Κάστρο του Ραμπάτι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάστρο του Ραμπάτι
ახალციხის ციხე
Akhalcikhe, old city general view.jpg
Είδοςκάστρο και φρούριο
Γεωγραφικές συντεταγμένες41°38′34″N 42°58′41″E
Διοικητική υπαγωγήΑχαλτσίχ
ΤοποθεσίαΣάμτσκε-Τζαβακέτι
ΧώραΓεωργία
Έναρξη κατασκευής9ος αιώνας
ΧρηματοδότηςΓκουαράμ Μαμπάλι
Commons page Πολυμέσα
Το Κάστρο του Ραμπάτι, άποψη από την πόλη
Το κάστρο του Σάργκις Ζακέλι, 14ος αιώνας
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου
Η πύλη και το τείχος
Το μουσείο

Το Κάστρο του Ραμπάτι ( γεωργιανά: რაბათის ციხე) είναι ένα φρούριο στο Ακχαλτσίχε της Γεωργίας. Χτίστηκε τον 9ο αιώνα ως Κάστρο της Λομιζά και ανακαινίστηκε πλήρως από τους Οθωμανούς.[1] Τα περισσότερα από τα διατηρητέα κτίρια χρονολογούνται από τους 17ο και 18ο αιώνες.

Το φρούριο του Ραμπάτι περιλαμβάνει ένα μικρό κάστρο στο υψηλότερο σημείο. Στην εσωτερική περίμετρο του φρουρίου υπάρχουν ένα τζαμί, ένας μεντρεσές, μία εκκλησία και ένα παλάτι. Στην εξωτερική περίμετρο υπάρχει ένας καλυμμένος διάδρομος που οδηγεί στον ποταμό Ποτσκόβι.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τα Γεωργιανά Χρονικά η πόλη ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα από τον Γκουαράμ Μαμπάλι, έναν Γεωργιανό Βαγρατίδη πρίγκιπα που ήταν γιος του βασιλιά της Ιβηρίας Άσοτ Α' ο Κουροπαλάτης. Τότε η πόλη ήταν γνωστή ως Λομιζά. Το 1204 πρωτοαναφέρθηκε ως Ακχαλτσίχε, που μεταφράζεται σε «Νέο Κάστρο» και σημαίνει ότι πρόκειται για αντικατάσταση του παλαιού οχυρού.[2]

Από τον 13ο έως το τέλος του 14ου αιώνα ήταν η πρωτεύουσα του Σάμτσχε-Σααταμπάγκο, που κυβερνούταν από την Γεωργιανή Πριγκιπική ( μταβάρι ) οικογένεια και μια κυρίαρχη δυναστεία του Πριγκιπάτου του Σάμτσχε, τον Οίκο των Ζακέλι.

Το 1393 η πόλη δέχτηκε επίθεση από τους στρατούς του Ταμερλάνου. Παρά τις Τουρκο-Μογγολικές εισβολές, το φρούριο άντεξε και συνέχισε να ευδοκιμεί.

Μετά τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης το 1590, ολόκληρη η επικράτεια του Σάμτσχε-Σααταμπάγγκο ήρθε υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τους 17ο-18ο αιώνες οι Τούρκοι επανακατασκεύασαν το φρούριο με τις οχυρωματικές δομές του. Το τέμενος κατασκευάστηκε το 1752.[2]

Ο Μητροπολίτης Ιωάννης έγραψε, στα τέλη του 18ου αιώνα, ότι «παρά το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει εξισλαμιστεί, υπάρχει ακόμα λειτουργική Ορθόδοξη Εκκλησία». Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Γκεοργκίεβσκ μεταξύ του Βασιλείου του Κάρτλι και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, προέκυψε το ζήτημα της τύχης του Ακχαλτσίχε. Το 1810 η Ρωσική Αυτοκρατορία προσπάθησε ανεπιτυχώς να πάρει το Κάστρο από τους Οθωμανούς. Το 1828, κατά τον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο του 1828-29, ο πρίγκιπας Πασκέβιτς ηγήθηκε του Ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού και κατέλαβε το φρούριο, στη μεγάλη μάχη του Ακχαλτσίχε. Μετά την συνθήκη της Αδριανούπολης το 1829, οι Οθωμανοί παρέδωσαν ένα μέρος από την περιοχή του Ακχαλτσίχε.

Το 2011-2012 το φρούριο και τα παρακείμενα κτίρια ανακατασκευάστηκαν εκτενώς και ανακαινίστηκαν για να προσελκύσουν περισσότερους τουρίστες στην περιοχή:[3] το τέμενος και το μαντράσα ανακαινίστηκαν ενώ το κάστρο και η εκκλησία του 9ου/10ου αιώνα ανακατασκευάστηκαν όπως ήταν το παλάτι των Ζακέλι. Μετά το πέρας των εργασιών αποκατάστασης, εγκατέστησαν, επίσης, ένα μουσείο, ένα ξενοδοχείο, εστιατόρια και άλλες τουριστικές επιχειρήσεις.[2]

Επί του παρόντος, το φρούριο είναι ανοιχτό για επισκέπτες κατά τις εργάσιμες ώρες με πληρωμή εισιτηρίου.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «რაბათის ციხე-სიმაგრე - ახალციხის რაიონი • about.ge». www.about.ge. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 «Castles.nl - Rabati Castle». www.castles.nl. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019. 
  3. mananasuramelashvili (17 Δεκεμβρίου 2012). «ახალციხის რაბათი – ისტორიული არქიტექტურის მეტამორფოზა». mananasuramelashvili (στα Γεωργιανά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019. 

Πανόραμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]