Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού
The Church of Almighty God.png
ΚατηγοριοποίησηΧριστιανικό νέο θρησκευτικό κίνημα
ΚείμενοΑγία Γραφή, Ο Λόγος Ενσαρκώνεται
Διοικητικός αρχηγόςΖάο Ουεϊσάν
ΠεριοχήΚίνα (αρχικός), Νότια Κορέα, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Καναδάς, Ιταλία, Γαλλία, Αυστραλία, και άλλες χώρες (claimed)
Καταβολές1991
Κίνα
ΜέληΔʹ εκατομμύρια (κυβερνητικός υπολογισμός)
Άλλες ονομασίεςΑστραπή της Ανατολής
Επίσημη ιστοσελίδαel.godfootsteps.org, el.kingdomsalvation.org, el.easternlightning.org

Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού (全能神教會/全能神教会, Quánnéng Shén Jiàohuì), επίσης γνωστή ως Αστραπή της Ανατολής (東方閃電/东方闪电, Dōngfāng Shǎndiàn), είναι νέο θρησκευτικό κίνημα το οποίο ιδρύθηκε στη Κίνα το 1991.[1] Οι κινεζικές κυβερνητικές πηγές εκτιμούν τα μέλη της εκκλησίας στα 3-4 εκατομμύρια άτομα,[2] παρόλο που μελετητές θεωρούν ότι ο αριθμός είναι λίγο φουσκωμένος.[3] Ο όρος "Αστραπή της Ανατολής", προέρχεται από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου 24:27. Η κύρια διδασκαλία του είναι ότι ο Ιησούς Χριστός επέστρεψε στην Γη στις ημέρες τους στον ρόλο του Παντοδύναμου Θεού (全能神), αυτή τη φορά ως Κινέζα γυναίκα και όχι ως άνδρας.[4] Η κινεζική κυβέρνηση θεωρεί το κίνημα ως[5] σιε τσιάο (邪教)[6] και κατηγορείται για διάφορα εγκλήματα.[7] Κινεζικά και διεθνή μέσα έχουν ονομάσει το κίνημα ως αίρεση[8], ακόμη και ως "τρομοκρατική οργάνωση."[9] Η εκκλησία αρνείται όλες τις κατηγορίες, ενώ υπάρχουν και μελετητές που συμπέραναν ότι μερικές κατηγορίες που ερεύνησαν είναι λανθασμένες ή ανύπαρκτες.[10]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναβίωση του 1989[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο που στο κίνημα δεν αναφέρεται το όνομα ή κάποια βιογραφική λεπτομέρεια (παρόλο που δηλώνει γυναίκα), και υπάρχουν προειδοποιήσεις ότι οποιαδήποτε πληροφορία από εξωτερική πηγή είναι λάθος,[11] αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι η ενσάρκωση του Παντοδύναμου Θεού ταυτίζεται με την Γιανγκ Σιανγκμπίν (γ. 1973; 楊向彬, Yáng Xiàngbīn), η οποία γεννήθηκε στην βορειοδυτική Κίνα.[12] Το 1989, κατά τη διάρκεια μιας αναβίωσης των κινεζικών ανεξάρτητων εκκλησιών, το άτομο που αναγνωρίζει το κίνημα ως Παντοδύναμο Θεό εισήλθε επισήμως στο κίνημα της Οικιακής Εκκλησίας.[13] Πολλοί πιστοί στην Κινεζική Οικιακή Εκκλησία πιστεύουν ότι οι λέξεις προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα και άρχισαν να τις διαβάζουν στις συγκεντρώσεις τους το 1991.[14]

Ζάο Ουεϊσάν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταξύ των ατόμων που έλαβαν και αποδέχτηκαν το μήνυμα του Παντοδύναμου Θεού ήταν ο Ζάο Ουεϊσάν (趙維山, Zhào Wéishān, γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1951).[15] Ενώ μερικοί μελετητές θεωρούν τον Ζάο ως ιδρυτή του κινήματος,[16] άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει μια προκατάληψη στις κινέζικες πηγές, οι οποίες δεν θα αποδεχθούν εύκολα ότι το κίνημα ιδρύθηκε από γυναίκα και ότι ο τίτλος του ιδρυτή της εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού θα αποδοθεί στην γυναίκα που το κίνημα θεωρεί ως Παντοδύναμο Θεό.[17]

Σύμφωνα με την αυστραλιανή μελετήτρια Έμιλι Νταν, το 1991, ο οργανισμός ξεπερνούσε τα 1.000 μέλη. Αφού ερευνήθηκε και διώχθηκε από ένα τοπικό αστυνομικό σταθμό της επαρχίας Χεϊλονγκτσιάνγκ, ο Ζάο έφυγε από την επαρχία και συνέχισε την εργασία του στον οργανισμό στην κομητεία Τσινγκφένγκ του Χενάν, όπου συνέχισε να επεκτείνεται.[18] Αργότερα αναγνωρίστηκε ως επικεφαλής και ιερέας της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Η εκκλησία θεωρεί ότι η ηγεσία της αποτελεί προσωπική υπόθεση του ατόμου που αναγνωρίζει ως Παντοδύναμο Θεό, και ότι ο Ζάο, "ο άνδρας που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα", είναι ο διοικητικός αρχηγός του κινήματος.[19]

Επέκταση και καταστολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κινεζική κυβέρνηση υποπτεύθηκε αμέσως την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού λόγω των αντικομμουνιστικών διδασκαλιών της,[20] και η εκκλησία αποτέλεσε θύμα βαριάς καταστολής από την Κινεζική κυβέρνηση.[21] Το 2000, οι Ζάο και Γιανγκ μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εισήλθαν στις 6 Σεπτεμβρίου 2000. Το 2001 έλαβαν πολιτικό άσυλο και από τότε ζουν και διευθύνουν το κίνημα από τη Νέα Υόρκη.[22] Στις αρχές του 2009, η Χε Ζεσούν (何哲迅, Hé Zhéxùn), υπεύθυνη για τις δραστηριότητες της εκκλησίας στην ηπειρωτική Κίνα, συνελήφθη από τις κινεζικές αρχές. Στις 17 Ιουλίου 2009, η Μα Σουοπίνγκ (馬鎖萍, Mǎ Suǒpíng, 1969–2009), η οποία ανέλαβε το ρόλο της Ζεσούν, συνελήφθη και πέθανε υπό κράτηση.[23]

Παρά την καταστολή από τη κυβέρνηση, καθώς και τις κατηγορίες που τους αποδόθηκαν από αρχηγούς των κύριων Χριστιανικών εκκλησιών,[24] η εκκλησία αναπτύχθηκε στην Κίνα και σύμφωνα με κινεζικές επίσημες πηγές, τα μέλη είχαν φτάσει τα 3-4 εκατομμύρια το 2014,[25] παρόλο που μερικοί θεωρούν τον αριθμό υπερβολικό.[26] Μετά την δολοφονία μιας γυναίκας από μέλη του κινήματος σε εστιατόριο του McDonald's στο Ζαογιουάν το 2014, η καταστολή στην Κίνα εντάθηκε ακόμη περισσότερο και πολλά μέλη της εκκλησίας έφυγαν στο εξωτερικό, ιδρύοντας οργανώσεις σε πολλές χώρες. Άλλα μέλη βρήκαν καταφύγιο στο Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν, Κινεζόφωνες περιοχές με μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης.[27] Επίσης, οι κοινότητες οπαδών της Εκκλησίας ανθίζουν, ενώ μερικές ταινίες μελών της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού έχουν κερδίσει βραβεία σε χριστιανικά φεστιβάλ ταινιών.[28]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Dunn (2008a).
  2. Li (2014), Ma (2014).
  3. Introvigne (2017c).
  4. Dunn (2008a); Dunn (2015), 62.
  5. Irons 2018.
  6. Palmer (2012).
  7. Dunn (2015), 2-3.
  8. Gracie (2014); Shen and Bach (2017).
  9. Tiezzi (2014).
  10. Dunn (2015), 204; Introvigne (2017a); Introvigne and Bromley (2017), Folk (2017).
  11. Introvigne (2017c).
  12. Dunn (2015), 68-72.
  13. Zoccatelli (2018), 8.
  14. Dunn (2015), 48; Introvigne (2017c).
  15. Dunn (2015),48: "Other Chinese sources present a far more complex account of Eastern Lightning's origins. They charge a middle-aged man named Zhao Weishan 赵维山, once a physics teacher or railroad worker, with founding the movement. These sources ... was a member of the Shouters in the late 1980s. He left the group with other believers in 1989 to form an offshoot called the Church of the Everlasting Foundation (永存的根基教会 Yongcun de genjijiaohui), in which he presented himself as a 'Lord of Ability' (能力主 nengli zhu). In May, 1992, a Chinese Christian magazine reported that a group called 'the New Church of the Lord of Ability' (新能力主教会 Xin nenglizhu jiaohui) had been distributing tracts and cassette recordings in the southwest Henan since March 1991."
  16. Kindopp (2004), 141: “Similarly, a disgruntled Protestant Christian named Zhao Weishan broke from his church to establish the Eastern Lightning cult, also in Henan"; Aikman (2003), 242: “"Some time in the 1990s, the man regarded as the founder of Eastern Lightning, Zhao Weishan, came to the United States with a false passport and applied for—and in 2000 was granted—political asylum.”
  17. CESNUR (2017).
  18. Dunn (2015), 48.
  19. Introvigne (2017c); Zoccatelli (2018), 9.
  20. Dunn (2008b).
  21. Introvigne (2017c); Irons (2018).
  22. Dunn (2015), 49; Introvigne (2017c).
  23. Introvigne (2017c).
  24. See e.g. China for Jesus (2002; upd. 2014); Chan and Bright (2005).
  25. Li (2014), Ma (2014).
  26. Introvigne (2017c).
  27. Zoccatelli (2018), 10.
  28. Introvigne (2017b).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]