Καθεδρικός Ναός της Νινοτσμίντα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°44′12.304″N 45°17′52.120″E / 41.73675111°N 45.29781111°E / 41.73675111; 45.29781111

Καθεδρικός Ναός της Νινοτσμίντα
ნინოწმინდის მონასტერი
Ninotsminda Apse and Tower.jpg
Είδοςμοναστήρι και καθεδρικός ναός
Γεωγραφικές συντεταγμένες41°44′12″N 45°17′52″E
ΘρήσκευμαΓεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία
Διοικητική υπαγωγήΔήμος του Σαγκαρέγιο
ΤοποθεσίαΚαχετία
ΧώραΓεωργία
Έναρξη κατασκευής6ος αιώνας
ΠροστασίαΠολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Commons page Πολυμέσα
Η πύλη εισόδου στη Μονή
Το τείχος
Ερείπια του καθεδρικού ναού

Ο Καθεδρικός Ναός της Νινοτσμίντα ( γεωργιανά: ნინოწმინდის მონასტერი) είναι ένα εκκλησιαστικό συγκρότημα κτιρίων που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό του δήμου Σαγκαρέγιο, στο μχάρε Καχέτι της Γεωργίας. Χρονολογείται του 575 μ.Χ. και είναι αφιερωμένος στην Αγία Νίνα.[1][2][3][4][5]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησία ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα από τον Βασιλιά της Ιβηρίας Βαχτάνγκ Α'. Η αρχιτεκτονική του ναού αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο για την ανάπτυξη της Γεωργιανής αρχιτεκτονικής, καθώς προηγήθηκε της Μονής Γιβάρι στο Μτσχέτα, και χρησίμευσε ως πρότυπο για την ανάπτυξη των μεταγενέστερων τετράκογχων (4 αψίδες) εκκλησιών.[1]

Κατά τον 10ο-11ο αιώνα έγιναν εργασίες αποκατάστασης στο ναό.[1]

Το καμπαναριό και η μία αψίδα με την τοιχογραφία της

Το μεγάλο τούβλινο καμπαναριό του κτιριακού συγκροτήματος χρονολογείται του 16ου αιώνα, από τον καιρό της βασιλείας του Λέων του Καχέτι (1520-1574). Οι 3 κατώτεροι όροφοι χρησιμοποιήθηκαν ως κατοικία, και έκαστος όροφος είχε ένα τζάκι. Η κλιμακωτή τοποθέτηση των τούβλων στην εξωτερική πρόσοψη ώστε να σχηματιστούν γεωμετρικά μοτίβα αποτελεί ένδειξη πολιτισμικής επιρροής των Πέρσων Σαφαβιδών, όπως και η οξεία καμάρα πάνω από την είσοδο. Το εκκλησιαστικό συγκρότημα περιβαλλόταν από ένα οχυρωματικό τείχος, με στρογγυλούς γωνιακούς πύργους, πολεμίστρες και ενισχυμένη πύλη. Οι αμυντικές δομές κατασκευάστηκαν για την προστασία της εκκλησίας από τις συχνές επιδρομές των ορεινών φυλών ληστών των Νταγκεστάνι, που έγιναν συχνές τον 16ο-17ο αιώνα και συνεχίστηκαν μέχρι τον 19ο αιώνα.[1]

Τα έτη 1671 και 1774 έγιναν έργα αποκατάστασης στην εκκλησία. Το 1824 ο θόλος του καθεδρικού ναού κατέρρευσε από έναν σεισμό. Το 1848 ένας άλλος σεισμός κατέστρεψε περαιτέρω το κτίριο, και δεν ανακατασκευάστηκε.[1]

Επί του παρόντος το συγκρότημα λειτουργεί ως μοναστήρι της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, και εκτελούνται εργασίες ανοικοδόμησης. Η τοποθεσία είναι ανοιχτή για επισκέπτες κατά τις ώρες λειτουργίας με εισιτήριο.[1]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τις 4 αψίδες έχουν απομείνει μόνο η ανατολική αψίδα και ένα τμήμα του δυτικού τοίχου. Είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες του 16ου αιώνα της Οδηγήτριας, και φέρει ενδείξεις σοβαρού βανδαλισμού και τρύπες από σφαίρες των Νταγκεστάν του 18ου-19ου αιώνα. Τα περιγράμματα των θεμελίων δείχνουν ότι η εκκλησία αρχικά είχε ένα οκταγωνικό κέντρο, που περιβαλλόταν από γωνιακές κόγχες.

Σχεδιάγραμμα και ερείπια του Καθεδρικού Ναού

Μοναστηριακή βιβλιοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο μοναστήρι υπάρχει μία βιβλιοθήκη που διαχειρίζεται τα χειρόγραφα. Σε αυτήν έχουν εργαστεί αρκετοί λόγιοι και ποιητές:

  • ο Γεωργιανός επίσκοπος, μοναχός, καλλιγράφος και μεταφραστής Αρσένιος της Νινοτσμίντα (10ος-11ος αιώνας)
  • ο Μιτροφάνης της Νινοτσμίντα
  • ο Ιωάννης της Νινοτσμίντα (18ος αιώνας)
  • ο Σάββας Τουσισβίλις (18ος αιώνας)
  • ο Καθολικός Πατριάρχης της Γεωργίας Αντώνιος Β' (1784), κ.α.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Castles.nl - Ninotsminda Cathedral». www.castles.nl. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 გამოქვეყნებულია ცისია_ს მიერ! თარიღი: ივნისი 22, 2013 || 2:42am საათი; ჯგუფი-საგარეჯო; ფორუმებში, დაბრუნება საგარეჯო_ის. «ნინოწმინდის დედათა მონასტერი (საგარეჯო)». www.qwelly.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  3. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, გვ. 440, თბ., 1984 წელი.
  4. Г. Чубинашвили, «Архитектура Кахетии», 1959, გვ. 232-246
  5. Rosen, Roger. (2004). Georgia : a sovereign country of the Caucasus ([3rd ed.] έκδοση). [Hong Kong]: Odyssey. ISBN 9622177484. 56522268.