Κατώτατος μισθός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο κατώτατος μισθός είναι η χαμηλότερη ωριαία, ημερήσια ή μηνιαία αμοιβή που οι εργοδότες μπορούν νόμιμα να καταβάλλουν στους εργαζομένους. Ισοδύναμα, είναι ο χαμηλότερος μισθός με τον οποίο οι εργαζόμενοι μπορούν να πουλούν την εργασία τους. Παρά το γεγονός ότι νόμοι για τον κατώτατο μισθό είναι σε ισχύ σε πολλές χώρες, υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του κατώτατου μισθού.

Υποστηρικτές του κατώτατου μισθού ισχυρίζονται ότι βελτιώνει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, μειώνει τη φτώχεια, μειώνει την ανισότητα, ενισχύει το ηθικό και υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να είναι πιο αποτελεσματικές.[1] Οι επικριτές του κατώτατου μισθού ισχυρίζονται ότι στην πραγματικότητα αυξάνει τη φτώχεια,[2] αυξάνει την ανεργία (ιδιαίτερα μεταξύ των εργαζομένων με πολύ χαμηλή παραγωγικότητα λόγω απειρίας ή αναπηρίας, με αποτέλεσμα να βλάπτει τους λιγότερο ειδικευμένους εργαζόμενους και, ενδεχομένως, να οδηγεί εκτός αγοράς εργασίας ορισμένες κοινωνικές ομάδες), και ότι είναι επιζήμια για τις επιχειρήσεις.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «The Advantage Of The Minimum Wage | Robert Nielsen». Robertnielsen21.wordpress.com. Ανακτήθηκε στις 2013-03-30. 
  2. «Minimum Wages. by David Neumark and William L. Wascher». 
  3. Black, John (September 18, 2003). Oxford Dictionary of Economics. Oxford University Press, USA, σελ. 300. http://www.amazon.com/dp/0198607679.