Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Christoph Martin Wieland (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 5 Σεπτεμβρίου 1733 Oberholzheim |
| Θάνατος | 20 Ιανουαρίου 1813 Βαϊμάρη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Μπίμπεραχ αν ντερ Ρις |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν (1750–1752) Σχολή της Μονής Μπέργκε |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ποιητής μεταφραστής συγγραφέας πανεπιστημιακός ποιητής-νομικός English–German translator μεταφραστής λογοτεχνίας translator of William Shakespeare παιδαγωγός θεατρικός συγγραφέας |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο της Ερφούρτης (από 1769) |
| Επηρεάστηκε από | Claude-Joseph Dorat |
| Περίοδος ακμής | 1751 |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Anna Dorothea Wieland (1765–1801) |
| Τέκνα | Ludwig Wieland, Sophie Catharina Susanna Wieland, Juliane Caroline Dorothea Wieland, Amalia Augusta Erler Johann David Adolf Kick |
| Γονείς | Thomas Adam Wieland και Regine Catherine Kick |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (1808) Τάγμα της Αγίας Άννης |
| Υπογραφή | |
.jpg){kind=small} | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ (γερμανικά: Christoph Martin Wieland, 5 Σεπτεμβρίου 1733 − 20 Ιανουαρίου 1813) ήταν Γερμανός ποιητής, συγγραφέας, μεταφραστής και εκδότης.
Ο Βίλαντ ήταν ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του Διαφωτισμού στις γερμανόφωνες χώρες και ένας από τους τέσσερις, μαζί με τους Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ, Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε και Φρίντριχ Σίλερ, που διαμόρφωσαν τον κλασικισμό της Βαϊμάρης.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πήρε επιμελημένη μόρφωση και άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Τύμπινγκεν, τα εγκατέλειψε όμως για να αφοσιωθεί στην λογοτεχνία.
Το 1766 έγραψε το γνωστότερο έργο του, τον Αγάθωνα, ένα μυθιστόρημα εφηβείας, ως ένα βαθμό αυτοβιογραφικό.
Την εποχή αυτή συμπλήρωσε την μετάφραση 22 έργων του Σαίξπηρ και άνοιξε έτσι νέους δρόμους στους Γερμανούς δραματουργούς.
Το 1769 διορίστηκε καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Ερφούρτης και τρία χρόνια αργότερα εξέδωσε τον Χρυσό καθρέφτη, όπου διατύπωνε τις παιδαγωγικές του αντιλήψεις.
Ο Αγάθων και ο Χρυσός καθρέφτης έπεισαν την Άννα Αμαλία, αντιβασίλισσα του δουκάτου της Βαϊμάρης, ότι ο Βίλαντ ήταν ο καταλληλότερος παιδαγωγός για τους γιους της και τον κάλεσε στην Aυλή της. Ο Βίλαντ πήγε και έζησε μέχρι τέλους στην πόλη αυτή, θεμελιώνοντας την μεγάλη της δόξα και προετοιμάζοντας το έδαφος για τους Γκαίτε, Χέρντερ και Σίλλερ, που ήρθαν σε λίγο.
Το 1773 ίδρυσε τον Teutsche Merkur (Ο Γερμανός Ερμής), περιοδικό με μεγάλη επιρροή στα γερμανικά γράμματα. Ο Βίλαντ ήταν ο πνευματικός αστέρας της Βαϊμάρης μέχρι το 1775, οπότε ο Γκαίτε «την κατέλαβεν εξ εφόδου». Οι σχέσεις του Βίλαντ πάντως μαζί του υπήρξαν θαυμάσιες, όπως και με τον Σίλλερ.
Το 1780 ο Βίλαντ δημοσίευσε το Όμπερον, ένα ποιητικό μυθιστόρημα που αποτέλεσε το θέμα της ομώνυμης όπερας του Βέμπερ. Για το πλήθος των έργων του, την χάρη και την σάτιρά του επονομάστηκε Βολταίρος της Γερμανίας.
Επιλογή έργων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Die Natur der Dinge (Η φύση των Πραγμάτων, 1752 - διδακτικό ποίημα κατά του Λουκρήτιου)
- Lady Johanna Gray (1758, τραγωδία)
- Cyrus (Κύρος, 1759, έπος ημιτελές)
- Don Sylvio von Rosalva (1764, μυθιστόρημα)
- Comische Erzählungen (Κωμικά Διηγήματα, 1765)
- Geschichte des Agathon (Ιστορία του Αγάθωνα, 1766, μυθιστόρημα)
- Sokrates mainomenos (1770)
- Der neue Amadis (Ο νέος Άμαδις, 1771)
- Der goldne Spiegel (Ο Χρυσός Καθρέφτης, 1772, μυθιστόρημα)
- Die Wahl des Herkules. Eine dramatische Cantate (Η Εκλογή του Ηρακλή. Μια δραματική Καντάτα, 1773)
- Die Geschichte der Abderiten (Η Ιστορία των Αβδηριτών, 1774-1780, μυθιστόρημα)
- Oberon (Όμπερον, 1780, έμμετρο μυθιστόρημα)
Εκτός από τον Σαίξπηρ, ο Βίλαντ μετέφρασε έργα των Κικέρωνα, Οράτιου και Λουκιανού.