Λάμπρος Αλεξάνδρου
Ο Λάμπρος Αλεξάνδρου ή Ευμολπίδης (1790 - 1860)[1], οπλαρχηγός της Αταλάντης, ήταν ο πληρεξούσιος της Λοκρίδος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου[2].
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η οικογένεια του Λάμπρου Αλεξάνδρου υποστήριξε την Ελληνική Επανάσταση συμμετέχοντας ενεργά στον Αγώνα αλλά και οικονομικά[2]. Για το λόγο αυτό απονεμήθηκε στην οικογένειά του ο Χρυσός Σταυρός.
Συμμετείχε στην Επανάσταση αντιπροσωπεύοντας στις 15 Νοεμβρίου 1821 την Αταλάντη στη Συνέλευση των Σαλώνων, από την οποία εξελέγη μέλος του Αρείου Πάγου και ένα μήνα αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1821, συμμετείχε ως πληρεξούσιος Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση[1].
Διετέλεσε παραστάτης Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος στο Α΄ Βουλευτικό (1822) και διορίστηκε στην επιτροπή Οικονομίας του Σώματος[1].
Συμμετείχε στη Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος το 1823, ενώ στις 6 Μαΐου 1823 διορίστηκε έπαρχος Κορίνθου[1]. Τον Απρίλιο του 1826 συμμετείχε στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου και ένα χρόνο αργότερα στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, ενώ προηγουμένως είχε λάβει μέρος στη Συνέλευση της Αίγινας[1]. Στη συνέχεια διετέλεσε βουλευτής Ταλαντίου στη Βουλή του 1827[1].
Κατά τα χρόνια διακυβέρνησης του Καποδίστρια διετέλεσε πληρεξούσιος Ταλαντίου στην Δ΄ κατ’ επανάληψιν Εθνοσυνέλευση (Δεκέμβριος 1831) και κατόπιν στη Δ΄ κατά συνέχειαν Εθνοσυνέλευση (Ιούλιος 1832), η οποία, στις 9 Ιουλίου τον όρισε μέλος της επί των Εγγράφων Εξεταστικής Επιτροπής και μέλος της επιτροπής για την εξέταση των εθνικών λογαριασμών[1].
Μετά την άφιξη του Όθωνα ανέλαβε δημόσια αξιώματα: βασιλικός έφορος (1833), υποδιοικητής Λοκρίδας (1836) και έπαρχος Παρνασίδας (1850)[1].
Τον Φεβρουάριο του 1851 κατόπιν επαναληπτικής εκλογής, εξελέγη βουλευτής Λοκρίδας[1].
Η κόρη του, Θεοδώρα Ευμολπίδου, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Ιατρίδη, δήμαρχο Καρπενησίου επί Χαριλάου Τρικούπη[3], υιό του Γεωργίου Αναγνώστη Ιατρίδη και ανηψιό του αγωνιστή του 1821, φονευθέντος στην Έξοδο του Μεσολογγίου το 1826[3], Κωνσταντίνου Ιατρίδη και του διάσημου ζωγράφου Αθανασίου Ιατρίδη.
Απεβίωσε στην Αταλάντη το 1860[1].