Ιάκωβος Δραγάτσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιάκωβος Δραγάτσης
Iakovos Dragatsis (1914).jpg
Ο Ιάκωβος Δραγάτσης στο Ημερολόγιον «Κυψέλη» του 1914
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ιάκωβος Δραγάτσης (Ελληνικά)
Γέννηση 1853
Πειραιάς
Θάνατος 1935
Αθήνα
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αρχαιολόγος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιάκωβος Δραγάτσης (Πειραιάς, 1853 - Αθήνα, 1935), ήταν Έλληνας φιλόλογος του 19ου και 20ού αιώνα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιάκωβος Δραγάτσης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1853. Οι γονείς του ήταν από την Σίφνο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας το 1878 όπου και διορίστηκε αρχικά ως καθηγητής στο Γυμνάσιο της Κορίνθου. Τον επόμενο χρόνο μετατέθη στο Γυμνάσιο του Πειραιά όπου και παρέμεινε επί 25 χρόνια αναλαμβάνοντας Γυμνασιάρχης, έχοντας παράλληλα και την εποπτεία των αρχαιοτήτων και του πρώτου μουσείου του Πειραιά.

Το 1903 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία και ίδρυσε δικό του Λύκειο, το περίφημο "Δραγάτσειον Εκπαιδευτικόν Ίδρυμα" το οποίο και διεύθυνε, ώσπου το 1910 το μετέφερε στην Αθήνα.

Ο Ιάκωβος Δραγάτσης διετέλεσε Γραμματέας και Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, και Έφορος των αρχαιοτήτων του Πειραιά, ήταν τακτικός εταίρος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Βερολίνου, ομοίως της Ρώμης και είχε τιμηθεί ιππότης της δημόσιας εκπαίδευσης της Γαλλικής Ακαδημίας. Υπήρξε συνεργάτης των πρώτων ελληνικών εγκυκλοπαιδειών. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1935.

Αρχαιολογικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αρχαιολογία και ειδικά με την έρευνα και διάσωση των αρχαίων μνημείων του Πειραιά. Το αρχαιολογικό του έργο στον Πειραιά ήταν πλούσιο. Διεξήγαγε μεγάλες ανασκαφές στο "ιερό των Διονυσιαστών", στους νεωσοίκους, στο Σηράγγιο κ.α.
Σημαντικές ήταν και οι αρχαιολογικές του έρευνες στην Σίφνο.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπουδαία συγγράμματά του είναι:

  • "Το Θεμιστόκλειον",
  • "Το Σηράγγιον",
  • "Ο εν Χαλανδείω θολωτός τάφος",
  • "Τα θέατρα του Πειραιώς",
  • "Ο Κωφός λιμήν",
  • "Αθηνά η προς Βαρβακείω",
  • "Αίγινα",
  • "Πόρος",
  • "Φανερωμένη",
  • "Ευριπίδου Εκάβη",
  • "Ρωμαϊκή Γραμματολογία",
  • "Ρωμαϊκή Ιστορία",
  • "Πειραιεύς",
  • "Ιεροσόλυμα",
  • "Το Ετεροσκελές της εκπαιδεύσεως",
  • "Ασκήσεις εις το τυπικόν και συντακτικόν της Αττικής διαλέκτου", κ.ά. τα οποία και δημοσιεύτηκαν στην "Αρχαιολογική Εφημερίδα", στα Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας, καθώς και στο Αρχαιολογικό Δελτίο σε αυτοτελείς τόμους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]