Λεωνίδας Βρεττάκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λεωνίδας Βρεττάκος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Λεωνίδας Βρεττάκος (Ελληνικά)
Γέννηση 1905
Θάνατος 13  Μαΐου 1985
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα γεωπόνος
στρατιωτικός
πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Λαϊκό Κόμμα και Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Οικογένεια
Τέκνα Δημήτριος Βρεττάκος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων

Ο Λεωνίδας Βρεττάκος (1905 - 13 Μαΐου 1985) του Δημητρίου, ήταν Έλληνας γεωπόνος, διοικητής ταγμάτων ασφαλείας επί Κατοχής και μετέπειτα πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1905 και εργάστηκε ως γεωπόνος.

Ο αδερφός του ήταν ο ίλαρχος Τηλέμαχος Βρεττάκος, μέλος της οργάνωσης Ε.Σ. (Ελληνικός Στρατός) που εκτελέστηκε από τον ΕΛΑΣ μετά την διάλυση της αντάρτικης ομάδας του κατά τα τέλη του 1943. Έπειτα από την εκτέλεση του αδερφού του, ο Λεωνίδας Βρεττάκος έγινε ο ιδρυτής και διοικητής του Τάγματος Ασφαλείας της Λακωνίας, που ονομάστηκε "Λεωνίδας" και απαρτιζόταν από 5 Λόχους.[1] Επί των ημερών της διοίκησής του Βρεττάκου στα Τάγματα Ασφαλείας στη Λακωνία πραγματοποιήθηκαν και οι εκτελέσεις Ελλήνων πολιτών στο Μονοδένδρι Λακωνίας.[2] Μετά την απελευθέρωση δε διώχθηκε, αλλά εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων το 1946 και με το Λαϊκό Κόμμα το 1950.[3]

Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών τον Μάιο του 1985 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.[4] Ήταν παντρεμένος με τη Βαρβάρα και απέκτησε παιδιά. Γιος του ήταν ο μετέπειτα βουλευτής, Δημήτριος Βρεττάκος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κοσιώρης, Ιωάννης (1992). Το χρονικό της Εθνικής Αντιστάσεως Πελοποννήσου 1941 – 1945. Αθήνα. 
  2. Ρουμελιώτης, Γιάννης (1961). Εθνική Αντίσταση στη Λακωνία 1941-1945. Ελλάδα: Αδούλωτη Μάνη, σελ. 420. ISBN 978-960-870-3094. 
  3. Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 58, αρ. 156).(pdf)
  4. Το Βήμα, Κοινωνικά, 14-5-1985, σελ. 2.