Κολπική μαρμαρυγή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ηλεκτροκαρδιογράφημα ασθενούς με κολπική μαρμαρυγή

Η Κολπική Μαρμαρυγή, ανήκει στις υπερκοιλιακές αρρυθμίες και είναι η πιο συχνή αρρυθμία της καρδιάς παγκοσμίως.[1]Η γήρανση του πληθυσμού στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική την κάνουν ιδιαίτερα συχνή ιδιαίτερα σε ηλικίες άνω των 60 ετών. Οι οικονομικές συνέπειες στους προϋπολογισμούς της υγείας καθώς και η πρόοδος τόσο της φαρμακοβιομηχανίας όσο και της επεμβατικής καρδιολογίας (ηλεκτροφυσιολογίας) ,έχει στρέψει τα φώτα της επιστήμης πάνω της.

Διάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάγνωση της νόσου είναι πάντα ηλεκτροκαρδιογραφική (υπάρχουν ηλεκτροκαρδιογραφικά κριτήρια).

Κλινικά ευρήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλινική εικόνα διαφέρει από ασθενή σε ασθενή και μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματική (σε ηλικιωμένους συνήθως) έως αίσθημα παλμών (συνηθέστερα), δύσπνοια, αδυναμία, αίσθημα ζάλης.

Αιτιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αιτιολογία διακρίνεται κυρίως σε καρδιαγγειακής αιτιολογίας βαλβιδοπάθεια, αρτηριακή υπέρταση, ισχαιμική καρδιακή νόσο, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κ.α. ή σε μη καρδιακής αιτιολογίας νόσους όπως θυρεοειδοπάθεια, πνευμονοπάθειες, αλκοολισμός, παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης κ.α.

Διαφοροδιάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτή θα πρέπει να γίνει από άλλες κολπικές αρρυθμίες (κολπικό πτερυγισμό, πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία).

Επιπλοκές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κολπική Μαρμαρυγή δεν είναι και τόσο αθώα όσο θα ήθέλαν να πιστεύουν οι καρδιολόγοι την δεκαετία του 80 και ίσως και του 90. Έχει βρεθεί ότι διπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου ανεξαρτήτως λόγου,διπλασιάζει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, πενταπλασιάζει την πιθανότητα νοσηλείας ενώ επταπλασιάζει τον κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (75000 ΑΕΕ στην Αμερική τον χρόνο). Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις επιπλοκές που προκαλούνται από την φαρμακευτική αγωγή ή τις επεμβατικές θεραπευτικές τεχνικές.

Θεραπεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θεραπεία περιλαμβάνει σε πρώτη φάση φαρμακευτική αντιμετώπιση σε συνάρτηση με τυχόν άλλα καρδιακά προβλήματα ή νόσους του ασθενούς, ενώ σε δεύτερη φάση σε μη ανταπόκριση κυρίως στην θεραπεία σε επεμβατικές νέες τεχνικές με όλο και πιο καλά αποτελέσματα. Αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως απώλεια βάρους σε ασθενείς με παχυσαρκία, αύξηση φυσικής δραστηριότητας και μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής, και να μειώσουν το φορτίο της νόσου.

Η κολπική μαρμαρυγή συχνά θεραπεύεται με φάρμακα που μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό σε σχεδόν φυσιολογικό εύρος ή αλλάζουν στο ρυθμό σε φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό. Η ηλεκτρική καρδιομετατροπή μπορεί να βοηθήσει την μετατροπή της κολπικής μαρμαρυγής σε φυσιολογικό ρυθμό σε επείγουσα βάση όταν το άτομο είναι ασταθές. Ο καυτηριασμός περιοχών της καρδιάς μπορεί να μειώσει την επανεμφάνιση σε κάποια άτομα. Σε άτομα με χαμηλό κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου δεν είναι απαραίτητη η χορήγηση αντιπηκτικών φαρμάκων. Όταν ο κίνδυνος είναι υψηλότερος γενικά συνιστάται η έναρξη αντιθρομβοτικής αγωγής, όπως με βαρφαρίνη ή με άμεσα από του στόματος αντιπηκτικά (όπως η απιξαμπάνη και η ριβαροξαμπάνη). Αυτά τα φάρμακα όπως αν και μειώνουν τον κίνδυνο θρομβώσεων αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρής αιμορραγίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Atrial Fibrillatiion της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).