Μαίρη Κάσατ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μαίρη Κάσατ
Mary Cassatt - Portrait of the Artist - MMA 1975.319.1.jpg
Γέννηση
Αλεγκέινι
Θάνατος
Le Mesnil-Théribus
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σπουδές Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια
Ιδιότητα ζωγράφος, χαράκτρια και γραφίστας
Σύντροφος Εντγκάρ Ντεγκά
Γονείς Ρόμπερτ Σ. Κάσατ
Είδος τέχνης πορτραίτο και ρωπογραφία
Καλλιτεχνικά ρεύματα Ιμπρεσιονισμός
Σημαντικά έργα Portrait of an Elderly Lady in a Bonnet: Red Background
Βραβεύσεις Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής και National Women's Hall of Fame ()
Commons page Wikimedia Commons

Η Μαίρη Στίβενσον Κάσατ (/kəˈsæt/; 22 Μαΐου, 1844 - 14 Ιουνίου, 1926) ήταν Αμερικανίδα ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε στην Πενσυλβάνια μα έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής της στη Γαλλία, όπου πρώτα έγινε φίλη με τον Εντγκάρ Ντεγκά και έπειτα έκανε εκθέσεις μαζί με τους Ιμπρεσιονιστές. Η Κάσατ συχνά δημιουργούσε εικόνες από την δημόσια και ιδιωτική ζωή των γυναικών, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον στενό δεσμό ανάμεσα στις μητέρες με τα παιδιά.

Περιγράφεται το 1894 από τον Γκυστάβ Ζοφρουά, ως μία από τις «Les Trois grandes dames» (Τρεις μεγάλες κυρίες) του Ιμπρεσιονισμού, μαζί με την Μαρί Μπρακεμόν και Μπερτ Μοριζό.[1]

Πρώιμα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεαρή γυναίκα με μαύρο και πράσινο καπελάκι, 1890, Princeton University Art Museum

Η Κάσατ γεννήθηκε στο Αλεγκέινι Σίτι της Πενσυλβάνια, που πια ανήκει στο Πίτσμπουργκ.[2] Γεννήθηκε σε οικογένεια της ανώτερης μεσαίας τάξης:[3] Ο πατέρας της, Ρόμπερτ Σίμπσον Κάσατ, ήταν επιτυχημένος χρηματιστής και κερδοσκόπος γης. Καταγόταν από τον Γάλλο Ουγενότο Ζακ Κόσαρτ, ο οποίος ήρθε στο Νέο Άμστερνταμ το 1662.[4] Η μητέρα της, Κάθριν Κέλσο Τζόνσον, προερχόταν από οικογένεια τραπεζιτών. Η Κάθριν Κάσατ που ήταν μορφωμένη και πολύ καλά διαβασμένη, είχε μια βαθιά επίδραση στην κόρη της.[5] Εξαιτίας αυτού η δια βίου φίλη της Κάσατ, Λουιζίν Χαβμάιερ έγραψε στα απομνημονεύματά της: «Όποιος είχε το προνόμιο να γνωρίσει τη μητέρα της Μαίρη Κάσατ, θα καταλάβαινε αμέσως ότι από αυτήν και μόνο η (Μαίρη) κληρονόμησε την ικανότητά της».[6] Το πατρογονικό επώνυμο ήταν Cossart.[7] Η Κάσατ ήταν μακρινή ξαδέλφη του καλλιτέχνη Ρόμπερτ Χένρι.[8] Η Κάσατ ήταν ένα από τα επτά παιδιά της οικογένειας, εκ των οποίων τα δύο πέθαναν σε νηπιακή ηλικία. Ο ένας αδελφός της, Αλεξάντερ Τζόνσον Κάσατ, αργότερα έγινε πρόεδρος της Εταιρείας Σιδηροδρόμων της Πενσυλβάνια. Η οικογένειά της μετακόμισε ανατολικά, πρώτα στο Λάνκαστερ της Πενσυλβάνια και έπειτα στην περιοχή της Φιλαδέλφεια, όπου πήγε σχολείο σε ηλικία έξι ετών.

Η Κάσατ μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που πίστευε πως τα ταξίδια ήταν αναπόσπαστο μέρος της εκπαίδευσης. Πέρασε πέντε χρόνια στην Ευρώπη και επισκέφθηκε πολλές από τις πρωτεύουσες, συμπεριλαμβανομένου του Λονδίνου, του Παρισιού και του Βερολίνου. Ενώ ήταν στο εξωτερικό, έμαθε γερμανικά και γαλλικά και έκανε τα πρώτα της μαθήματα στη ζωγραφική και τη μουσική.[9] Είναι πιθανό ότι η πρώτη επαφή της με τους Γάλλους καλλιτέχνες Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ, Ευγένιος Ντελακρουά, Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό, Γκυστάβ Κουρμπέ ήταν στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1855. Επίσης στην έκθεση ήταν ο Ντεγκά και ο Πισαρό, που αργότερα και οι δύο υπήρξαν συνάδελφοι και μέντορές της.[10]

Νέα Γυναίκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαβάζοντας τη “Le Figaro” της Μαίρη Κάσατ (1878), Συλλογή Κας Eric de Spoelberch, Χάβερφορντ, Πενσυλβάνια

Η Μαίρη Κάσατ απεικονίζει τη Νέα Γυναίκα του 19ου αιώνα, από την πλευρά της γυναίκας. Ως μια επιτυχημένη, άρτια εκπαιδευμένη καλλιτέχνης που ποτέ δεν παντρεύτηκε, η Κάσατ-όπως και η Έλεν Ντέι Χέιλ, η Ελίζαμπεθ Κόφιν, η Ελίζαμπεθ Νως και η Σεσίλια Μπώ— προσωποποιείται στη Νέα Γυναίκα.[11] Αυτή «ξεκίνησε τις αρχικές βάσεις ανάπλασης της εικόνας της Νέας Γυναίκας, που προερχόταν από την επίδραση της έξυπνης και δραστήριας μητέρας της, Κάθριν Κάσατ που πίστευε στην μόρφωση των γυναικών ώστε να είναι καταρτισμένες και κοινωνικά ενεργές. Αυτή απεικονίζεται στο έργο "Διαβάζοντας τη “Le Figaro”» (1878).[12]

Γκαλερί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε ακόμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Geffroy, Gustave (1894), «Histoire de l'Impressionnisme», La Vie artistique: 268 .
  2. Roberts, Norma J. (1988). The American Collections. Columbus: Columbus Museum of Art, σελ. 36. ISBN 978-0-918881-20-5. 
  3. Pollock 1998, σελ. 280.
  4. Rubinstein, Charlotte Streifer (1982). American women artists : from early Indian times to the present. Boston, Mass. u.a.: Hall u.a.. ISBN 0816185352. 
  5. Pollock 1998, σελίδες 281–82.
  6. Havemeyer, Louisine (1961). Sixteen to sixty: memoirs of a collector. New York: Priv. Print. for the family of Mrs. H.O. Havemeyer and the Metropolitan Museum of Art. p. 272.
  7. Mathews 1998, σελ. 3.
  8. Perlman, Bennard B. (1991). Robert Henri: His Life and Art. New York: Dover Publications, σελ. 1. ISBN 978-0-486-26722-7. https://books.google.com/books?id=GAOCYTyD2_cC&pg=PA1. 
  9. Mathews 1998, σελ. 11.
  10. McKown 1972, σελίδες 10–12.
  11. Holly Pyne Connor; Newark Museum; Frick Art & Historical Center. Off the Pedestal: New Women in the Art of Homer, Chase, and Sargent. Rutgers University Press; 2006. ISBN 978-0-8135-3697-2. p. 25.
  12. New Perspectives on Illustration: Gibson and Cassatt: Depicting the New Woman by Seo Kim. Norman Rockwell Museum. Retrieved March 18, 2014.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βίντεο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλα από το Smarthistory

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]