Διηλεκτρική σταθερά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η διηλεκτρική σταθερά είναι μία σταθερά της φυσικής, η οποία συνδέει τις μονάδες του ηλεκτρισμού με τις μονάδες της μηχανικής. Συμβολίζεται με ε ενώ στην περίπτωση που αναφέρεται στο κενό συμβολίζεται με ε0 και ισούται περίπου με: ε0 ≈ 8,854× 10−12 A2·s4·kg−1·m−3[1]. Ως μονάδα της διηλεκτρικής σταθεράς χρησιμοποιείται πιο συχνά το F/m (Φαράντ/μέτρο)

Η διηλεκτρική σταθερά εισήχθη στην ηλεκτροστατική στον νόμο του Κουλόμπ:

\ F_C = \frac{1} {4 \pi \varepsilon_0} \frac{q_1 q_2} {r^2}

Παράλληλα στην μαγνητοστατική ο νόμος του Αμπέρ εισήγαγε την μαγνητική διαπερατότητα0), την αντίστοιχή σταθερά του μαγνητισμού. Οι εξισώσεις του Μάξγουελ συνέδεσαν τις δύο παραπάνω σταθερές και την ταχύτητα του φωτός στην παρακάτω σχέση από την οποία ορίζεται πλέον η διηλεκτρική σταθερά του κενού:

 \varepsilon_0 =\frac {1}{\mu_0 c^2}
  • μ0= μαγνητική διαπερατότητα του κενού (μ0=4 π 10-7 kg·m·A-2·s-2)
  • c = ταχύτητα του φωτός (c = 299.792.458 m/s ≈ 300.000.000 m/s)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]