Ζακαρί Αστρύκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζακαρί Αστρύκ
Zacharie Astruc by Félix Bracquemond.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Zacharie Astruc (Γαλλικά)
Γέννηση23  Φεβρουαρίου 1833[1]
Ανζέ
Θάνατος24  Μαΐου 1907[2][3]
Παρίσι
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Μονπαρνάς
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταγλύπτης[4]
κριτικός τέχνης
ζωγράφος
ποιητής
συνθέτης
δημοσιογράφος
Αξιοσημείωτο έργοLe Marchand de masques
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζακαρί Αστρύκ (Zacharie Astruc, 23 Φεβρουαρίου 183324 Μαΐου 1907) ήταν Γάλλος γλύπτης, τεχνοκριτικός, ζωγράφος και ποιητής. Γνωστότερο έργο του θεωρείται το ορειχάλκινο άγαλμα «Ο έμπορος των προσωπείων», που κοσμεί τον Κήπο του Λουξεμβούργου στο Παρίσι.

Γεννήθηκε στην Ανζέ και εξελίχθηκε σε σημαντική μορφή στην πολιτιστική ζωή της Γαλλίας στο β΄ μισό του 19ου αιώνα. Συμμετέσχε στην πρώτη ιμπρεσιονιστική έκθεση του 1874, όπως και στην Παγκόσμια Έκθεση του 1900. Ως κριτικός της τέχνης και της αισθητικής, γράφοντας κυρίως μεταξύ του 1859 και του 1872 (εξέδιδε και το δικό του περιοδικό, το Σαλόν), υπήρξε ισχυρός υπερασπιστής του Κουρμπέ και ένας από τους πρώτους που ανεγνώρισαν το ταλέντο του Εντουάρ Μανέ. Επίσης υπερασπίσθηκε το έργο των Κλωντ Μονέ, Χουίσλερ, Ανρί Φαντέν-Λατούρ και Αλφόνς Λεγκρό.

Ο Αστρύκ απεικονίζεται στον περίφημο ζωγραφικό πίνακα του Φαντέν-Λατούρ «Ένα ατελιέ στο Λε Μπατινιόλ», όπου κάθεται πλάι στον Μανέ, ο οποίος ζωγραφίζει την προσωπογραφία του. Πιστεύεται επίσης ότι Αστρύκ έδωσε τον τίτλο του πίνακα του Μανέ «Ολυμπιά», καθώς ένα απόσπασμα από ποίημα του Αστρύκ παρατίθεται στο σημείο του καταλόγου της εκθέσεως Σαλόν (Παρίσι) του 1865 που αφορά τον συγκεκριμένο πίνακα.[5]

Ο Αστρύκ ήταν ισπανόφιλος, καλός γνώστης της τέχνης και της λογοτεχνίας της Ισπανίας. Μετά το δικό του ταξίδι στην Ισπανία το 1864, υποβοήθησε στην προετοιμασία των επισκέψεων κατά το μοναδικό ταξίδι του Μανέ στην Ισπανία, το 1865, και συνέτεινε στην ευρεία αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για το έργο του Ελ Γκρέκο.[6] Ο Αστρύκ υπήρξε επίσης ηγετική μορφή του κινήματος του Ιαπωνισμού στη Γαλλία κατά τις δεκαετίες του 1860 και 1870, δημοσιεύοντας μεταξύ άλλων τρία καθοριστικά άρθρα πάνω στο θέμα[7] στην εφημερίδα L'Etendard των Παρισίων το 1867-1868.

Ο Ζακαρί Αστρύκ απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού.
  2. RKDartists. rkd.nl/explore/artists/99828. Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2017.
  3. (Αγγλικά) SNAC. w65h7p82. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 4  Νοεμβρίου 2010. 500012366. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.
  5. Sharon Flescher: Zacharie Astruc: Critic, Artist and Japoniste (1833–1907),Garland Publishing, Νέα Υόρκη 1978
  6. J. Russel: «Seeing The Art Of El Greco As Never Before»
  7. S. Flescher, 1978, κεφ. lV.

Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Zacharie Astruc της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).