Δωρεά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Δωρεά είναι μία σύμβαση, με την οποία ο δωρητής αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταβιβάσει και να παραδώσει στον δωρεοδόχο πράγμα ή δικαίωμα. Είναι σύμβαση ετεροβαρής χαριστική, επειδή μόνο το ένα μέρος (ο δωρητής) αναλαμβάνει υποχρεώσεις, ενώ το άλλο μέρος δεν οφείλει αντιπαροχή. Ρυθμίζεται στον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 496-512. Η δωρεά δεν είναι μονομερής δικαιοπραξία: έχει καταρτιστεί έγκυρα, μόνο αν την έχει αποδεχθεί και ο δωρεοδόχος. Ο λόγος που ο νόμος το απαιτεί αυτό είναι η προστασία της ιδιωτικής αυτονομίας του δωρεοδόχου: κανείς δεν μπορεί να γίνει αποδέκτης παροχών χωρίς τη θέλησή του. Η δωρεά για να είναι έγκυρη απαιτείται να περιβληθεί τον συμβολαιογραφικό τύπο. Επί κινητών όμως η ακυρότητα θεραπεύεται και η δωρεά ισχύει ως έγκυρη, αν ο δωρητής παραδώσει το πράγμα στον δωρεοδόχο. Ο δωρητής ευθύνεται για ελαττώματα του αντικειμένου της δωρεάς μόνο για δόλο και βαρειά αμέλεια. Η δωρεά μπορεί να ανακληθεί από τον δωρητή, αν ο δωρεοδόχος "φάνηκε με βαρύ του παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή ή στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωσή του να διατρέφει το δωρητή" εντός έτους από την εκδήλωση της αχαριστίας.

Αν με τη σύμβαση της δωρεάς συμφωνηθεί να περιέλθει το πράγμα στον δωρεοδόχο μετά τον θάνατο του δωρητή, η δωρεά ονομάζεται δωρεά αἰτίᾳ θανάτου και ρυθμίζεται από τα άρθρα 2032-2035 του Αστικού Κώδικα στο Κληρονομικό Δίκαιο (χωρίς ιδιαίτερες αποκλίσεις από την κανονική δωρεά). Η δωρεά αιτία θανάτου είναι μια από τις ελάχιστες κληρονομικές συμβάσεις. Κατ' αντιδιαστολή η κανονική δωρεά ονομάζεται δωρεα ἐν ζωῇ.

Η δωρεά από γονέα σε τέκνο ονομάζεται συχνά (όχι στον Αστικό Κώδικα) γονική παροχή και τυγχάνει συνήθως ιδιαίτερης φορολογικής μεταχείρισης. Επειδή όμως εμφανίζεται συχνά το φαινόμενο ο γονέας, για να παρακάμψει τις υποχρεωτικές διατάξεις περί νόμιμης μοίρας και να αφήσει σε κάποιο από τα τέκνα του λιγότερο από ό,τι θα δικαιούνταν, να δωρίζει την περιουσία του στα υπόλοιπα τέκνα του όσο είναι εν ζωή, ώστε να μην απομένει κληρονομιαία περιουσία κατά τον θάνατό του, ο νόμος προβλέπει ότι στην κληρονομιαία περιουσία συνυπολογίζεται και οποιαδήποτε δωρεά που ο κληρονομούμενος έκανε στα τελευταία δέκα χρόνια πριν από το θάνατό του. Αν εξαιτίας μιας τέτοιας δωρεάς η κληρονομία που υπάρχει κατά το χρόνο του θανάτου του κληρονομούμενου δεν επαρκεί για να καλύψει τη νόμιμη μοίρα, δίνει ο Αστικός Κώδικας στο Κληρονομικό Δίκαιο τη δυνατότητα στον αδικημένο κληρονόμο να κάνει τη λεγόμενη "μέμψη άστοργης δωρεάς", να ζητήσει δηλαδή την ανατροπή της δωρεάς (ΑΚ 1835-1838).