Ευαγγελία Νίκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευαγγελία Νίκα
Γέννηση 1881
Αθήνα
Θάνατος 1902
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα ηθοποιός
Σύζυγος Αντώνιος Νίκας

Η Ευαγγελία Νίκα (ως Ευαγγελία Ρούσου, Αθήνα 1881 - Αθήνα 1902) ήταν Ελληνίδα πρωταγωνίστρια της ελληνικής θεατρικής σκηνής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από πάρα πολύ μικρή ηλικία ανέβηκε στη θεατρική σκηνή, πολύ πριν την ίδρυση του Βασιλικού θεάτρου, χαρακτηριζόμενη ως «παιδί θαύμα». Σε ηλικία μόλις πέντε ετών εμφανίστηκε στη σκηνή του Θεάτρου Μπούκουρα, παίζοντας το μικρό Λουκιανό στο δράμα «Ο Γεροδεκανέας». Αργότερα σε ηλικία οκτώ ετών έπαιξε στο Θέατρο Απόλλων της Σύρου στο περιπετειώδες δράμα «Οι πειρατές της Σαβάνας», υποδυόμενη με επιτυχία τη μικρή Εύα Μοράλες και κατενθουσιάζοντας τους Συριανούς.

Στη συνέχεια ανέλαβε την Ευαγγελία Ρούσου, με σκοπό να της διδάξει τα πρώτα μαθήματα υποκριτικής, η Ευαγγελία Παρασκευοπούλου, στο θίασο της οποίας έπαιξε και τον πρώτο μεγάλο ρόλο, υποδυόμενη σε παράσταση στο Βόλο τη Νέλλη στο δράμα «Σάρα και Κάρολος» του Πάολο Τζακομέτι, όπου και απέσπασε τον ιδιαίτερο θαυμασμό. Τότε ήταν ηλικίας 12 ετών. Από εκείνη την εποχή η Ευαγγελία αφιερώθηκε ολόψυχα στο θέατρο.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1900 παντρεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη τον επίσης μεγάλο ηθοποιό και μετέπειτα θιασάρχη Αντώνιο Νίκα. Τελειοποιώντας την θεατρική της τέχνη δίπλα στον σύζυγό της έπαιξε πλείστους ρόλους, παρά το βραχύ βίο της, όπως τη Δεισδαιμόνα στον "Οθέλλο" του Σαίξπηρ, τη Μηλίτσα στο δράμα "Δια το στέμμα" του Κοππέ, την "Ανδρεΐνη" στο ομώνυμο έργο του Σαρντού, τη "Διδώ" από την ομώνυμη τραγωδία του Πολύβιου Δημητρακόπουλου, καθώς και πολλούς άλλους ρόλους.

Η Ευαγγελία Νίκα πέθανε απροσδόκητα. Ο σύζυγός της, Αντώνιος Νίκας, θιασάρχης πλέον λίγα χρόνια αργότερα ξαναπαντρεύτηκε. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός και μετέπειτα θιασάρχης Ροζαλία Νίκα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.ΙΗ΄, σελ.275.