Κλίμακα θερμοκρασίας
Στην μετρολογία, κλίμακα θερμοκρασίας ονομάζεται οποιαδήποτε βαθμονομημένη ακολουθία μέτρησης της θερμοκρασίας.[1][2]
Σήμερα οι πιο κοινές τέτοιες κλίμακες σε χρήση είναι η κλίμακα Κελσίου, η κλίμακα Κέλβιν και η κλίμακα Φαρενάιτ. Υπάρχουν και άλλες κλίμακες που χρησιμοποιούνται πιο περιορισμένα, συνήθως σε ερευνητικά προγράμματα. Παλαιότερα ήταν σε χρήση και η κλίμακα Ρεωμύρου.
Ορισμός κλίμακας θερμοκρασίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Για τη δημιουργία μιας κλίμακας θερμοκρασίας αρκεί να ορισθούν δύο σταθερά σημεία της, και οι βαθμοί για αυτά τα σημεία.
Για παράδειγμα, η κλίμακα Κελσίου ορίζει ως σταθερά σημεία το σημείο πήξης και το σημείο βρασμού του νερού, σε κανονικές συνθήκες ως τα σημεία με 0 °C και 100 °C αντίστοιχα . Ενώ η κλίμακα Κέλβιν ορίζει ως σταθερά σημεία το απόλυτο μηδέν και το σημείο βρασμού του νερού.
Εφαρμογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μια πλήρη κλίμακα θερμοκρασίας μπορεί ν΄ αποδώσει την ασύλληπτη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο απόλυτο μηδέν και στα 14.000.000 °C (Κελσίου), ή 25.000.000 °F που χαρακτηρίζουν το εσωτερικό του Ηλίου.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κλίμακες θερμοκρασίας στο Φωτόδεντρο.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Buchdahl, H. A. (1966). «2.Zeroth law». The concepts of classical thermodynamics. Cambridge U.P.1966. ISBN 978-0-521-04359-5.
- ↑ Hewitt, Paul G. (2004). «Κεφάλαιο 15. Θερμοκρασία, θερμότητα και διαστολή». Οι έννοιες της φυσικής. Μτφρ. Σηφάκη, Ελένη· Παπαδόγγονας, Ιωάννης. Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης. ISBN 978-960-524-192-6.
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με την Θερμοδυναμική χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |