Κάστρο Πιάδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κάστρο Πιάδας
Στο ύψωμα διακρίνονται τα λίγα ερείπια του κάστρου.
Χάρτης
Είδοςκάστρο
Γεωγραφικές συντεταγμένες37°40′39″N 23°7′46″E
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Επιδαύρου
ΤοποθεσίαΝέα Επίδαυρος
ΧώραΕλλάδα
Προστασίακηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος στην Ελλάδα και διατηρητέο κτίριο στην Ελλάδα[1]
Commons page Πολυμέσα

Συντεταγμένες: 37°40′39″N 23°07′46″E / 37.67750°N 23.12944°E / 37.67750; 23.12944Το κάστρο Νέας Επιδαύρου ή κάστρο Πιάδας είναι ενετικό κάστρο που η κατασκευή του ανάγεται στον 13ο αιώνα. Πιάδα είναι το παλαιότερο όνομα της Νέας Επιδαύρου. Βρίσκεται σε απότομο ύψωμα 80 περίπου μέτρων, που αποτελεί φυσική οχύρωση.[2]

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την αρχή του 14ου αιώνα στους δυτικούς πορτολάνους το συναντάμε με τις ονομασίες Preduia, Pedruia, Predena, Pednera. Στους φράγκικους καταλόγους συναντάμε τις ονομασίες Pigiada, Pegiada, Pyegata, Pleda, Pedroia.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1342, το κάστρο παραχωρήθηκε στον Φλωρεντίνο Νικολό Ατσαγιόλι από την τιτουλάρια Λατίνα Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄, η οποία κατήχε το πριγκιπάτο της Αχαΐας ως αναγνώριση των υπηρεσιών του στο πριγκιπάτο.[3][4][2]

Στα μέσα του 15ου αιώνα το κάστρο πέρασε στην κατοχή των Ενετών. Το 1481, οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την περιοχή.[2]

Από τις 20 Δεκεμβρίου 1821 έως τις 16 Ιανουαρίου 1822, στην Πιάδα πραγματοποιείται η Α' Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων. Η Εθνοσυνέλευση ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδας, αποφάσισε για την ελληνική σημαία και το πολίτευμα της χώρας. Αποφάσισε και τη μετονομασία του χωριού από Πιάδα σε Νέα Επίδαυρο.[2]

Σήμερα σώζονται ελάχιστα υπολείμματα του κάστρου.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments_info?id=147561&type=Monument.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «Κάστρο Νέας Επιδαύρου ή Κάστρο Πιάδας» από kastra.eu. Αρχειοθετήθηκε 10/09/2016. Ανακτήθηκε 25/06/2018.
  3. Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)» μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A'. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, σελ. 390
  4. (Αγγλικά) Miller, W. (1908) "The Latins in the Levant.  A History of Frankish Greece (1204-1566)" (Cambridge and New York), σελ. 272. Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.