριστικά κι έτσι το κράτος απέκτησε μεγαλύτερη ομοιογένεια. Οι μεγάλες παλαιοχριστιανικές πόλεις συρρικνώθηκαν σταδιακά ή εγκαταλείφθηκαν, λόγω της οικονομικής κρίσης που οφειλόταν σε εχθρικές επιδρομές, επιδημίες και σεισμούς, και στη θέση τους εμφανίστηκαν οι πόλεις - κάστρα. Η Εκκλησία πέρασε μεγάλη κρίση στον 8ο και 9ο αιώνα κατά την εικονομαχία, την αντιμοναχική πολιτική των αυτοκρατόρων και τα νομοθετικά μέτρα σε βάρος της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Μετά το τέλος της κρίσης, ωστόσο, παρατηρείται άνθηση του μοναχισμού. [1].

H αναστήλωση των εικόνων το 843 από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα σήμανε το τέλος της εικονομαχικής περιόδου. H ηρεμία που επικράτησε μετά τις θρησκευτικές έριδες οδήγησε στην ανάκαμψη της βυζαντινής τέχνης και στην δημιουργία σημαντικών έργων σε όλους τους τομείς. Η πνευματική άνθηση, ο εκχριστιανισμός των γειτονικών λαών, η μοναστική οργάνωση καθώς και η εξέλιξη των εσωτερικών οικονομικών δομών διαμόρφωσαν το μεσοβυζαντινό πολιτισμό[2].

Από τον 11ο αι. οι βαρβαρικές επιδρομές, οι στάσεις βυζαντινών αξιωματούχων, οι βουλγαρικές επαναστάσεις και η ίδρυση του δεύτερου Βουλγαρικού κράτους (τέλη 12ου αι.), καθώς και οι Νορμανδικοί πόλεμοι (1081-1185) σε συνδυασμό με τους αναποτελεσματικούς αυτοκράτορες και τη σταδιακή οικονομικο-διοικητική κατάρρευση οδήγησαν στην κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Φράγκους της Δ' Σταυροφορίας. H οικονομική και πολιτιστική ζημιά της Δ' Σταυροφορίας είναι ανυπολόγιστη· πολλά έργα κάηκαν ή καταστράφηκαν, ενώ μεγάλος αριθμός τους μεταφέρθηκε στη Δύση.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]