Μανώλης Μελαχροινός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μανώλης Μελαχροινός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1757
Καρλόβασι Σάμου
Θάνατος13  Οκτωβρίου 1822
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΧιλίαρχος

Ο Μανώλης Μελαχροινός (1757;-1822) ήταν ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μανώλης Μελαχροινός ή Μελαχρινής ή της Μελαχρινής γεννήθηκε στο Μεσαίο Καρλόβασι ή Καλύβια. Πιθανή χρονολογία γέννησής του ήταν το 1757, διότι η παράδοση αναφέρει πως όταν δολοφονήθηκε ήταν εξηνταπέντε ετών. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών κατατάχθηκε σα μελαχής στον τουρκικό στόλο.[1] Διετέλεσε υπαρχηγός της Ελληνικής Λεγεώνας στην Αίγυπτο, όταν ο Χασάν πασάς το 1776 εκστράτευσε στη Συρία και στην Αίγυπτο με σκοπό την επιβολή της τάξης και την εξόφληση των φόρων. Συμμετείχαν στις εκκαθαρίσεις των Αλβανών στην Πελοπόννησο.[2] Διακρίθηκε ως λογάς - επίλεκτος του δραγουμάνου Μαυρογένη.[3] Μεταξύ 1780-1782 γύρισε στη Σάμο για να παντρευτεί τη Μαρία Χατζηανδρέα κόρη εμπόρου και το 1782 απέκτησε τον πρώτο γιο του Γιαννιό.[4] Φεύγει άγνωστο πότε και επιστρέφει στη Σάμο στα 1786 και το 1787 αποκτά μία κόρη.Το 1786 συμμετέχει στη σύγκρουση των δυνάμεων του Χασάν Τζεζγιερλή και του Μουράτ Μπέη κοντά στη Ραχμανία.[5] Ο Μελαχροινής επιστρέφει στη Σάμο με την έναρξη της δράσης του Λάμπρου Κατσώνη στο Αιγαίο και αποκτά και τον δεύτερο γιό του, Δημήτριο.[6] Ο Μελαχροινής γυρίζει στην Αίγυπτο έχοντας μαζί του επιστρατεύσει καινούργιο έμψυχο δυναμικό για τη Λεγεώνα του Τσεσμελή. Η άφιξη του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο έδωσε την ευκαιρία στον Τσεσμελή με τους λογάδες του να ενταχθεί στον Γαλλικό στρατό και ο Μελαχροινός να λάβει το βαθμό του ταγματάρχη.[7] Αφού συμμετείχε επιτυχώς στην συντριβή των Μαμελούκων από τις δυνάμεις του Μωχάμετ Άλη, γύρισε στη Σάμο και προσφέρει στρατιωτικές υπηρεσίες σωματοφυλακής σε τοπάρχες του Τσεσμέ, της Σμύρνης και του Αϊδινίου.[8]

Η γνωριμία με τον Λυκούργο Λογοθέτη και η συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ο Λυκούργος Λογοθέτης το 1814 κατέφυγε στη Σμύρνη για να γλιτώσει τη θανάτωση από τους Καλλικάτζαρους συνελήφθη μετά από καταγγελία φίλων των πολιτικών αντιπάλων του από τον τοπάρχη Κιαπίτογλου, στον οποίο εργαζόταν ο Μελαχροινός κι έτσι οι δύο άνδρες γνωρίστηκαν.[9] Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση ο Λυκούργος Λογοθέτης πήγε στη Σάμο και ζήτησε από φίλους του την συμβολή τους στην μεταφορά χριστιανών από τα μικρασιατικά παράλια προκειμένου να γλιτώσουν τη σφαγή από τους Τούρκους στα πλαίσια αντιποίνων. Ο Μελαχροινός συμμετείχε ενεργά σε αυτό το εγχείρημα.[10] Συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση στη Σάμο από το καλοκαίρι του 1821[11]: απέκρουσε επίθεση του Καραλή στη θέση Ποτοκάκι.[12] Συμμετείχε στην εκστρατεία του Λογοθέτη στη Χίο το 1822 και σε πολιορκία θέσεως Τουρκικής πληγώθηκε.[13]

Η δολοφονία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 13 Οκτωβρίου 1822 δολοφονήθηκε μαζί με τον πρωτότοκο γιο του Γιαννιό από εγκάθετους του Μώραλη, Κουτσαποστολιό και τη συμμορία του, έξω από τον Πλάτανο.[14] Η δολοφονία του εντασσόταν στο πλαίσιο των κλιμακούμενων επεισοδίων στη σαμιακή ύπαιθρο και τα διάφορα αιματηρά επεισόδια που σημειώθηκαν το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς μεταξύ μελών των φατριών των Καλικάντζαρων και των Καρμανιόλων.[15]

Οδονομικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομά του έχει δοθεί σε δρόμο της Νέας Σμύρνης ο οποίος ξεκινάει από την οδό Δαρδανελίων και καταλήγει στην οδό Μενεκράτους.[16]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μανόλης Σίμος, «Οι Καρλοβασίτες μισθοφόροι λογάδες Μανόλης Μελαχρινής και Μανόλης Αγγελίνας», στο: Δήμος Καρλοβάσου/ΓΑΚ Αρχεία Νομού Σάμου, Καρλόβασι Σάμου, Ένα νησιώτικό, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο στο ανατολικό Αιγαίο, Πρακτικά Συνεδρίου, Αθήνα, 2007, σελ.30-31
  2. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.32
  3. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.33
  4. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.32-33
  5. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.34
  6. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.35
  7. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.36
  8. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.37
  9. Μανόλης Σίμος, 2007, σελ.38
  10. Μιχαήλ Σακελλαρίου, Ένας συνταγματικός δημοκράτης κατά την Επανάσταση του 21. Ο Γ.Λογοθέτης Λυκούργος της Σάμου (1772-1850), εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδοσεις Κρήτης, Ηράκλειο, 2014, σελ. 76-77
  11. Μπέλσης, Κωνσταντίνος (2014). Από την οθωμανική νομιμότητα στο εθνικό κράτος. Το "άτομο" στο επίκεντρο της Ιστορίας. Λυκούργος Λογοθέτης (1772-1850). Αθήνα: Παπαζήσης. σελ. 100, 143. ISBN 978-960-02-3072-7. 
  12. Μιχαήλ Σακελλαρίου, 2014, σελ. 110, 113-115, 117
  13. Μιχαήλ Σακελλαρίου, 2014, σελ.159
  14. Μανόλης Σίμος, σελ.30
  15. Κωνσταντίνος Μπέλσης, «Η εθνικοποίηση της τοπικότητας κατά την έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας. Η Ελληνική Κεντρική Διοίκηση και το διακύβευμα της Σάμου», στο:1821, Σάμος και Επανάσταση. Ιστορικές προσεγγίσεις Πρακτικά Συνεδρίου, εκδ.Γενικά Αρχεία του Κράτους, Αρχεία Νομού Σάμου, Αθήνα, 2011, σελ.122
  16. Αλεξάνδρα Δεσποτοπούλου, Μαρία Φουντουλάκη (Φεβρουάριος 2004). Οδωνυμικά της Νέας Σμύρνης: οι ονομασίες των οδών. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, σελ.129-130

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μιχαήλ Σακελλαρίου, Ένας συνταγματικός δημοκράτης κατά την Επανάσταση του 21. Ο Γ.Λογοθέτης Λυκούργος της Σάμου (1772-1850), εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδοσεις Κρήτης, Ηράκλειο, 2014
  • Κωνσταντίνος Π. Μπέλσης, Από την οθωμανική νομιμότητα στο εθνικό κράτος. Το «άτομο» στο επίκεντρο της Ιστορίας. Λυκούργος Λογοθέτης (1772-1850), Παπαζήση, Αθήνα 2014.
  • Κωνσταντίνος Π. Μπέλσης, «Η εθνικοποίηση της τοπικότητας κατά την έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας. Η Ελληνική Κεντρική Διοίκηση και το διακύβευμα της Σάμου», στο:1821, Σάμος και Επανάσταση. Ιστορικές προσεγγίσεις Πρακτικά Συνεδρίου, εκδ.Γενικά Αρχεία του Κράτους, Αρχεία Νομού Σάμου, Αθήνα, 2011, σ. 113-130.
  • Μανόλης Σίμος, «Οι Καρλοβασίτες μισθοφόροι λογάδες Μανόλης Μελαχρινής και Μανόλης Αγγελίνας», στο: Δήμος Καρλοβάσου/ΓΑΚ Αρχεία Νομού Σάμου, Καρλόβασι Σάμου, Ένα νησιώτικό, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο στο ανατολικό Αιγαίο, Πρακτικά Συνεδρίου, Αθήνα, 2007, σελ. 29-38
  • Αλεξάνδρα Δεσποτοπούλου, Μαρία Φουντουλάκη (Φεβρουάριος 2004). Οδωνυμικά της Νέας Σμύρνης: οι ονομασίες των οδών. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. σελίδες σελ.129-130. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2017.