Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης
JeromeNapoleonKarelBonaparte.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jérôme Napoléon Charles Bonaparte (Γαλλικά)
Γέννηση 24  Αυγούστου 1814[1]
Τεργέστη
Θάνατος 12  Μαΐου 1847[1]
Φλωρεντία
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αξιωματικός
Οικογένεια
Γονείς Ζερόμ Βοναπάρτης και Κατερίνα της Βυρτεμβέργης
Αδέλφια Ναπολέων Ιωσήφ Κάρολος Παύλος Βοναπάρτης
Οικογένεια Οικογένεια Βοναπάρτη
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός colonel/
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος, γαλλ. Jérôme-Napoléon-Charles (24 Αυγούστου 1814 - 12 Μαΐου 1847) από τον Οίκος του Βοναπάρτη ήταν στρατιωτικός στην υπηρεσία του βασιλείου της Βυρτεμβέργης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιερωνύμου βασιλιά της Βεστφαλίας & 1ου πρίγκιπα του Μονφόρ και της Αικατερίνης, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Ο Ιερώνυμος ήταν μικρότερος αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα των Γάλλων.

Γεννήθηκε στην Τεργέστη· το προηγούμενο έτος ο πατέρας του είχε εκτοπιστεί από βασιλιάς της Βεστφαλίας, ένα βασίλειο που είχε δημιουργηθεί από τον αδελφό του. Τότε ο Φρειδερίκος Α΄ απένειμε στον γαμπρό του τον τίτλο του πρίγκιπα του Μονφόρ, τίτλο τον οποίο χρησιμοποιούσε στη ζωή του.

Από το 1832 ο Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος έζησε στην Αυλή του θείου του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Σπούδασε στη στρατιωτική Ακαδημία του Λούντβιχσμπουρκ και υπηρέτησε στον στρατό ως λοχαγός (1834), ταγματάρχης (1840) και συνταγματάρχης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1840 συνάντησε και υποδέχθηκε τον Σαρλ-Βικτόρ Πρεβό υποκόμη του Αρλινκούρ στη Στουτγάρδη, ο οποίος έγραψε για τον νεαρό πρίγκιπα: "Έχει όμορφο πρόσωπο και χαριτωμένη φυσιογνωμία και είναι Γάλλος στην καρδιά: μιλάει και ονειρεύεται μόνο τη Γαλλία. Αν και η θέση του στη Στουργάρδη είναι εξαίρετη, θα προτιμούσε ένα σεμνό σπίτι στη Γαλλία από ένα ανάκτορο στο εξωτερικό. Του είπα ότι ο Ναπολέων πέρασε και με άκουσε σαν άρρωστος· του είπα ότι έρχεται ο δούκας του Μπορντώ και με πρόσεξε με ενδιαφέρον. Μου λέει: «σε όποιον κάνει τη Γαλλία χαρούμενη, αιώνια δόξα». Και εγώ σκεπτόμουν το ίδιο."[3]

Είχε ασθενή υγεία από μικρός και το 1845 ζήτησε άδεια για να ταξιδέψει στο Βερνέ-λε-Μπαιν για να πιεί από το νερό της πηγής εκεί. Ωστόσο η κυβέρνηση του Λουδοβίκου-Φιλίππου των Γάλλων του αρνήθηκε την είσοδο. Απεβίωσε το 1847 στη Φλωρεντία· ήταν άγαμος και 33 ετών. Το 1860 απεβίωσε και ο πατέρας του Ιερώνυμος.

Αναφορές σε Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11847152q. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11847152q. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. Charles-Victor Prévot, vicomte d'Arlincourt, Le Pèlerin, Paris, Dumont, 1842, pp. 233-234.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jérôme Napoléon Charles Bonaparte της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).