Ιωάννης του Σαλόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης του Σαλόν
John, Count of Chalon.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean Ier de Chalon (Γαλλικά)
Γέννηση1190[1]
Θάνατος30  Σεπτεμβρίου 1267
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΤέκναΟύγος, κόμης της Βουργουνδίας
Ιωάννης Α΄ του Ωξέρ
Ούγος του Σαλόν, αρχιεπίσκοπος του Μπεζανσόν
Ιωάννης Α΄ του Σαλόν-Αρλαί
Αγνή του Σαλόν
ΓονείςΣτέφανος Γ΄ του Ωξόν και Βεατρίκη, κόμισσα του Σαλόν
ΑδέλφιαΒεατρίκη του Ωξόν
ΟικογένειαΟίκος του Σαλόν
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιωάννης ο παλαιός, γαλλ. Jean l' antique (1190 - 30 Σεπτεμβρίου 1267) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κόμης του Σαλόν (Chalon-sur-Saône) και του Ωξόν (Auxonne).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο μόνος γιος του Στεφάνου Γ΄ κόμη του Ωξόν και της Βεατρίκης, κόρης και κληρονόμου του Γουλιέλμου κόμη του Σαλόν[2].

Το 1237 αντάλλαξε το Ωξόν και το Σαλόν με τον Ούγο Δ΄ των Καπετιδών δούκα της Βουργουνδίας, που του έδωσε τις πόλεις Σαλίν[3] (η δεύτερη μεγάλη πόλη της Βουργουνδίας τότε), Μπελβουάρ, Βυιλαφάν, Ορνάν, Μονφωκόν, Αρλαί και τα κάστρα Κλεέ, Σωσίν, Ορζελέ. Έτσι έγινε ένας από τους πιο ισχυρούς ευγενείς της χώρας[3].

Έδωσε καταστατικούς χάρτες προνομίων στις πόλεις της περιοχής του και δέχθηκε Δομινικανούς μοναχούς ως ιεροεξεταστές. Τα αλατορυχεία του Σαλίν με την παραγωγή τους του έδωσαν πλούτο, που τον χρησιμοποίησε για την επέκταση της περιοχής του. Για την προστασία των εμπορικών οδών έκτισε τα κάστρα Λε Πιν, Μονμαού, Σαντ-Αν, Αργκουέλ και Νοζερουά, στο οποίο διέμενε συνήθως.

Για να αποφύγει τους δασμούς, που επέβαλλε ο κόμης του Πονταρλιέ, αγόρασε τα δάση γύρω από το Πονταρλιέ και το Ζουν (Jougne) και τα συνέδεσε, δημιουργώντας δρόμους. Ίδρυσε τις πόλεις Σατελμπλάν, Σω-Νεφ και Ροχεζάν· η τελευταία περιέχει στο όνομά της το δικό του όνομα.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαχώ των Καπετιδών, κόρη του Ούγου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:

  • Ελισάβετ 1210-1277, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ ντε Βερζύ.
  • Λευκή απεβ. 1306, παντρεύτηκε πρώτα τον Ζισάρ Ε΄ ντε Μπωζέ και μετά τον Μπερώ Θ΄ ντε Μερκέρ.
  • Ούγος 1220-1266, κόμης της Βουργουνδίας.
  • Μαργαρίτα απεν. 1262, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ντε Μπριέν.

Το 1242 απεβίωσε η Μαχώ και ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο, με την Ιζαμπώ/Ισαβέλλα, κόρη του Ροβέρτου Α΄ του Κουρτεναί και είχε τέκνα:

  • Ιωάννης Α΄ 1243-1309, κύριος του Ροσφόρ. Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα/Αλίκη των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόμισσα του Ωσέρ.
  • Στέφανος απεβ. 1302, κύριος του Ρουβρ.
  • Πέτρος απεβ. 1273, κύριος οτυ Σατέλ-Μπελίν.

Το 1257 απεβίωσε η Ιζαμπώ και ο Ιωάννης έκανε τρίτο γάμο, με τη Λάουρα/Λωρέτ, κόρη του Σίμωνα Β΄ κυρίου του Κομμερσύ και είχε τέκνα:

  • Ιωάννης Α΄ 1258-1315, κύριος του Αρλαί.
  • Ούγος π. 1260-π. 1312, αρχιεπίσκοπος του Μπεζανσόν.
  • Μαργαρίτα απεβ. 1328, παντρεύτηκε τον Ούγο της Βουργουνδίας.
  • Αγνή απεβ. 1350, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Β΄ κόμη της Γενεύης.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 The Peerage. p12001.htm#i120003. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1987), 308.
  3. 3,0 3,1 The kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories, Eugene Cox, The New Cambridge Medieval History: Volume 5, C.1198-c.1300, ed. Rosamond McKitterick, David Abulafia, (Cambridge University Press, 1999), 362.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John, Count of Chalon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).