Κήπος Ριτσούριν
Συντεταγμένες: 34°19′46.5″N 134°2′38.0″E / 34.329583°N 134.043889°E
Κήπος Ριτσούριν | |
---|---|
栗林公園 | |
Είδος | daimyo garden και Japanese strolling garden |
Γεωγραφικές συντεταγμένες | 34°19′46″N 134°2′38″E |
Διοικητική υπαγωγή | Ritsurinchō |
Χώρα | Ιαπωνία |
Έναρξη κατασκευής | 1625 |
Ολοκλήρωση | 16 Μαρτίου 1875 |
Ιδιοκτήτης | Ikoma clan, Matsudaira clan, Government of Meiji Japan και Τακαμάτσου |
Προστασία | Place of Scenic Beauty (από 1922)[1] και Special Place of Scenic Beauty (από 1953)[1] |
Ιστότοπος | |
Επίσημος ιστότοπος | |
![]() | |
δεδομένα (π) |
Ο Κήπος Ριτσούριν (栗林公園, Ritsurin Kōen) είναι διάσημο ιστορικό πάρκο, που βρίσκεται στην πόλη Τακαμάτσου, στο νομό Καγκάβα της Ιαπωνίας. Θεωρείται ένα από τα τουριστικά αξιοθέατα της πόλης Τακαμάτσου. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους κήπους για περίπατο στην Ιαπωνία. Περιλαμβάνει μονοπάτια, λιμνούλες, ποικιλία δέντρων και φυτών, μικρές γέφυρες, τεχνητούς λόφους, καταστήματα με αναμνηστικά δώρα και τεϊοποτεία.[2]Δημιουργήθηκε αρχικά στην περίοδο Έντο ως ιδιωτικός κήπος για τοπικούς φεουδάρχες. Ο κήπος Ριτσούριν είναι ένας ανεκτίμητος πολιτιστικός θησαυρός για την Ιαπωνία.[3]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κήπος Ριτσούριν αρχικά δημιουργήθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα. Η περιοχή ανήκε τότε στη φυλή Σάτο. Το μέρος του κήπου, όπου υπάρχει σήμερα η λιμνούλα Νάνκο, δημιουργήθηκε το 1625. Το 1642 ο Γιορισίγκε Ματσουντάιρα, που ήταν κυβερνήτης του τομέα Τακαμάτσου, κληρονόμησε τον κήπο από την οικογένεια Ικόμα. Αυτός και οι απόγονοί του επέκτειναν τον κήπο τα επόμενα χρόνια. Η κατασκευή του κήπου ολοκληρώθηκε από τον Ματσουντάιρα Γιοριτάκα το 1745.[4][5] Ο κήπος χρησιμοποιήθηκε για 220 περίπου χρόνια ως ιδιωτικός κήπος περιπάτου για την οικογένεια Ματσουντάιρα. Μετά την Αποκατάσταση Μεϊτζί του 1868 ο κήπος άνοιξε για το ευρύ κοινό το 1875. Το 1953 ο κήπος ανακηρύχθηκε επίσημα ως ειδικός τόπος γραφικής ομορφιάς (Νίχον νο Τοκουμπέτσου Μέισο, Nihon no Tokubetsu Meisho)[4] από την υπηρεσία Πολιτιστικών Υποθέσεων της Ιαπωνίας. Ο Κήπος Ριτσούριν έλαβε τρία αστέρια (την υψηλότερη βαθμολογία) στον «Πράσινο Οδηγό Ιαπωνίας της Michelin» της Γαλλίας. Αυτή η βαθμολογία ουσιαστικά είναι μια προτροπή για τους τουρίστες να επισκεφτούν τον κήπο.[6]
Χαρακτηριστικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κήπος Ριτσούριν είναι ένας κήπος περιπάτου και έχει έκταση 16 εκτάρια. Η συνολική έκταση είναι 76 εκτάρια, αν συνυπολογιστεί και η έκταση του βουνού Σιούν, που βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον κήπο προς τα δυτικά.[6] Στον Κήπο Ριτσούριν χρησιμοποιείται η τεχνική σακκέι («δανεισμένο τοπίο»), σύμφωνα με την οποία κατά το σχεδιασμό ενός κήπου λαμβάνονται υπόψη τα φυσικά στοιχεία, που υπάρχουν έξω από τον κήπο, για να δημιουργηθεί η αίσθηση της επέκτασης του κήπου.[7]Ο κήπος περιλαμβάνει 1400 πεύκα εκ των οποίων τα 1000 έχουν κλαδευτεί με ιδιαίτερο τρόπο έτσι ώστε να δίνουν την αίσθηση μπονσάι δέντρων. Το πιο διάσημο πεύκο είναι το Νεαγκάρι Γκογιομάτσου. Αρχικά ήταν ένα μπονσάι δέντρο, που δόθηκε ως δώρο στον τομέα Τακαμάτσου από τον 11ο σόγκουν Τοκουγκάβα το 1833.[6] Επίσης, υπάρχουν στον κήπο εκατοντάδες κερασιές, Ιαπωνικοί σφένδαμοι, κρίνα και γκίνγκο.[8] Στον κήπο υπάρχουν 173 είδη δέντρων και ο συνολικός αριθμός δέντρων υπερβαίνει τα 32.000 δέντρα.[9] Ο κήπος αποτελείται από έξι λιμνούλες και 13 τεχνητούς λόφους. Μέσα στις λίμνες υπάρχουν πολύχρωμοι κυπρίνοι (κόι).[4] Οι επισκέπτες μπορούν να ταΐσουν τα ψάρια. Στις λιμνούλες υπάρχουν 14 μικρές γέφυρες εκ των οποίων η πιο εντυπωσιακή είναι η Ενγκέτσου-κιό (偃月橋, Engetsu-kyo).[9] Ο κήπος έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε το τοπίο γύρω να αλλάζει με κάθε βήμα του επισκέπτη.[10] Γι' αυτό ο κήπος είναι γνωστός ως «ιππό ικκέι» (ένα βήμα, μία θέα).[11] Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στον κήπο μέσα σε μία παραδοσιακή Ιαπωνική βάρκα (βασέν, wasen). Από την κορυφή του λόφου Χιράι-χο η θέα προς τον κήπο είναι μαγευτική. Ο τεχνητός λόφος Χιράι-χο λέγεται πως δημιουργήθηκε με πρότυπο το όρος Φούτζι. [5]Το Κικουγκέτσου-τέι (掬月亭, Kikugetsutei) είναι τεϊοποτείο και είναι ένα από τα κεντρικά κτήρια του κήπου. Η θέα προς την λίμνη Νάνκο από το Κικουγκέτσου-τέι είναι υπέροχη. Υπάρχει και ένα άλλο μικρότερο τεϊοποτείο, που αρχικά χτίστηκε γύρω στα 1700. Παλιότερα ονομαζόταν Κοχάν-τέι, ενώ τώρα πια ονομάζεται Κιού Χιγκουράσι-τέι. Στη σημερινή του θέση τοποθετήθηκε το 1945. Το κτήριο είναι σπουδαίας ιστορικής αξίας, γιατί αποτελεί δείγμα τεϊοποτείου της πρώιμης περιόδου Έντο.[6]
Στον κήπο Ριτσούριν υπάρχει η Αίθουσα Προώθησης Εμπορίου και Βιομηχανίας (商工奨励館, Commerce and Industry Promotion Hall). Αρχικά το κτήριο χτίστηκε ως περιφερειακό μουσείο της Καγκάβα το 1899. Περιλαμβάνει το κεντρικό κτήριο, το δυτικό κτήριο, το ανατολικό κτήριο και το βόρειο κτήριο. Οι επισκέπτες μπορούν να πάρουν πληροφορίες για την ιστορία του κήπου Ριτσούριν μέσα στο κτήριο. Στους χώρους του κήπου επίσης υπάρχει το μουσείο λαϊκής τέχνης Σανούκι (讃岐民芸館, Sanuki Folk Art Museum). Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται κεραμικά, παραδοσιακά εργαλεία και ξύλινα αντικείμενα.[6]
Πρόσβαση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η είσοδος στο χώρο του κήπου γίνεται με εισιτήριο ¥410 για κάθε ενήλικα (γκρουπ 20 ή περισσότερων ατόμων: ¥330) και ¥170 για κάθε παιδί (γκρουπ 20 ή περισσότερων παιδιών: ¥140).[12] Η περιήγηση με την παραδοσιακή βάρκα κοστίζει ¥620 για κάθε ενήλικα και ¥310 για κάθε παιδί.[6]Ο κήπος απέχει 30 λεπτά με το αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο της Τακαμάτσου και 20 λεπτά με το αυτοκίνητο από τον αυτοκινητόδρομο Τακαμάτσου Νίσι. Επίσης απέχει 20 λεπτά με τα πόδια από τον σταθμό JR Ριτσούριν.[12]Ο Κήπος Ριτσούριν βρίσκεται δύο χιλιόμετρα νότια του JR Σταθμού Τακαμάτσου και του κάστρου της Τακαμάτσου.[13]
Εικόνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]-
Κικουγκέτσου-τέι στον κήπο Ριτσούριν
-
Πεύκα
-
βόλτα με παραδοσιακή Ιαπωνική βάρκα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κήπος Ριτσούριν άρθρο στον ιστότοπο https://www.kagawa-culture-compass.net/en/spot/004.html
- Κήπος Ριτσούριν άρθρο στον ιστότοπο https://www.my-kagawa.jp/static/en/ritsurin/
- Κήπος Ριτσούριν άρθρο στον ιστότοπο https://www.japanvisitor.com/japan-parks-gardens/ritsurin-koen
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Mansfield, Stephen (2011). Japan's Master Gardens - Lessons in Space and Environment (Hardback). Tokyo, Rutland, Singapore: Tuttle. ISBN 978-4-8053-1128-8.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 «国指定文化財等データベース» (Ιαπωνικά) 401/2502.
- ↑ «Ritsurin Garden - Kagawa Attractions - Japan Travel». JapanTravel (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ «Ritsurin Koen». www.japan-guide.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 «Ritsurin Koen Takamatsu». Japan Visitor. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ 5,0 5,1 «Special Place of Scenic Beauty Ritsurin Garden». Experience Takamatsu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 «Ritsurin Garden | VISIT KAGAWA - Official Tourism Website. -». www.my-kagawa.jp. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ «Ritsurin Garden | Takamatsu». KAGAWA CULTURE COMPASS (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ «Takamatsu's Ritsurin Garden - Takamatsu, Kagawa». JapanTravel (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ 9,0 9,1 «Ritsurin Garden (Takamatsu city, Kagawa Prefecture) - Let's travel around Japan!». Let's travel around Japan. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ Organization, Japan National Tourism. «Ritsurin Park | Kagawa Attractions | Travel Japan | JNTO». Travel Japan (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ «Ritsurin Garden». Sanuki History & Culture Guide (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ 12,0 12,1 «Ritsurin Garden | VISIT KAGAWA - Official Tourism Website. -». www.my-kagawa.jp. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ «Ritsurin Koen». www.japan-guide.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
|