Μανουέλ Καστέλς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μανουέλ Καστέλς
Manuel Castells.jpg
Γέννηση
Χελίν
Υπηκοότητα Ισπανία
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης
Ιδιότητα κοινωνιολόγος, συγγραφέας, καθηγητής πανεπιστημίου και οικονομολόγος
Εργοδότης Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, École des hautes études en sciences sociales, Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ, Πανεπιστήμιο του Παρισιού, Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Santa Clara University και Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ
Βραβεύσεις υποτροφία Γκούγκενχαϊμ, βραβείο Χόλμπεργκ (), Βραβείο Μπάλζαν (), Σταυρός του Αγίου Γεωργίου (), Τάγμα του Λέοντος της Φινλανδίας, χωρίς ετικέτα, Τάγμα των τεχνών και των γραμμάτων και Τάξη του Αγίου Ιάκωβου του Ξίφους
Ιστοσελίδα http://www.manuelcastells.info/

Ο Μανουέλ Καστέλς (ισπανικά: Manuel Castells Oliván, 1942) είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ακαδημαϊκούς στον χώρο των κοινωνικών επιστημών. Κύριος τομέας έρευνάς του αποτελεί η παγκοσμιοποίηση, η επικοινωνία και η κοινωνία της πληροφορίας, ενώ παράλληλα έχει συντάξει μελέτες γύρω από την αστική κοινωνιολογία. Μεταξύ 2000 και 2009 ήταν ο πέμπτος κοινωνιολόγος με τις περισσότερες αναφορές σε ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις.

Γόνος συντηρητικής οικογένειας από τη Βαλένθια, πολιτικοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης στον αγώνα εναντίον της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο και γρήγορα αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο Παρίσι, όπου τέθηκε υπό την προστασία και καθοδήγηση του Αλαίν Τουραίν.[1] Αναρριχήθηκε στις ακαδημαϊκές βαθμίδες του γαλλικού ακαδημαϊκού κόσμου αποκτώντας διδακτορικό στην αστική κοινωνιολογία. Κατά τα πρώτα στάδια της ακαδημαϊκής του πορείας, αντιμετωπίστηκε εχθρικά από το Πιερ Μπουρντιέ.[1] Η συμμετοχή του στις εξεγέρσεις του Μάη του 68 τον ώθησε σε μια νέα εξορία, αυτή τη φορά στη Γενεύη και το Κεμπέκ. Εν τέλει επέστρεψε στη Γαλλία στις αρχές του 1970. Έκτοτε προσλήφθηκε από το πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ ενώ πέρασε κι ένα διάστημα κατά τη δεκαετία του 1980 από την Ισπανία.

Εξαρχής υιοθέτησε μια μαρξιστική προσέγγιση στις έρευνές του. Κατά τη δεκαετία του 1970 οδηγός του στη μαρξιστική θεωρία, και προσωπικός του φίλος, υπήρξε ο Νίκος Πουλαντζάς.[2] Την ίδια εποχή δημοσίευσε το έργο του The Urban Question, ένα βιβλίο στο οποίο προσπάθησε να συνθέσει τη μαρξιστική θεωρία με την αστική κοινωνιολογία. Έκτοτε, μαζί με τον Λουσιάν Λεφέβρ, θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της Νέας Σχολής της Αστικής Κοινωνιολογίας.[3] Το έτερο σημαντικό του βιβλίο θεωρείται το The Information Age, ένα τρίτομο έργο που περιγράφει τη νέα εποχή της Πληροφορίας.

Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του καταλανό εθνικιστή, αν και δεν εμφανίζεται να υποστηρίζει την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, στην οποία αντιτάσσει ένα ομοσπονδιακό μοντέλο για την Ισπανία.[4] Παρότι δεν είναι καταλανικής καταγωγής και οι γονείς του δεν μιλούσαν καταλανικά, μιλάει τη γλώσσα, μαζί με τα ισπανικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά.

Βιβλία στα ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1980) Πόλη και κοινωνικοί αγώνες
  • (1990) Ο Νεοαναρχισμός και η σύγχρονη κοινωνία
  • (2005) Ο γαλαξίας του διαδικτύου. Στοχασμοί για το Διαδίκτυο, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία
  • (2006) Ο μετασχηματισμός της εργασίας και της απασχόλησης: δικτυακοί εργάτες, άνεργοι και ελαστικοί

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Manuel Castells και Martin Ince,Conversations with Manuel Castells, ed. Polity, Λονδίνο, 2003.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Castells και Ince 2003: 12.
  2. Castells και Ince 2003: 15.
  3. Castells και Ince 2003: 16.
  4. Castells και Ince 2003: 8.