Μαργαρίτα του Λ'Αιγκλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Μαργαρίτα του Λ'Αίγκλ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1104
Θάνατος25  Μαΐου 1141
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός της Παμπλόνα[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Γαλλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας (από 1130)
ΤέκναΣάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας
Λευκή της Ναβάρρας
Μαργαρίτα της Ναβάρρας
Ερρίκος του Μοντεσκαλιόσο
ΓονείςGilbert de l'Aigle και Juliette du Perche
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜονάρχης της Παμπλόνα

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Marguerite (απεβ. 1141) από τον Οίκος του Λ'Αιγκλ ήταν κόρη του κυρίου του Λ'Αιγκλ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ναβάρρας.

Η σφραγίδα (σιγίλιο) της Μαργαρίτας, κόρης του κυρίου του Λ'Αιγκλ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν κόρη του Γιλβέρτου κυρίου του Λ'Αιγκλ και της Γιουλιάνας του Περς, κόρης του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Περς.

Αν και ο πατέρας της ήταν Νορμανδός (το Αιγκλ είναι στη Νορμανδία), η εκ μητρός μάμμη της ήταν η Βεατρίκη του Μοντιντιέ, της οποίας η αδελφή Φελίσια του Ρουσύ ήταν σύζυγος του Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας & Παμπλόνας. Ο θείος της Ροτρού Γ΄ κόμης του Περς είχε χάσει τη σύζυγό του, τον γιο του και δύο ανιψιούς, τους Εργκενούλφ και Γοδεφρείδο (αδελφούς της Μαργαρίτας) το 1120 στο ναυάγιο του Λευκού Πλοίου. Έπειτα από αυτή την τραγωδία, ο Ροτρού Γ΄ άφησε τη Γιουλιάνα υπεύθυνη της κομητείας του τού Περς και μετέβη στην Αραγωνία, όπου είχε παλαιότερα πολεμήσει. Τότε κανόνισε τον γάμο της Μαργαρίτας. Ο σύζυγός της Γκαρθία έγινε απροσδόκητα βασιλιάς της Ναβάρρας. Επικύρωσε τα δικαιώματα και προνόμια της εκκλησίας της Παμπλόνας με τη συμβουλή της "συζύγου του Μαργαρίτες βασίλισσας" σε καταστατικό του 1135.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε το 1130 τον Γκαρθία Ραμίρεθ τότε κύριο του Μονθόν, που 4 έτη μετά έγινε βασιλιάς της Ναβάρρας. Είχε τέκνα:

Η σχέση του Γκαρθία με τη Μαργαρίτα ήταν πάντως ασταθής. Αυτή υποτίθεται ότι είχε πολλούς εραστές και έδειχνε εύνοια στους Γάλλους συγγενείς της. Έκανε έναν δεύτερο γιο:

που ο άνδρας της αρνήθηκε να αναγνωρίσει. Δεν τον νομιμοποίησε ποτέ, ακόμη και μετά το τέλος της Μαργαρίτας. Εθεωρείτο ευρέως νόθος, αν και η αδελφή του Μαργαρίτα δεν του συμπεριφέρθηκε ποτέ ως τέτοιον. Ο Ερρίκος σίγουρα δεν συμπεριφερόταν, ποτέ, διαφορετικά, από το να είναι γιος του βασιλιά.

Η Μαργαρίτα απεβίωσε σε έλλειψη εύνοιας το 1141. Ο Γκαρθία έπειτα έκανε δεύτερο γάμο. Ωστόσο η νεότερη κόρη της τη θυμόταν με στοργή.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Luscombe, David; Riley-Smith, Jonathan, eds. (2004). The New Cambridge Medieval History: Volume 4, C.1024-c.1198, Part II. Cambridge University Press.
  • Thompson, Kathleen (2002). Power and Border Lordship in Medieval France: The County of the Perche, 1000-1226. The Boydell Press.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Margaret of L'Aigle της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).