Καίσαρ του Βαντόμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Σεζάρ, Δούκας του Βεντόμ
César de Bourbon, duc de Vendôme.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
César de Vendôme (Γαλλικά)
Γέννηση3  Ιουνίου 1594[1]
Château de Coucy
Θάνατος22  Οκτωβρίου 1665[2][3][1]
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης[5]
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΦραγκίσκη της Λωρραίνης, δούκισσα του Βαντόμ (από 1609)[6][7]
ΤέκναΕλισάβετ των Βουρβόνων
Λουδοβίκος, δούκας του Βαντόμ
Φραγκίσκος του Μπωφόρ
ΓονείςΕρρίκος Δ΄ της Γαλλίας και Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ
ΑδέλφιαΑικατερίνη Ερριέττα των Βουρβόνων
Ενριέττα Μαρία της Γαλλίας
Χριστίνα της Γαλλίας
Ελισάβετ της Γαλλίας
Γκαστόν της Ορλεάνης
Λουδοβίκος ΙΓ΄ της Γαλλίας
Νικόλαος Ερρίκος, Δούκας της Ορλεάνης
Henri, Duke of Verneuil
Αλέξανδρος του Βαντόμ
Antoine de Bourbon
Jeanne-Baptiste de Bourbon
ΟικογένειαBourbon-Vendôme
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςναύαρχος/
Πόλεμοι/μάχεςΓαλλοισπανικός πόλεμος 1635-1659
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδιοικητής της Βρετάνης
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Θυρεός
Blason Bourbon Vendôme.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Καίσαρ, γαλλ. César (3 Ιουνίου 1594 - 22 Οκτωβρίου 1665) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν 1ος δούκας του Βαντόμ, 2ος δούκας του Μπωφόρ και 2ος δούκας του Ετάμπ. Απόγονος τής κόρης του Ελισάβετ είναι ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν νόθος γιος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ, κόρης του Αντουάν ντ'Εστρέ μαρκησίου του Κεβρ. Γεννήθηκε στο Σατώ ντε Κουσύ στην Πικαρδία της βόρειας Γαλλίας. Η σχέση των γονέων του άρχισε το 1591 και ήταν το πρώτο παιδί τους. Το 1595 αναγνωρίστηκε από τον Ερρίκο Δ΄ και το 1598 έγινε δούκας του Βαντόμ. Το ίδιο έτος μνηστεύθηκε τη Φραγκίσκη της Λωρραίνης, "την πλουσιότερη κληρονόμο της Γαλλίας".

Το επόμενο έτος κληρονόμησε τους τίτλους του δούκα του Μπωφόρ και του δούκα του Ετάμπ από τη μητέρα του, που απεβίωσε έπειτα από μία γέννα στο Παρίσι. Αν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του βασιλιά, δεν μπορούσε να τον διαδεχθεί λόγω του ότι ήταν νόθος. Το 1601 γεννήθηκε ο νόμιμος γιος Λουδοβίκος ΙΓ΄ προς μεγάλη χαρά τού Ερρίκου Δ΄.

Το 1608 στο Σατώ ντε Φονταινεμπλώ ο Καίσαρ νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη της Λωρραίνης, την πλούσια κληρονόμο του Φιλίππου-Εμμανουήλ δούκα του Μερκέρ. Αυτή ήταν η κληρονόμος στα εκτενή δουκάτα του Μερκέρ και του Πεντιέβρ. Το 1610 ο πατέρας του τού χορήγησε μία θέση υψηλότερη από τους ευγενείς του βασιλείου, αλλά χαμηλότερη από τους πρίγκιπες εξ αίματος.

Ο Καίσαρ συμμετείχε σε πολλές μηχανορραφίες των ευγενών κατά τη βασιλεία του ετεροθαλούς αδελφού του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας. Ενοχοποιήθηκε στη συνωμοσία του κόμη του Σαλαί εναντίον του καρδινάλιου Ρισελιέ, αυτός και ο αδελφός του Αλέξανδρος, ιππότης του Βαντόμ. Φυλακίστηκαν στο Σατώ ντε Βινσέν το 1626· ελευθερώθηκαν το 1630.

Το 1632 επέστρεψε στη Γαλλία, αλλά σύντομα κατηγορήθηκε ότι σχεδίαζε το τέλος του Ρισελιέ και εξορίστηκε πάλι, πρώτα στην Ολλανδία και μετά στην Αγγλία. Δεν επέστρεψε παρά το 1642. Σύντομα μετά την επάνοδό του έλαβε μέρος στο μυστικό σχέδιο των Σημαινόντων εναντίον του καρδινάλιου Μαζαρέν, μαζί με τον γιο του Φραγκίσκο. Αυτό οδήγησε σε μία άλλη εξορία, ως το 1650. Ο γάμος τού γιου του Λουδοβίκου με τη Λάουρα Μαντσίνι, ανιψιά του καρδινάλιου, έφερε τη συμφιλίωσή του με τον Μαζαρέν. Υποστήριξε τη βασίλισσα Άννα την Αυστριακή καθ' όλη τη διάρκεια της εξέγερσης της Σφενδόνης.

Συμφιλιώθηκε με τον ετεροθαλή αδελφό του το 1642, ένα έτος πριν το τέλος εκείνου και τη διαδοχή του ανιψιού του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Η συμφιλίωση συνέβη έπειτα από το τέλος του Ρισελιέ.

Ο Καίσαρ οδήγησε τα βασιλικά στρατεύματα εναντίον των εξεγερθέντων στη Βουργουνδία, στην οποία είχε οριστεί κυβερνήτης το 1650. Όταν ήταν μέγας ναύαρχος της Γαλλίας το 1651, βοήθησε να καταληφθεί το οχυρό του Μπορντώ που είχε στασιάσει το 1653. Μαζί με τον Γαλλικό στρατό κατά τον επόμενο πόλεμο με την Ισπανία, νίκησε τον Ισπανικό στόλο έξω από τη Βαρκελώνη το 1655.

Στις αρχές του 1665 ο Καίσαρ έγινε μεγάλος μάγιστρος της Ναυσιπλοΐας. Απεβίωσε μετά, το ίδιο έτος στο Παρίσι και τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Αγ. Γεωργίου στο Σατώ του Βαντόμ.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη της Λωραίνης, κόρη του Φιλίππου-Εμμανουήλ δούκα του Μερκέρ και του Πεντιέβρ και είχε τέκνα:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gerber, Matthew (2012). Bastards: Politics, Family, and Law in Early Modern France. Oxford University Press.
  • Greengrass, Mark (2015). Christendom Destroyed: Europe 1517-1648. Penguin Books.
  • Kamen, Henry (2000). Who's who in Europe, 1450-1750. Routledge.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11451.htm#i114501. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb133205973. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Cesar-duc-de-Vendome. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb133205973. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  6. genealogy.euweb.cz/lorraine/lorraine4.html. Ανακτήθηκε στις 20  Ιανουαρίου 2016.
  7. p11451.htm#i114501. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα César, Duke of Vendôme της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).