Ελληνικό ηφαιστειακό τόξο
Το Ελληνικό Ηφαιστειακό Τόξο ή ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου δημιουργήθηκε από τη σύγκρουση της Αφρικανικής με την Ευρασιατική τεκτονική πλάκα στη Μεσόγειο. Αποτελείται από 9 χερσαία ηφαίστεια, εκ των οποίων τα 8 συναντώνται στον ελληνικό χώρο και πιο συγκεκριμένα στο Σουσάκι, στα Μέθανα, στην Αντίμηλο, στη Μήλο, στη Σαντορίνη, στη Νίσυρο και στη Στρογγυλή, αλλά και από αρκετά υποθαλάσσια ηφαίστεια όπως το Κολούμπο, τα οποία δεν έχουν καταφέρει ακόμα να ανέλθουν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το τόξο "καταλήγει" στο ανενεργό ηφαίστειο του Ακυάρλαρ στην χερσόνησο της Αλικαρνασσού.
Ενεργά ηφαίστεια του ηφαιστειακού τόξου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Τα μοναδικά ηφαίστεια του ελληνικού ηφαιστειακού τόξου στα οποία έχουν πραγματοποιηθεί εκρήξεις στους ιστορικούς χρόνους είναι αυτά της Σαντορίνης, της Νισύρου, και των Μεθάνων. Αναλυτικότερα, το ηφαίστειο της Σαντορίνης εξερράγη για τελευταία φορά το 1950, το ηφαίστειο της Νισύρου το 1888, ενώ αυτό των Μεθάνων τον 3ο αιώνα π.Χ..
Οποιαδήποτε ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Ελλάδα μπορεί να παρατηρηθεί μόνο στα ενεργά ηφαίστεια (χερσαία ή υποθαλάσσια) αυτού του τόξου και όχι σε αρχαία ηφαίστεια όπως αυτό του Οξύλιθου στην Εύβοια, των Μικροθηβών ή το Ντόμπρο Πόλε στην Αλμωπία.
Λίγα λόγια για το κάθε ηφαίστειο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νίσυρος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το ηφαίστειο της Νισύρου αποτελείται από πέντε κρατήρες, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος έχει διάμετρο 260 μέτρα και βάθος 30 μέτρα. Οι πέντε κρατήρες βρίσκονται στο οροπέδιο του Λακκιού. Η καλντέρα του είναι διαμέτρου 4 χιλιομέτρων.
Σαντορίνη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το ηφαίστειο της Σαντορίνης ανήκει στην νότια πλευρά του ηφαιστειακού τόξου. Έχει υψόμετρο 567 μέτρα. Στο κέντρο της καλντέρας βρίσκονται οι νησίδες Παλαιά και Νέα Καμένη.
Μέθανα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το ηφαίστειο των Μεθάνων ανήκει στη δυτική πλευρά του ηφαιστειακού τόξου και βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της χερσονήσου των Μεθάνων.
Μήλος (Φυριπλάκα & Τραχήλας)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το ηφαίστειο της Φυριπλάκας στη Μήλο αποτελείται από κρατήρα διαμέτρου 1700 μέτρων και ύψους 220 μέτρων και βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού.
Το ηφαίστειο του Τραχήλα βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού και διαθέτει αρκετούς μικρούς κρατήρες.
Σουσάκι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Σουσάκι συντελεί το βόρειο άκρο στο ηφαιστειακό τόξο και βρίσκεται στην περιοχή των Αγίων Θεοδώρων και συγκεκριμένα στα σύνορα της Αττικής με την Κορινθία. Έχει υψόμετρο 180 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και η θερμοκρασία στην πλαγιά του έχει φτάσει μέχρι και τους 42 βαθμούς Κελσίου.
Αντίμηλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ενεργό ηφαίστειο έως την αρχή της Τεταρτογενούς περιόδου: ακόμα και σήμερα υπάρχει ανενεργός κρατήρας στην κορυφή του νησιού. Το νησί είναι ένας ηφαιστειακός δόμος αποτελούμενος από ανδεσιτική και δακιτική λάβα, τόφφους και ροές που καταλήγουν σε απότομους γκρεμούς. Η ηλικία τους έχει προσδιοριστεί στα 320.000 έτη. Στον υποθαλάσσιο χώρο ανατολικά της Αντιμήλου έχουν εντοπιστεί άλλοι τρεις ηφαιστειακοί δόμοι.
Στρογγυλή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η νησίδα Στρογγυλή βρίσκεται πλησίον του Γυαλιού Δωδεκανήσου και είναι η κορυφή ενός ηφαιστειακού κώνου ο οποίος εξέχει από το νερό. Το νησί έχει ύψος 125 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, ενώ η βάση του βρίσκεται στο πυθμένα της θάλασσας, σε βάθος 600 με 650 μέτρων. Δημιουργήθηκε πριν 50.000 με 30.000 χρόνια. Στην κορυφή του διαθέτει κρατήρα διαμέτρου περίπου 300 μέτρων.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ηφαιστειακό τόξο.[1] Ηφαιστειακό τόξο.[2] Νίσυρος.[3] Μέθανα.[4]