Η καλεσμένη (μυθιστόρημα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η καλεσμένη
Εξώφυλλο έκδοσης του 1972
ΣυγγραφέαςΣιμόν ντε Μπoβουάρ
ΤίτλοςL'Invitée
ΓλώσσαΓαλλικά
Ημερομηνία δημοσίευσης1943
Μορφήμυθιστόρημα
ΤόποςΠαρίσι

Η καλεσμένη (γαλλικός τίτλος: L'Invitée) είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Σιμόν ντε Μποβουάρ, εκδόθηκε το 1943 από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ. Αναφέρεται στην ιστορία ενός ερωτικού τριγώνου και βασίζεται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία της ζωής της συγγραφέως με τον σύντροφό της Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Το μυθιστόρημα διερευνά υπαρξιστικές έννοιες όπως η ελευθερία και το άγχος. Είναι ένας στοχασμός πάνω στο ζευγάρι, τον έρωτα και τη ζήλια.[1]

Έμπνευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καλεσμένη είναι μια φανταστική αφήγηση εμπνευσμένη από τη σχέση της Σιμόν ντε Μποβουάρ και του Ζαν-Πωλ Σαρτρ με την Ολγκά Κοζακιεβίτς, μαθήτρια της Μποβουάρ στο λύκειο της Ρουέν το 1934, και την αδελφή της Βάντα, αλλά περιλαμβάνει στοιχεία και από άλλες σχέσεις με νεαρές γυναίκες που είχε το ζευγάρι, πιο πρόσφατες στην εποχή της συγγραφής του έργου.[2][1]

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στο Παρίσι, τις παραμονές και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Πιερ, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός και η Φρανσουάζ, συγγραφέας, έχουν μια ελεύθερη σχέση, που παρατηρείται με θαυμασμό και ζήλια από το περιβάλλον τους. Η Φρανσουάζ έχει ερωτευθεί μια νεαρή γυναίκα που ζει στη Ρουέν, η οποία αγωνίζεται να καθορίσει το μέλλον της, την Ξαβιέρ, και αποφασίζει να την καλέσει στο Παρίσι για να προσπαθήσει να την καθοδηγήσει.[3]

Με την αυθεντικότητα και τον αυθορμητισμό της, η Ξαβιέρ γοητεύει τον Πιέρ και δημιουργούν ερωτικό τρίγωνο. Αυτή η αντισυμβατική σχέση διαταράζει τις σχέσεις του ζευγαριού και η Φρανσουάζ θα οδηγηθεί στην αμφισβήτηση της ύπαρξής της και τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης της με τον σύντροφό της, προκειμένου να αναλάβει την ελευθερία της.[4]

Η Φρανσουάζ (που είναι εν μέρει η Σιμόν ντε Μποβουάρ) δέχεται στο όνομα της απελευθέρωσης των ηθών μια ερωτική συμβίωση που παρόλα αυτά την πληγώνει βαθιά, την ταπεινώνει, την καταστρέφει. Η σχέση δεν βασίζεται στην ερωτική πτυχή, που αναφέρεται οριακά στο μυθιστόρημα. Αυτό που ενδιαφέρει τη συγγραφέα είναι η φιλοσοφική ανάλυση της σχέσης, οι πρωταγωνιστές θέλουν κυρίως να εξετάσουν αν η αλληλεγγύη και η αγάπη μεταξύ τριών ανθρώπων μπορεί να ανατρέψει το συμβατικό ζευγάρι. Στο τέλος του μυθιστορήματος, η ιστορία μετατρέπεται σε εφιάλτη .[5]

Ελληνική μετάφραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η καλεσμένη. Μετάφραση: Γεωργία Αλεξίου, εκδόσεις Γλάρος, 1978

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]