Κάστρο του Αζαί-λε-Ριντώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 47°15′32.59″N 0°27′56.95″E / 47.2590528°N 0.4658194°E / 47.2590528; 0.4658194

Κάστρο του Αζαί-λε-Ριντώ
AzeyParkseite.jpg
Είδοςσατώ[1]
Γεωγραφικές συντεταγμένες47°15′33″N 0°27′57″E
Διοικητική υπαγωγήΑζαί-λε-Ριντώ[2][3]
ΧώραΓαλλία[2][3]
Έναρξη κατασκευής1510
Προστασίακατηγοριοποιημένο ιστορικό μνημείο στη Γαλλία (από 1914)[2]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Το Κάστρο του Αζαί-λε-Ριντώ (γαλλικά: Château d'Azay-le-Rideau) βρίσκεται στην πόλη Αζαί-λε-Ριντώ στον νομό Αντρ-ε-Λουάρ της Γαλλίας, νοτιοδυτικά της πόλης Τουρ. Κτισμένο μεταξύ των ετών 1518 και 1527, το κάστρο θεωρείται ένα από τα πρώτα δείγματα της πρώιμης Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής στη Γαλλία. Το γραφικό αυτό κάστρο βρίσκεται σε μία νησίδα του ποταμού Αντρ και έχει γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή από τα κάστρα της κοιλάδας του Λίγηρα.

Αρχιτεκτονική και διακόσμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εξωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καθώς βρίσκεται σε μία νησίδα στη μέση του ποταμού Αντρ, το κάστρο του Αζαί-λε-Ριντώ μοιάζει να αναδύεται από το νερό, στο οποίο καθρεφτίζονται οι προσόψεις του κάστρου. Έτσι αυτό μοιάζει να επιπλέει επάνω στην εικόνα του. Ο συγγραφέας ντε Μπαλζάκ, που έζησε κοντά και περιστασιακά ήταν καλεσμένος στο κάστρο, θαύμαζε βαθιά το κτήριο και το περιγράφει ως ένα πολύεδρο διαμάντι τοποθετημένο στον Αντρ. Αυτή η εντυπωσιακή θέση βοήθησε το κάστρο να γίνει ένα από τα πιο διάσημα από τα πολλά κάστρα του Λίγηρα.

Το σχετικά μικρό κάστρο, που διαιρείται σε δύο μέρη, το κύριο κτήριο και μία πτέρυγα κάθετη σε αυτό, εμφανίζει ένα μείγμα από αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Η επιρροή της -τότε του συρμού- ιταλικής Αναγέννησης είναι εμφανής στις μακρές αναλογίες του και στον περίτεχνο γλυπτό διάκοσμό του. Παράλληλα με τα ιταλικά στοιχεία, υπάρχουν απομεινάρια μεσαιωνικής αμυντικής αρχιτεκτονικής, όπως τα ίχνη του καλυμμένου διαδρόμου επάνω στα εξωτερικά τείχη ή οι ξυλοδεσιές κάτω από τη στέγη, που δεν ήταν πια αναγκαία για την άμυνα, αλλά ενσωματώθηκαν στον σχεδιασμό του κάστρου, ως σύμβολα κύρους. Τέλος, άλλα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, όπως οι γωνίες των προμαχώνων με τους μυτερούς κωνικούς πυργίσκους, τα κατακόρυφα παράθυρα των υπνοδωματίων στη βάση της στέγης, ανάμεσα σε μία σειρά μικρότερων παραθύρων σε σειρά και η οξυκόρυφη στέγη από πλάκες σχιστόλιθου, δίνουν στο Αζαί-λε-Ριντώ τη γαλλική του εμφάνιση.

Το πιο εξέχων χαρακτηριστικό τού κάστρου είναι η μεγάλη κεντρική σκάλα, η κλίμακα της τιμής. Η σχεδίασή της πιστεύεται ότι εμπνεύστηκε από τη σκάλα του Κάστρου του Σατωντάν, με την οποία μοιάζει από έξω· ωστόσο η εσωτερική δομή της είναι πολύ διαφορετική. Εδώ η σκάλα ανέρχεται σε ίσες σειρές παρά σε σπείρα -όπως ήταν πιο συνηθισμένο στην εποχή εκείνη- και είναι η παλαιότερη αυτού τού είδους στη Γαλλία.

Η σκάλα έχει τρεις ορόφους, όπου σε καθέναν υπάρχει ένα διπλό παράθυρο που σχηματίζει μεσοπάτωμα. Η είσοδος, που μοιάζει με ρωμαϊκή αψίδα, είναι διακοσμημένη με τα αρχικά του Ζιλ Μπερτελό και της συζύγου του, ενώ στα αετώματα, που προεξέχουν επάνω σε κάθε παράθυρο, είναι σκαλισμένα η σαλαμάνδρα και η ερμίνα του Φραγκίσκου Α΄ των Βαλουά και της συζύγου του Κλαυδίας των Βαλουά, προς τιμήν του μονάρχη της εποχής.

Στο εσωτερικό, η οροφή της σκάλας αποτελείται από μετάλλια σκαλισμένα με τα προφίλ των βασιλέων και των βασιλισσών της Γαλλίας, από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ ως τον Ερρίκο Δ΄. Με τους κίονες και τους ημικίονές της, τα περίτεχνα διακοσμημένα ανάγλυφα κοχύλια, τα μετάλλια και άλλα σύμβολα, η εντυπωσιακή αυτή σκάλα δίνει ένα σαφές δείγμα της επιρροής του ρυθμού της ιταλικής Αναγέννησης στον σχεδιασμό του κάστρου.

Το εσωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πλούσια γλυπτή εσωτερική διακόσμηση του κάστρου αντικατοπτρίζεται πάλι η επιρροή της ιταλικής Αναγέννησης. Το εσωτερικό αποτελείται από πολλά σαλόνια και μεγαλοπρεπή διαμερίσματα, που τα πιο πολλά διακοσμούνται σε νεο-αναγεννησιακό ρυθμό, δημοφιλή κατά τον 19ο αι. Πολλές από αυτές τις αίθουσες εκθέτουν φλαμανδικές ταπισερί του 16ου και 17ου αι., με πιο διάσημη αυτή με τις Σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη, που υφάνθηκε στην Ωντενάρντ της Φλάνδρας και την Ιστορία της Ψυχής, που φτιάχτηκε στις Βρυξέλλες. Η τελευταία έδωσε την έμπνευση για την έκθεση στο κάστρο την αφιερωμένη στον ελληνικό αυτόν μύθο. Στοκάστρο στεγάζεται μία σημαντική συλλογή έργων τέχνης, όπως μία Κυρία στο λουτρό (μάλλον η Νταϊάν ντε Πουατιέ) του Φρανσουά Κλουέ και αρκετά πορτραίτα Γάλλων μοναρχών, όπως του Φραγκίσκου Α΄, του εγγονού του Ερρίκου Γ΄ και της μητέρας του τελευταίου Αικατερίνης των Μεδίκων.

Επίσης αξιοσημείωτες είναι οι σοφίτες, όπου το charpente, δηλ. η ξύλινη κατασκευή υποστηρικτική της στέγης, έχει αποκατασταθεί το 2010-11 και μπορεί να ιδωθεί μαζί με μία έκθεση, που εξηγεί τις πολύπλοκες τεχνικές της κατασκευής αυτής.

Οι κήποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τωρινοί κήποι σχεδιάστηκαν τον 19ο αι. από τον Μπιανκούρ, που δημιούργησε ένα μεγάλο πάρκο τοπίου στον Αγγλικό ρυθμό. Στα νότια και στα δυτικά ο ποταμός δημιουργεί αντανάκλαση των προσόψεων τού κάστρου στο νερό και έτσι δημιουργείται μία ελκυστική εικόνα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Château d'Azay-le-Rideau της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. archINFORM. 11611. Ανακτήθηκε στις 20  Ιανουαρίου 2020.
  2. 2,0 2,1 2,2 «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
  3. 3,0 3,1 archINFORM. 11611. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.