Λυκαυγές

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με τον όρο λυκαυγές ή λυκόφως χαρακτηρίζεται γενικά η χρονική περίοδος από της έναρξης της διάλυσης του σκότους μέχρι την ανατολή του Ηλίου.

Η ποσότητα φωτός που εκπέμπεται κατά το λυκαυγές αυξάνεται με την μείωση του αρνητικού ύψους του Ηλίου (δηλαδή του ύψους του κάτω από τον ορίζοντα). Ανάλογα του αρνητικού ύψους του Ηλίου διακρίνουμε τρία είδη λυκαυγούς:

1) Αστρονομικό λυκαυγές (Astronomical) Όταν αληθές ύψος Ηλίου, Ηλ: -18°
2) Ναυτικό λυκαυγές (Nautical) Όταν Ηλ Ηλίου: -12° και
3) Πολιτικό λυκαυγές (Civil) Όταν Ηλ Ηλίου: -6°.

Οι ώρες έναρξης και λήξης του ναυτικού και πολιτικού λυκαυγούς φέρονται καταχωρημένες στις ημερήσιες σελίδες των αστρονομικών εφημερίδων.

  • Το Λυκαυγές αποτελεί ουράνιο φαινόμενο που οφείλεται στην ύπαρξη της ατμόσφαιρας, περισσότερο στη διάχυση φωτός και λιγότερο στη γήινη διάθλαση του φωτός που συμβαίνουν σ΄ αυτήν, χαρακτηριζόμενο έτσι και ατμοσφαιρικό φαινόμενο.
  • Το Λυκαυγές ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον ναυτιλλόμενο διότι σ΄ αυτή την χρονική διάρκεια είναι δυνατή η παρατήρηση των αστέρων και ταυτόχρονα είναι ορατός ο ορίζοντας από τον οποίο με τον εξάντα λαμβάνονται οι μετρήσεις (π.χ. αληθές ύψος) ή άλλες παρατηρήσεις.
  • Στη χρονική διάρκεια του Λυκαυγούς επιδρούν το γεωγραφικό πλάτος (φ) και η απόκλιση (δ) του Ήλιου. Έτσι αυξανομένου του πλάτους (απομακρυνόμενοι από τον Ισημερινό) και διατηρούμενης της αυτής κλίσεως του Ηλίου ή και ακόμα αυξανόμενης μόνο της κλίσεως του Ήλιου, ομοίως η διάρκεια του λυκαυγούς αυξάνει.
  • Στην εύκρατη ζώνη η διάρκεια του λυκόφωτος λαμβάνει τη μεγαλύτερη τιμή στις 20 Ιουνίου και στις 21 Δεκεμβρίου, ενώ τη μικρότερη σημειώνει στις 15 Μαρτίου και στις 26 Σεπτεμβρίου.
  • Το Λυκόφως ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον ναυτιλλόμενο διότι σ΄ αυτή την χρονική διάρκεια είναι δυνατή η παρατήρηση των αστέρων και ταυτόχρονα είναι ορατός ο ορίζοντας από τον οποίο με τον εξάντα λαμβάνονται οι μετρήσεις (π.χ. αληθές ύψος) ή άλλες παρατηρήσεις.

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πανέμορφη Ηώς, πρόδρομος του Ήλιου, αρματοδρομούσα σκορπώντας άνθη και καταδιώκουσα το σκότος.

Η πρώιμη παρατήρηση του φαινομένου του λυκαυγούς ενέπνευσε τους αρχαίους Έλληνες στη δημιουργία της πανέμορφης ανθρωπόμορφης θεότητας, της Ευρυφάεσσας Ηούς που συνεχίζει καθημερινά ως πρόδρομος του Ήλιου να του ανοίγει κάθε αυγή με τα ρόδινα χέρια της τη "Θύρα της Ανατολής" και στεφανοφορούσα με άνθη που την εφοδιάζουν πτηνά, στο πρώτο κελάηδημά τους, και με το πολύπτυχο πέπλο της ανεβαίνει στο τέθριππο άρμα της σκορπώντας άνθη ενώ με υδρίες ραντίζει ροδόσταμο στη Γη ("πρωινή δρόσος"), του οποίου οι σταγόνες αστράπτουν σαν διαμάντια στις πρώτες ακτίνες του φωτοδότη Ήλιου που την