Μάχη της Πύδνας (148 π.Χ.)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάχη της Πύδνας (148 π.Χ.)
Τέταρτος Μακεδονικός Πόλεμος
Ημερομηνία 148 π.Χ.
Τόπος Πύδνα
Έκβαση Νίκη των Ρωμαίων
Εμπλεκόμενες πλευρές
Ηγετικά πρόσωπα

Για τη μάχη του Τρίτου Μακεδονικού Πολέμου το 168 π.Χ., δείτε Μάχη της Πύδνας.

Η μάχη της Πύδνας πραγματοποιήθηκε το 148 π.Χ. ανάμεσα στους Ρωμαίους του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου και τους Μακεδόνες του Ανδρίσκου στην Πύδνα κατά τον Τέταρτο Μακεδονικό Πόλεμο.

Πίνακας περιεχομένων

Προοίμιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ανδρίσκος διαδίδοντας πως είναι γιος του Περσέα, του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας, έγινε πιστευτός από πολλούς, ενώ ορισμένοι βασιλιάδες του χορήγησαν και στρατό. Εκείνος κατέλαβε τη Μακεδονία και οι Ρωμαίοι βλέποντας ότι η εξουσία τους απειλούνταν έστειλαν το Ρωμαίο στρατηγό Πόπλιο Ιουβέντιο ο οποίος το 148 π.Χ. ηττήθηκε και ο ίδιος πέθανε. Μετά τη νίκη του, ο Ανδρίσκος πήρε με το μέρος του τους Θράκες και εισέβαλλε στη Θεσσαλία. Οι Ρωμαίοι τότε έστειλαν το στρατηγό Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο, στον οποίο έδωσε ως βοήθεια πλοία ο βασιλιάς της Περγάμου, ο Άτταλος. Τότε ο Ανδρίσκος κινήθηκε στην Πύδνα.

Η μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κι ο ίδιος ο Μέτελλος κατευθύνθηκε στην Πύδνα. Ο Μακεδόνας στρατηγός όμως χώρισε το στρατό του σε δύο μέρη. Το ένα το άφησε στην περιοχή της Πύδνας και το άλλο το έστειλε στη Θεσσαλία να την κατακτήσει. Ο Ρωμαίος στρατηγός όμως άρχισε τη μάχη με μία επίθεση. Σε αυτή την επίθεση οι Έλληνες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν και ηττήθηκαν.

Μετά τη μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη μάχη, ο Ανδρίσκος κατευθύνθηκε στη Θράκη όπου και ετοίμασε στρατό να ξαναντιμετωπίσει το Μέτελλο. Κι πάλι ηττήθηκε όμως. Τότε τον πρόδωσε ένας Θράκας ο Βύζης και οδηγήθηκε στη Ρώμη όπου κόσμησε το θρίαμβο του Ρωμαίου στρατηγού. Δύο χρόνια αργότερα πέθανε. Η Μακεδονία τότε έγινε ρωμαϊκή επαρχία κι οι Ρωμαίοι έστρεψαν την προσοχή τους στη νότια Ελλάδα, την οποία και κατέκτησαν το 146 π.Χ. μετά τη μάχη της Λευκόπετρας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στρατιωτική Ιστορία, εκδόσεις Περισκόπιο, τεύχος 81, Μάιος 2003