Κοκκινοσκουφίτσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος σε έναν πίνακα του Καρλ Λάρσον (1881).

Η κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ευρωπαϊκά παραμύθια στον κόσμο, εκ των οποίων υπάρχουν πολλές παραλλαγές. Οι πιο δημοφιλής εκδόσεις είναι αυτή του Charles Perrault (με τον τίτλο "Le Petit Chaperon Rouge) του 1697, και των αδελφών Γκριμ (Rotkäppchen) του 1857.

Κοινή πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα κορίτσι που πρέπει να μεταφέρει ένα καλάθι με τρόφιμα στην άρρωστη γιαγιά. Στο δάσος συναντάει έναν λύκο που με την εξαπάτηση την κάνει να αποκαλύψει που μένει η γιαγιά. Ο λύκος φτάνει πριν από αυτήν στο εξοχικό σπίτι, παρουσιάζεται στη γιαγιά ως εγγονή, την κάνει να ανοίξει και την καταβροχθίζει. Η κοκκινοσκουφίτσα τον βρίσκει στο κρεβάτι μεταμφιεσμένο ως γιαγιά, και με τη σειρά της τη καταβροχθίζει.

Προέλευση και παραλλαγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος μεταμφιεσμένος ως γιαγιά σε μια εικόνα του Gustave Dore.

Η ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας μπορεί να είναι πραγματική πίσω από την ιστορική προφορική παράδοση των διάφορων ευρωπαϊκών περιοχών. Ξέρουμε ότι η ιστορία δημιουργήθηκε ήδη το 14ο αιώνα στη Γαλλία.

Η εκδοχή του Charles Perrault[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παλαιότερη γραπτή εκδοχή του παραμυθιού είναι το "Le Petit Chaperon Rouge, που εμφανίστηκε στη συλλογή των παραμυθιών Τα παραμύθια της μητέρας χήνας του Charles Perrault στο 1697. Η έκδοση του Perrault είναι πολύ πιο σύντομη από την επόμενη των αδελφών Γκριμ και δεν περιέχει ένα ευτυχισμένο τέλος. Ο Perrault ολοκληρώνει την αφήγηση με μια σαφή ηθική εξήγηση:

Από αυτή την ιστορία μαθαίνουμε ότι τα παιδιά, και ιδιαίτερα τα χαριτωμένα, ευγενικά και καλής οικογενείας κορίτσια, κάνουν πολύ κακό στο να ακούνε τους ξένους και δεν είναι παράξενο τότε αν ο λύκος παίρνει το δείπνο του. Τον λέω Λύκο, γιατί δεν είναι όλοι οι λύκοι είναι του ίδιου είδους, υπάρχει ένα είδος εμφανώς αξιέπαινο, που δεν είναι θορυβώδες, ούτε απεχθές, ούτε θυμωμένο, αλλά ήπιο, χρήσιμο και ευγενικό, που ακολουθεί τα νεαρά κορίτσια στο δρόμο και μέχρι το σπίτι τους. Αλίμονο! ποιος δεν ξέρει ότι αυτοί οι ευγενικοί λύκοι μεταξύ αυτών των πλασμάτων, είναι οι πιο επικίνδυνοι!

Le Petit Chaperon Rouge, Charles Perrault, 1697

Η έκδοση του παραμυθιού του Perrault , συμπεριλαμβάνει τα ηθικά συμπεράσματα, μεταφράστηκε στα ιταλικά από τον Κολόντι το 1875 και περιλαμβάνονται στη συλλογή του τα παραμύθια Τα παραμύθια. Θολωτές στα ιταλικά, Φλωρεντία, Πάτζι, 1875. Αυτή η μετάφραση έχει αναφερθεί πιστά από την ιταλική Βικιαναζήτηση . [1]

Η εκδοχή των Αδελφών Γκριμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον 19ο αιώνα, δύο γερμανικές εκδόσεις του παραμυθιού αφηγήθηκαν στους αδελφούς Γκριμ από τη Jeanette Hassenpflug (17911860) και τη Marie Hassenpflug (17881856). Οι Γκριμ μετέτρεψαν μία από τις δύο εκδόσεις στη κύρια ιστορία, και η δεύτερη ακολούθησε. Το πρώτο, με τον τίτλο Rotkäppchen είχε συμπεριληφθεί στην πρώτη έκδοση της συλλογής τους Kinder - und Hausmärchen (1812). Σε αυτή την έκδοση, το κορίτσι και η γιαγιά της σώθηκαν από έναν κυνηγό, που ενδιαφερόταν για το δέρμα του λύκου. Στη δεύτερη ιστορία, η Κοκκινοσκουφίτσα και η γιαγιά της, χάρη στην εμπειρία που αποκτήθηκε με τον πρώτο λύκο, κατάφεραν να συλλάβουν και να σκοτώσουν τον άλλον.

Οι Γκριμ συνέχισαν να επανεξετάζουν την ιστορία σε νεότερες εκδόσεις , η πιο γνωστή είναι η τελική αναθεώρηση του 1857, με τον ξυλοκόπο που αντικατέστησε τον κυνηγό.

Η έκδοση του Ίταλο Καλβίνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ψεύτικη γιαγιά είναι ο τίτλος της μιας παλιάς ιταλικής εκδοχής του παραμυθιού και μεταγράφεται, μεταξύ άλλων, από τον Ίταλο Καλβίνο στη συλλογή από Ιταλικά παραμύθια [Η ψεύτικη γιαγιά, No. 116 (Αμπρούτζο), σσ. 653-655 (επιμ. του μεσαίωνα)]. Σε αυτή την έκδοση, το κορίτσι πηγαίνει να βρει τη γιαγιά , αλλά στη θέση της στο κρεβάτι βρίσκει μία δράκαινα . Το κορίτσι αντιλαμβάνεται ότι αυτή δεν είναι η γιαγιά του, και με την πονηριά καταφέρνει να βγάλει από το σπίτι τη δράκαινα και να την ρίξει στο ποτάμι[2].

Η Κοκκινοσκουφίτσα , στις παραλλαγές της, μπορεί να διαφοροποιείται σε σχέση με άλλα παραμύθια και παρόμοιους μύθους. Το θέμα των θυμάτων εξάγεται υγιή και ασφαλές από την κοιλιά του λύκου, ειδικότερα, βρίσκεται σχεδόν ίδιο στο ρωσικό παραμύθι O Πέτρος και ο λύκος, ή Ο λύκος και τα επτά κατσικάκια και είναι μια παραλλαγή της μίας ιδέας τουλάχιστον τόσο παλιά όσο και το Βιβλίο του Ιωνά. Μια παρόμοια έννοια, προτείνεται στον Πινόκιο, που η ξύλινη μαριονέτα  βρίσκει τον πατέρα Τζεπέτο στην κοιλιά ενός καρχαρία.

Ανάλυση και ερμηνείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος σε μια φωτογραφία από J. W. Smith

Στο διάστημα αυτό ακολούθησαν η ανάλυση και οι παρούσες ερμηνείες στο κάτω μέρος της ιστορίας . Ήδη ο Μπρούνο Μπετελχάιμ επισήμανε πως το παραμύθι προσφέρεται για την ερμηνεία του Φρόυντ[3]. Αν είναι εμφανής η παρουσία των σεξουαλικών περιεχομένων στην ιστορία (δείτε το βήμα του Perrault που αναφέρθηκε παραπάνω), οι ερμηνείες διαφωνούν ουσιαστικά για το τι μπορεί να γίνει κατανοητό όπως το κύριο σημείο (προφανώς, είναι ιδιαίτερα πιθανό ότι πολλές έννοιες προστίθενται κατά τη διάρκεια της ιστορικής εξέλιξης του παραμυθιού). Το μεγαλύτερο μέρος των προτάσεων τονίζει ένα από τα ακόλουθα θέματα:

  • Η πορνεία. Το παραμύθι μπορεί να γίνει κατανοητό όπως μια προτροπή για να μην ασκηθεί ως ''επάγγελμα''. Εκείνη της ''νεαρής κοπέλας στο δάσος'' είναι ένα στερεότυπο ότι σε πολλές παραδόσεις, μεταφορικά σχετίζεται με την πορνεία, στη Γαλλία το 17ο αιώνα, μεταξύ άλλων, η ''κόκκινη κάπα'' ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε αυτή την έννοια.[4]
  • Η σεξουαλική ωριμότητα. Σε αυτή την ερμηνεία, τη κόκκινη κάπα αντιπροσωπεύει την έμμηνο ρύση και την είσοδο στην εφηβική ηλικία, η οποία οδηγεί το κορίτσι στο "βαθύ, σκοτεινό δάσος" της γυναικείας φύσης, ο λύκος αντιπροσωπεύει, ως εκ τούτου, τον άνθρωπο ο οποίος θεωρείται ως ένα σεξουαλικό αρπακτικό που πρέπει να αποφύγει.[5]
  • Η ανθρωποφαγία. Άλλες ερμηνείες εστιάζουν στο ανθρωποφαγικό στοιχείο: το παραμύθι προέρχεται στο πλαίσιο της Ευρώπης, που είναι κάθε τόσο μαστιγοφόρο από τη φοβερή πείνα, κατά την οποία σηματοδότησε αρκετές περιπτώσεις κανιβαλισμού (να ένα παράδειγμα για την περίπτωση της γαλλικής πείνας το 10ο αιώνα και το Μεγάλο λιμό του 1315-1317). Το γεγονός ότι σε παλαιότερες εκδόσεις του παραμυθιού η ανθρωπομορφική φιγούρα  ερμηνεύτηκε από μία δράκαινα, ένα τερατώδες στοιχείο, αλλά ανθρωπόμορφο και θηλυκό, αντί για ένα λύκο (ένα ζώο αρσενικό , ανθρωποφάγο, με μία αρνητική συνυποδήλωση, ότι είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων) δίνουν στήριξη σε αυτές τις ερμηνείες και στο γεγονός  ότι το παραμύθι στη δική της προφορική μορφή εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου, για να ικανοποιηθούν οι διάφορες ανάγκες επιμόρφωσης.[6]

Η Κοκκινοσκουφίτσα στο σύγχρονο πολιτισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινηματογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Le petit chaperon rouge, σκηνοθεσία του Georges Méliès (1901), con Rachel Gillet
  • Little Red Riding Hood, παραγωγή της Essanay (1911), με την  Eva Prout.
  • Little Red Riding Hood, σκηνοθεσία του James Kirkwood e George Loane Tucker (1911),με τη Mary Pickford.
  • When Lillian Was Little Red Riding Hood, σκηνοθεσία του Colin Campbell (1913), με τη Baby Lillian Wade.
  • Le petit chaperon rouge, σκηνοθεσία του Maurice Poggi (1917), με τον Fabien Haziza.
  • Little Red Riding Hood, σκηνοθεσία του Otis Thayer (1918), με τη Mary Burton.
  • Cappuccetto Rosso (1922), iη πρώτη δουλειά της Walt Disney.
  • Little Red Riding Hood, σκηνοθεσία του Alfred J. Goulding και του Al Herman (1922), με τη Baby Peggy.
  • Le petit chaperon rouge, σκηνοθεσία του Alberto Cavalcanti (1930), με τη Catherine Hessling.
  • Cappuccetto Rosso (The Big Bad Wolf), κινούμενο σχέδιο (1934)
  • Cappuccetto Rosso (La Caperucita Roya) (1960), μεξικάνικη ταινία του Roberto Rodriguez με τη Marìa Gracia σε ένα πρωταγωνιστικό ρόλο.
  • Di Cappuccetto Rosso (Про Красную Шапочку) (1977), ταινία σοβιετικής μουσικής  του Leonid Neciaev με τη Yana Poplavskaya.
  • In compagnia dei lupi (The Company of Wolves) (1984), ταινία του Neil Jordan πρόκειται για εμπνευσμένες μαύρες ιστορίες σε επιλεγμένα ανθολογικά παραμύθια  όπως το La camera di sangue της Angela Carter.
  • Cappuccetto Rosso (Red Riding Hood) (1988),ταινία του Adam Brooks με την Isabella Rossellini, τον Craig T. Nelson και την Amelia Shankley.
  • Red Riding Hood (Red Riding Hood) (2003), ιταλικό θρίλλερ του Giacomo Cimini με τον Roberto Purvis, τη Justine Powell και τη Kathleen Archebald.
  • Cappuccetto Rosso (Red Riding Hood) (2006), φιλμ του Randal Kleiser με τη Morgan Thompson,τον Henry Cavill και τη Lainie Kazan.
  • Cappuccetto rosso sangue (Red Riding Hood) (2011), φιλμ της Catherine Hardwicke με την Amanda Seyfried, τον Gary Oldman και τον Billy Burke.
  • Into the Woods (2014), φιλμ του Rob Marshall με τη  Meryl Streep και το Johnny Depp, που το κορίτσι παίζει η νεαρή Lilla Crawford.
  • Avengers Grimm, φιλμ του  2015 εμπνευσμένο από τη Jeremy M. Inman.

Τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά Στη σφαίρα των παραμυθιών (Shelley Duvall Faerie tale Θέατρο) (1983), ένα επεισόδιο του Graeme Κλίφορντ με τη Μαίρη Στίνμπεργκεν και ο Malcolm McDowell.
  • Στην τηλεοπτική σειρά γερμανικά Τα πιο όμορφα παραμύθια των αδελφών Γκριμ (Acht auf einen Streich) (2012), ένα επεισόδιο της Sibylle Tafel με Amona Aßmann, Zora Thiessen και Edgar Selge.
  • Στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά μια φορά κι έναν καιρό (μια Φορά κι έναν καιρό) (2011-σήμερα), ο χαρακτήρας little Red riding Hood, που παίζεται από Meghan Ory, μεταμορφώνεται, γίνεται ο κακός Λύκος.

Κινουμένων σχεδίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τα παραμύθια είναι φαντασίωση (Γκριμ Meisaku Gekijou) (1987), οι ψυχές των Kazuyoshi Yokota και Fumio Kurokawa.
  • Τα πιο όμορφα παραμύθια (Anime Sekai δεν Dowa) (1995), οι ψυχές των Ryuichi Sugimoto.
  • Simsalagrimm (Simsala Γκριμ) (1999), η σειρά κινουμένων σχεδίων του Γκάρι Μπλάτσφορντ, Κρις Ντόιλ και η Τζόντι Γκάνον.
  • Ένα από τα πιο διάσημα σύγχρονα επανερμηνείες του little Red riding Hood είναι Red Hot Riding Hood, κινούμενα σχέδια σκηνοθεσία: Tex Avery.
  • Μια παρωδία των πιο πρόσφατη ιστορία είναι η ταινία κινουμένων σχεδίων η κοκκινοσκουφίτσα και το ασυνήθιστο υπόπτων, στην οποία η πλοκή περιστρέφεται γύρω από την κλοπή σημειώθηκε στο δάσος, και στην οποία οι χαρακτήρες (η κοκκινοσκουφίτσα και η γιαγιά που περιλαμβάνονται) (συνεχίζοντας το κλασικό Τους συνήθεις υπόπτους) ύποπτοι για τα εγκλήματα.
  • Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από την ταινία κινουμένων σχεδίων της σοβιετικής 1958 Petja θα Krasnaja Šapočka, στο οποίο μια νεαρή pioneer προσπαθεί να σώσει από το ο λύκος, η γιαγιά και ο εγγονός.

Webserie[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στο webserie RWBY, ένας από τους πρωταγωνιστές, Ruby Rose, είναι εμπνευσμένο από λίγο Κόκκινο ιππασίας Κουκούλα φοράει μια κόκκινη κάπα και το κόκκινο. Επίσης, στο τρέιλερ της παρουσίασης της σειράς, παλεύει ενάντια στους λύκους που θέλουν να καταβροχθίσει.

Βίντεο παιχνίδια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Μονοπάτιβίντεο παιχνίδι η φρίκη του 2006 αναπτύχθηκε από το παραμύθι των Παραμυθιών, εμπνευσμένο από διαφορετικές εκδοχές του παραμυθιού.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 1962, μέσα από Favole al telefono, Gianni Rodari δημόσια Σε λάθος ιστορίες, μια έκδοση παρωδία της ένα παραμύθι των αδελφών Γκριμ: little Red riding Hood είναι είπαν από ένα παππού απαθής και αποσπούν την προσοχή που του λείπει όλη την ιστορία και διορθώνεται από την εγγονή της.
  • Το 1981, ο Bruno Munari γράφει και παρουσιάζει (με τη συνεργασία του Enrica Agostinelli) little red riding Hood, πράσινο, κίτρινο, μπλε, και λευκό, από την οποία θα τεντώσει το σόου Μικρό Λευκό εταιρεία παιδικό θέατρο Teatro del Buratto.

Κάρτα παιχνίδι και τραπέζι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Little Red riding hood, επίσης, εμφανίζεται το pokémon trading card game "Δύναμη της θέλησης", όπως μια αρχαία ηρωίδα των διαστάσεων αεροπλάνο της "Γης".
  • Little Red riding hood, εμφανίζεται επίσης στο επιτραπέζιο παιχνίδι "Σκοτεινά Παραμύθια - little Red riding Hood", η τρίτη επέκταση για το επιτραπέζιο παιχνίδι Σκοτεινά Παραμύθια του dV Παιχνίδια.

Φιλοτελισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Little Red riding Hood, 7 δεκεμβρίου, το 1975, έχει αφιερωθεί μια σφραγίδα πολύχρωμη και εγκοπές, που εκδίδεται από την ιταλική Δημοκρατία με την ονομαστική αξία της L. 100, συμπεριλαμβανομένης της σειράς του XVII Σφραγίδα Μέρα.Σφάλμα αναφοράς: Μη έγκυρη ετικέτα <ref>· παραπομπές χωρίς περιεχόμενο πρέπει να έχουν όνομα

Κατά το 2004, η εικόνα έχει αναπαραχθεί από το γραμματόσημο, πολύχρωμη, και εσοχή, με ονομαστική αξία 0,60 €, που εκδίδονται από τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου, το 20 αυγούστου του ίδιου έτους, αφιερωμένη στην "Παραμύθια".Σφάλμα αναφοράς: Μη έγκυρη ετικέτα <ref>· παραπομπές χωρίς περιεχόμενο πρέπει να έχουν όνομα στην ίδια σειρά ανήκουν επίσης γραμματόσημα που απεικονίζουν οι εικόνες του Χάνσελ και η Γκρέτελ, ο Πινόκιο και puss in boots.Σφάλμα αναφοράς: Μη έγκυρη ετικέτα <ref>· παραπομπές χωρίς περιεχόμενο πρέπει να έχουν όνομα

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]