Ανρί Φαντέν-Λατούρ

Ανρί Φαντέν-Λατούρ
	Αυτοπροσωπογραφία, 1859
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	Henri Fantin-Latour (Γαλλικά)
Γέννηση	25 Ιανουαρίου 1836; Γκρενόμπλ
Θάνατος	25 Αυγούστου 1904; Μπυρέ
Αιτία θανάτου	Βορρελίωση
Συνθήκες θανάτου	φυσικά αίτια
Τόπος ταφής	Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Ψευδώνυμο	Fantin-Latour, Ignace Henri Jean Theodore
Χώρα πολιτογράφησης	Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γαλλικά
Σπουδές	Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού; Εθνική Σχολή Τεχνών Διακόσμησης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	ζωγράφος; εικονογράφος βοτανικής; λιθογράφος; καλλιτέχνης γραφικών τεχνών; χαράκτης; εικαστικός καλλιτέχνης
Αξιοσημείωτο έργο	The Reading, A Studio at Les Batignolles, Un coin de table; Homage to Delacroix
Επηρεάστηκε από	Ρέμπραντ; Πάολο Βερονέζε
Περίοδος ακμής	1856 - 1904
Οικογένεια
Σύζυγος	Victoria Dubourg
Γονείς	Théodore Fantin-Latour
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ (γαλλικά: Henri Fantin-Latour), 1836 – 1904, ήταν Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης και λιθογράφος, γνωστός για τις νεκρές φύσεις του με άνθη και φρούτα, τις ομαδικές συνθέσεις όπου απεικονίζονται διάσημοι καλλιτέχνες και συγγραφείς, καθώς και για τα αλληγορικά έργα του.^[1]

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1836 στη Γκρενόμπλ της Ιζέρ. Ως νέος, έλαβε μαθήματα σχεδίου από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν επίσης καλλιτέχνης. Το 1850 εισήλθε στη Σχολή σχεδίου, όπου μαθήτευσε κοντά στον Λεκόκ ντε Μπουαμπωντράν. Αφού σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, από το 1854 αφιέρωσε πολύ χρόνο στη μελέτη και αντιγραφή έργων των παλιών δασκάλων στο μουσείο του Λούβρου. Άρχισε να εκθέτει στο επίσημο γαλλικό Σαλόν, αλλά το 1863 παρουσίασε επίσης έργα του στο επαναστατικό Σαλόνι των Απορριφθέντων.^[2]

Ο Φαντέν-Λατούρ είχε πολλούς φίλους ανάμεσα στους κορυφαίους Γάλλους ζωγράφους της εποχής του, μεταξύ των οποίων οι Ενγκρ, Ευγένιος Ντελακρουά, Καμίλ Κορό, Εντουάρ Μανέ, Γκυστάβ Κουρμπέ και Τζέιμς Άμποτ ΜακΝίλ Γουίσλερ. Οι συνθέσεις προσωπογραφιών των φίλων του, συχνά διατεταγμένες όπως τα ολλανδικά πορτρέτα συντεχνιών του 17ου αιώνα, είναι ενδιαφέρουσες για την απεικόνιση λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων της εποχής.^[3]Αν και πολλοί από τους φίλους του συνδέθηκαν με νέα ανερχόμενα καλλιτεχνικά κινήματα, το ίδιο το έργο του Φαντέν-Λατούρ παρέμεινε συντηρητικό αλλά με ανεξάρτητο ύφος.

Οι πίνακες λουλουδιών του εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα στην Αγγλία, όπου έκανε αρκετά ταξίδια μεταξύ 1859 και 1881. Μέσω του Τζέιμς Άμποτ ΜακΝίλ Γουίσλερ και του σερ Έβερετ Μιλαί, γνωρίστηκε με τον πλούσιο ερασιτέχνη χαράκτη Έντουιν Έντουαρντς, ο οποίος υποστήριξε τον Φαντέν-Λατούρ για χρόνια αγοράζοντας τις νεκρές φύσεις του.^[4]

Εκτός από τους ρεαλιστικούς πίνακές του, κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του, ο Φαντέν-Λατούρ δημιούργησε ευφάνταστες λιθογραφίες εμπνευσμένες από τη μουσική μεγάλων κλασικών συνθετών. Δημοσίευσε λιθογραφίες, φανταστικά σχέδια-εικονογραφήσεις εμπνευσμένες από τον Ρίχαρντ Βάγκνερ, όπως Ο χρυσός του Ρήνου και Η Μούσα, οι οποίες συνέβαλαν να εδραιώσει τη φήμη του μεταξύ της πρωτοπορίας του Παρισιού ως αντι-νατουραλιστής ζωγράφος. Στο Σαλόν του 1876 εξέθεσε το έργο Η Επέτειος, τιμώντας τον συνθέτη Εκτόρ Μπερλιόζ. Επίσης, εικονογράφησε τις βιογραφίες του Αντόλφ Ζυλιάν Βάγκνερ (1886) και Μπερλιόζ (1888).

Το 1875, ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ παντρεύτηκε τη ζωγράφο Βικτώρια Ντυμπούρ, μετά τον γάμο περνούσε τα καλοκαίρια του στο εξοχικό κτήμα της οικογένειας της συζύγου του στο Μπυρέ, Ορν στη Νορμανδία, όπου πέθανε στις 25 Αυγούστου 1904. Ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο του Μονπαρνάς, στο Παρίσι.^[5]