Ισαβέλλα Μαρία της Πάρμας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ισαβέλλα της Πάρμα
Jean-Marc Nattier 005.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση31  Δεκεμβρίου 1741[1][2][3]
Buen Retiro Palace
Θάνατος27  Νοεμβρίου 1763[1][2][3]
Βιέννη[4]
Αιτία θανάτουΕυλογιά
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΑυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΙωσήφ Β΄ των Αψβούργων
ΤέκναΜαρία Θηρεσία της Αυστρίας
ΓονείςΦίλιππος της Πάρμας και Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας
ΑδέλφιαΦερδινάνδος της Πάρμας
Μαρία Λουίζα της Πάρμας
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςOrder of the Starry Cross
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ισαβέλλα Μαρία της Πάρμας (Isabella Maria Luisa Antonietta Ferdinanda Giuseppina Saveria Domenica Giovanna: 31 Δεκεμβρίου του 1741 - 27 Νοεμβρίου του 1763) ήταν η κόρη του Ινφάντη Φιλίππου της Ισπανίας, Δούκα της Πάρμας και της συζύγου του Λουίζας Ελισάβετ της Γαλλίας. Στα 18, η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας, αργότερα Ιωσήφ Β΄, με τον οποίο δεν ήταν ευτυχισμένη, αναπτύσσοντας στενή σχέση με την κουνιάδα της, Μαρία Χριστίνα. Η δύσκολη γέννηση της κόρης της, Αρχιδούκισσας Θηρεσίας, ακολουθούμενη από δύο αποβολές, επηρέασε την ψυχική της κατάσταση και πέθανε σύντομα μετά τον τοκετό μιας άλλης θνησιγενούς κόρης.

Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ισαβέλλα Μαρία και η μητέρα της από τον Nattier

Γεννημένη ως Ισαβέλλα Μαρία Λουίζα Αντωνία Φερδινάνδη Ιωσηφίνα Δομινίκη Ιωάννα στο Buen Retiro Παλάτι στη Μαδρίτη, η Ισαβέλλα ήταν Ινφάντα της Ισπανίας και μεγάλωσε στην αυλή του παππού της, Φιλίππου Ε' της Ισπανίας. Ο πατέρας της ήταν ο Ισπανός πρίγκιπας Φίλιππος, ο οποίος ήταν δούκας της Πάρμας στην Ιταλία. Η μητέρα της ήταν η 14χρονη Ελισάβετ της Γαλλίας, η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ο γάμος των γονέων της Ισαβέλλας δεν ήταν ευτυχισμένος και για σχεδόν 10 χρόνια η Ισαβέλλα παρέμεινε μοναχοπαίδι. Η Ισαβέλλα ήταν πολύ κοντά στη μητέρα της και κατέρρευσε όταν πέθανε από την ευλογιά το 1759. Από εκείνη την εποχή, η Ισαβέλλα ήταν πεπεισμένη ότι κι εκείνη θα πεθάνει νέα.

Γάμος και σχέση με τη Μαρία Χριστίνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1760 οργανώθηκε ο γάμος της Ισαβέλλας και του Αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας, κληρονόμου της Μοναρχίας των Αψβούργων. Μετά από ένα γάμο δι' αντιπροσώπου, η Ισαβέλλα συνοδεύτηκε στην Αυστρία. Στις 6 Οκτωβρίου 1760, στην ηλικία των 18 ετών, η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Ιωσήφ σε τελετή που διήρκησε για μέρες. Ο Ιωσήφ ήταν ενθουσιασμένος με τη νέα νύφη του και "έπνιξε" την Ισαβέλλα με την αγάπη του[5]. Σε αντάλλαγμα, εκείνη βυθίστηκε στη μελαγχολία.

Η πριγκίπισσα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της με την αδελφή του, Αρχιδούκισσα Μαρία Χριστίνα, η οποία αργότερα έγινε με το γάμο, Δούκισσα της Σαξονίας. Οι δύο γυναίκες φαινόταν να έχουν λεσβιακή σχέση.[6][7] Κατά τη διάρκεια των λίγων ετών που ήταν μαζί στο ίδιο βασίλειο, αντάλλαξαν 200 γράμματα.[8][9] Ξόδεψαν πολύ χρόνο μαζί για να κερδίσουν τη σύγκριση με τον Ορφέα και την Ευρυδίκη.

Η Ισαβέλλα και η Χριστίνα ενώθηκαν όχι μόνο με κοινό ενδιαφέρον τη μουσική και την τέχνη, αλλά και με μια βαθιά αμοιβαία αγάπη[10]. Κάθε μέρα έγραφαν μεγάλα γράμματα η μια στην άλλη, στα οποία αποκάλυπταν τα συναισθήματά τους. Ενώ τα γράμματα της Χριστίνας έδειχναν την ευτυχισμένη φύση της, τα συναισθήματα της Ισαβέλλας ήταν μικτά και, μαζί με τις εκδηλώσεις αγάπης, έδειχναν μια ορισμένη απαισιοδοξία, αντανακλώντας την αυξανόμενη εμμονή της με το θάνατο. Σε μια τέτοια επιστολή, η Ισαβέλλα έγραψε: "Σου γράφω ξανά, σκληρή αδελφή, αν και μόλις σε εγκατέλειψα, δεν μπορώ να περιμένω να γνωρίσω τη μοίρα μου και να μάθω αν με θεωρείς άνθρωπο άξιο της αγάπης σου ή αν θα ήθελες να με αφήσεις. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο παρά ότι είμαι ερωτευμένη τρελά, αν μόνο εγώ ξέρω γιατί είναι έτσι, επειδή είσαι τόσο σκληρή που δεν πρέπει να σε αγαπώ, αλλά δεν μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου».[11]

Σε μια άλλη επιστολή έγραψε: «Μου είπαν ότι η μέρα ξεκινάει με τον Θεό, αλλά αρχίζω τη μέρα με το να σκέφτομαι το άτομο που αγαπώ, γιατί το σκέφτομαι αδιάκοπα».[12]

Μόνο τα γράμματα της Ισαβέλλας έχουν διατηρηθεί. Αυτά της Μαρίας Χριστίνας καταστράφηκαν μετά το θάνατό της.

Εγκυμοσύνες και κατάθλιψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη του 1761, ένα χρόνο μετά το γάμο, η Ισαβέλλα έμεινε έγκυος. Ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη εγκυμοσύνη και υπέφερε από συμπτώματα σωματικής ασθένειας, μελαγχολίας και παρατεταμένων φόβων για τον θάνατο. Ο Ιωσήφ δεν κατάλαβε πλήρως την δυστυχία της συζύγου του. Στις 20 Μαρτίου 1762, μετά από εννέα μήνες πνευματικής και σωματικής κατάποσης, η Ισαβέλλα γέννησε μια κόρη που ονομάστηκε Μαρία Θηρεσία. Η Ισαβέλλα παρέμεινε στο κρεβάτι για 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό.[13] Από τον Αύγουστο του 1762 και τον Ιανουάριο του 1763 η Ισαβέλλα υπέστη δύο ξεχωριστές αποβολές που επιδείνωσαν την ψυχολογική υγεία της.

Το 1763, η Ισαβέλλα ήταν έξι μηνών έγκυος σε ένα κοριτσάκι όταν αρρώστησε από ευλογιά. Στις 22 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, αυτό οδήγησε στην πρόωρη εγκυμοσύνη που τελείωσε με τον θάνατο του παιδιού, το οποίο έλαβε το όνομα Μαρία Χριστίνα, λίγες ώρες μετά τη γέννηση. Συνολικά, από τις τέσσερις εγκυμοσύνες, μόνο ένα παιδί επέζησε της νηπιακής ηλικίας[14].

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ισαβέλλα πέθανε το 1763, μια εβδομάδα μετά τη γέννηση της θνησιγενούς κόρης. Ο Ιωσήφ δεν μπορούσε να βρει άνεση και δεν ανέκτησε το θάνατο της συζύγου του και δεν έκανε παιδιά με την δεύτερη σύζυγό του, Μαρία Ιωσηφίνα της Βαυαρίας.[15]

Η Ισαβέλλα είχε προβλέψει ακόμα πριν από το θάνατό της ότι η κόρη τους θα πέθαινε λίγο αργότερα. Στις 23 Ιανουαρίου 1770, η μικρή Μαρία Θηρεσία πέθανε στην ηλικία των 7 ετών από πλευρίτιδα. Η απώλεια κατέστρεψε τον Ιωσήφ[16]. Μετά το θάνατο του μοναδικού του παιδιού, ο Ιωσήφ αποχώρησε ολοένα και περισσότερο από τη δημόσια ζωή.

Τέκνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Θηρεσία, η μοναδική κόρη της Ισαβέλλας που επέζησε τη βρεφική ηλικία.


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) Babelio. 118420. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 Real Academia de la Historia: «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 115095. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  5. http://madmonarchs.guusbeltman.nl/madmonarchs/isabella/isabella_bio.htm
  6. Simon Sebag Montefiore,Catherine the Great and Potemkin: The Imperial Love Affair, London, 2010
  7. Justin C. Vovk,In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa, USA, 2010
  8. Archives Nationales de Vienne, Autriche; Der Gruftwächter, play by Kafka; Simon Sebag Montefiore,Catherine the Great and Potemkin: The Imperial Love Affair, London, 2010
  9. Justin C. Vovk,In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa, USA, 2010
  10. Farquhar, Michael (2001). A Treasury of Royal Scandals: The Shocking True Stories of History's Wickedest, Weirdest, Most Wanton Kings, Queens, Tsars, Popes, and Emperors. Penguin Books. p. 91. ISBN 9780140280241.
  11. Margaret Goldsmith (1936). "Maria Theresia of Austria". univie.ac.at. Retrieved 2018-02-16.
  12. Margaret Goldsmith (1936). "Maria Theresia of Austria". univie.ac.at. Retrieved 2018-02-16.
  13. http://madmonarchs.guusbeltman.nl/madmonarchs/isabella/isabella_bio.htm
  14. Historically, childbirth was the leading cause of death for women, as many as 1:5, until the mid-20th century.[7]
  15. http://madmonarchs.guusbeltman.nl/madmonarchs/isabella/isabella_bio.htm
  16. http://madmonarchs.guusbeltman.nl/madmonarchs/isabella/isabella_bio.htm
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Princess Isabella of Parma της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).