Κλάρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κλάρος
Klaros01.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Κλάρος
38°0′18″N 27°11′35″E
ΧώραΤουρκία
Διοικητική υπαγωγήΕπαρχία Σμύρνης και Σελτσούκ
Ζώνη ώραςUTC+03:00 (επίσημη ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Συντεταγμένες: 38°00′18″N 27°11′34″E / 38.00500°N 27.19278°E / 38.00500; 27.19278

Ερείπια του ναού του Απόλλωνα στην Κλάρο.

Κλάρος είναι το όνομα της περιοχής και η τοποθεσία ενός ιερού μαντείου του αρχαίου Έλληνα θεού Απόλλωνα, κοντά στην Κολοφώνα της Ιωνίας, της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία) Ιδρύθηκε από τη Μαντώ, κόρη του Τειρεσία. Σύμφωνα με μια παράδοση, πριν από δηλώσεις τους, κάθε φορά όλοι οι προφήτες συνήθιζαν να πίνουν ομαδικώς μέσα σε αυτό το σπήλαιο.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς ιδρύθηκε το Ιερό του Απόλλωνος και η ίδρυση καλύπτεται από διάφορους μύθους. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές αποκάλυψαν δομές που χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα π.Χ. Η φήμη του Ιερού έφτασε στο υψηλότερο σημείο από τον 2ο αι π.Χ.έως τον 3ο αι. μ.Χ. [1] και είχε πολλούς επισκέπτες μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. [2]


Οι ανασκαφές ξανάρχισαν μεταξύ 1950 και 1961 σύμφωνα με τον Louis Robert, για την ανάδειξη του περίφημου δωρικού ναού του Απόλλωνα, που υπήρξε έδρα του μαντείου, στην διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου του 3ου. αιώνα π.Χ., για την σημερινή υποδοχή επισκεπτών.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πτώον όρος

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Stillwell, Richard· MacDonald, William L· McAllister, Marian Holland (1976). The Princeton Encyclopedia of Classical SitesFree registration required. Princeton University Press. ISBN 978-0691035420. 
  2. «Klaros on way to becoming faith tourism center». Hurriyet Daily News. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2016. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • K. Buresch, Apolleon Klarios, Untersuchungen zum Orakelwesen des spateren Altertums, Leipzig, 1889
  • C. Picard, Éphèse et Claros, recherches sur les sanctuaires et les cultes de l’Ionie du Nord, B.E.F.A.R., 123, Paris, 1922, 785 p.
  • C. Picard, «Un oracle d'Apollon Clarios à Pergame», BCH, 46, 1922, pp. 190-197
  • J. et L. Robert, La Carie. Histoire et géographie historique II: le plateau de Tabai et ses environs, París, 1954, pp. 203-216.
  • C. Picard, «D’Éphèse à la Gaule et de Stobi (Macédoine) à Claros», REG, 1957, pp. 112-117
  • L. Robert, «Un oracle à Syedra, les monnaies et le culte d’Arès», Documents de l’Asie Mineure méridionale, Ginebra y París, 1966, pp. 91-100.
  • L. Robert, «Un oracle gravé à Oinoanda», Comptes rendus de l'Académie des inscriptions et belles-lettres, 115-3, 1971, pp. 597-619
  • L. Robert, A travers l'Asie Mineure, Poètes et prosateurs, monnaies grecques, voyageurs et géographes, BEFAR 239, París, 1980.
  • H. W.Parke, The Oracle of Apollo in Asia Minor, Londres, 1985.
  • J.R. Somolinos,'Los oráculos de Claros y Didima. Edición y comentarios, Madrid, 1991, 739 p.
  • J. Stauber et R.Merkelbach, «Die Orakel des Apollon von Klaros», Epigraphica Anatolica, cahier 27, 1996, pp.1-53
  • C. P. Jones, «Ten dedications “To the gods and goddesses” and the Antonine Plague», JRA, 18, 2005, pp.293-301 (con adenda en JRA, 19, 2006, pp.368-369.
  • Plutarque, Dialogues Pythiques (L'E de Delphes, Pourquoi la Pythie ne rend plus ses oracles en vers, La disparition des oracles), Flammarion, 2006

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]