Κλίμακα Ρεωμύρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Θερμόμετρο που δείχνει βαθμούς Ρεωμύρου (αριστερά) και βαθμούς Κελσίου (δεξιά).

Η κλίμακα Ρεωμύρου (Réaumur) είναι θερμομετρική κλίμακα, την οποία επινόησε ο Γάλλος Ρενέ Αντουάν Φερσό ντε Ρεομίρ το έτος 1730. Τοποθετεί το μηδέν της στην συνύπαρξη νερού και πάγου (σημείο τήξεως του πάγου ή πήξεως του νερού, όσο και στην κλίμακα Κελσίου) σε Κανονικές Συνθήκες (ατμοσφαιρική πίεση 1 ατμόσφαιρας) και τους 80 βαθμούς στη συνύπαρξη νερού και υδρατμών (σημείο ζέσης του νερού ή υγροποίησης των υδρατμών) και πάλι σε Κανονικές Συνθήκες.

Η μετατροπή της στην κλίμακα Κελσίου γίνεται σύμφωνα με τη σχέση:

C/5 = R/4

όπου C η θερμοκρασία στην κλίμακα Κελσίου και R η θερμοκρασία στην κλίμακα Ρεωμύρου.

Χρήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλίμακα θερμοκρασίας Ρεωμύρου χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα, ειδικά στη Γαλλία και στη Γερμανία, αλλά αντικαταστάθηκε σταδιακά από την κλίμακα Κελσίου. Η επίσημη μέτρηση της θερμοκρασίας άλλαξε από βαθμούς Ρεωμύρου σε βαθμούς Κελσίου το 1901 και μετά η κλίμακα θερμοκρασίας Ρεωμύρου έμεινε χωρίς χρήση. Ανεπίσημα, αναφέρεται ότι εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην παραγωγή αλπικού τυριού στην Ελβετία και στην Ιταλία και για την ταξινόμηση των ραφιναρισμένων σακχάρων.