Δουκάτο της Πομερανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δουκάτο της Πομερανίας
11211637
Grunwald Słupsk i Szczecin.svg
Σημαία
POL księstwo pomorskie COA.svg
Έμβλημα
Pomeraniae Ducatus Tabula.jpg
Διοικητική υπαγωγήΑγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
ΠρωτεύουσαΣτσέτσιν
ΓλώσσεςΚάτω Γερμανικά
Πολίτευμαμοναρχία

Το Δουκάτο της Πομερανίας (γερμανικά: Herzogtum Pommern, πολωνικά: Księstwo Pomorskie) ήταν δουκάτο στην Πομερανία, νότια ακτή της Βαλτικής Θάλασσας, κυβερνούμενο από δούκες του Οίκου της Πομερανίας (Γκρίφινς). Η χώρα υπήρχε κατά τον Μεσαίωνα, στα έτη 1121–1160, 1264–1295, 1478–1531 και 1625–1637.

Το δουκάτο προήλθε από τη σφαίρα του Βαρτσίσουαφ Α΄, ενός σλαβικού Πομερανικού δούκα, και επεκτάθηκε από τα εδάφη του Σλάβε και Στόλπ το 1317, το Πριγκιπάτο του Ρύγκεν το 1325, και τα εδάφη του Λάουενμπουργκ και Μπούτο το 1455. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, περιλάμβανε επίσης τις βόρειες περιοχές Νόιμαρκ και Ούκερμαρκ, καθώς και την Σιρσιπανία και το Μεκλεμβούργο-Στρέλιτς.

Το Δουκάτο της Πομερανίας ιδρύθηκε ως υποτελές κράτος της Πολωνίας το 1121, το οποίο παρέμεινε μέχρι τη διάλυσή της Πολωνίας μετά το θάνατο του Πολωνού κυβερνήτη Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου το 1138.[1][2][3] Στη συνέχεια, οι Δούκες της Πομερανίας ήταν ανεξάρτητοι και αργότερα υποτελείς του Δουκάτου της Σαξονίας από το 1164 έως το 1181, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1181 έως το 1185, της Δανίας από το 1185 έως το 1227 και τέλος,[4] από το 1227, να μείνει με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα επόμενα γερμανικά κράτη.

Τις περισσότερες φορές, το δουκάτο κυβερνήθηκε κοινά με δούκα Γκρίφιν, με αποτέλεσμα διάφορα εσωτερικά χωρίσματα. Αφού πέθανε ο τελευταίος δούκας του Γκρίφιν κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου το 1637, το δουκάτο μοιράστηκε μεταξύ Βραδεμβούργου-Πρωσίας και Σουηδίας. Οι Βασιλιάδες της Σουηδίας και οι Μαργράβοι του Βρανδεμβούργου, αργότερα βασιλείς της Πρωσίας, έγιναν μέλη ως Δούκες της Πομερανίας στη λίστα των συμμετεχόντων στη λίστα του Ράιχσταγκ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Addison (2003), pp. 57ff
  2. Herrmann (1985), pp. 384ff
  3. Piskorski (1999), p. 35
  4. Buchholz (1999), pp. 30, 34

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Piskorski, Jan Maria (1999). Pommern im Wandel der Zeiten (στα Γερμανικά). Zamek Ksiazat Pomorskich. ISBN 8390618486. 
  • Buchholz, Werner, επιμ. (2002). Pommern (στα Γερμανικά). Siedler. ISBN 3-88680-780-0. 
  • Krause, Gerhard· Balz, Horst Robert· Müller, Gerhard (1997). Theologische Realenzyklopädie. Walter de Gruyter. ISBN 3-11-015435-8. 
  • Herrmann, Joachim (1985). Die Slawen in Deutschland (στα Γερμανικά). Berlin: Akademie-Verlag. ISBN 3-515-07671-9. 
  • Inachin, Kyra (2008). Die Geschichte Pommerns (στα Γερμανικά). Rostock: Hinstorff. ISBN 978-3-356-01044-2. 
  • Addison, James Thayer (2003). Medieval Missionary: A Study of the Conversion of Northern Europe Ad 500 to 1300. Kessinger Publishing. ISBN 0-7661-7567-7. 
  • Nicklas, Thomas (2002). Macht oder Recht: frühneuzeitliche Politik im Obersächsischen Reichskreis (στα Γερμανικά). Franz Steiner Verlag. ISBN 3-515-07939-4. 
  • Buske, Norbert (1997). Pommern (στα Γερμανικά). Schwerin: Helms. ISBN 3-931185-07-9. 
  • Köbler, Gerhard (2007). Historisches Lexikon der Deutschen Länder: die deutschen Territorien vom Mittelalter bis zur Gegenwart (στα Γερμανικά) (7 έκδοση). C.H.Beck. ISBN 3-406-54986-1. 
  • Palmer, William (2005). A Compendioius Ecclesiastical History from the Earliest Period to the Present Time. Kessinger Publishing. ISBN 1-4179-8323-X. 
  • Calhoun, Craig J.· Gerteis, Joseph· Moody, James· Pfaff, Steven· Virk, Indermohan (2002). Contemporary Sociological Theory. Blackwell Publishing. ISBN 0-631-21350-3. 
  • Zientara, Benedykt· Smolka, Stanisław· Loew, Peter Oliver (2002). Heinrich der bärtige und seine Zeit: Politik und Gesellschaft im mittelalterlichen Schlesien (στα Γερμανικά). Oldenbourg Wissenschaftsverlag. ISBN 3-486-56615-6. 
  • Willoweit, Dietmar· Lemberg, Hans (2006). Reiche und Territorien in Ostmitteleuropa: Historische Beziehungen und politische Herrschaftslegitimation (στα Γερμανικά). Oldenbourg Wissenschaftsverlag. ISBN 3-486-57839-1. 
  • Boockmann, Hartmut (1992). Die Anfänge der ständischen Vertretungen in Preussen und seinen Nachbarländern (στα Γερμανικά). Oldenbourg Wissenschaftsverlag. ISBN 3-486-55840-4. 
  • du Moulin Eckart, Richard (1976). Geschichte der deutschen Universitäten (στα Γερμανικά). Georg Olms Verlag. ISBN 3-487-06078-7. 
  • Köhne, Boris Vasilyevich (1842). Koehne's Zeitschrift für Münz-, Siegel- und Wappenkunde (στα Γερμανικά) (2 έκδοση). E.S. Mittler. 
  • Grote, Hermann (1862). Münzstudien (στα Γερμανικά). Akademische Druck- u. Verlagsanstalt. 
  • Spiess, Karl-Heinz· Auge, Oliver (2003). Medien der Kommunikation im Mittelalter (στα Γερμανικά). Franz Steiner Verlag. ISBN 3-515-08034-1. 
  • Maclear, George Frederick (1969). Apostles of Mediaeval Europe. Ayer Publishing. ISBN 0-8369-2803-2. 
  • Medley, D. J. (2004). The church and the empire. Kessinger Publishing. ISBN 1-4191-5673-X.