Γκενρό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Γκενρό (ιαπωνικά: 元老‎) είναι το όνομα εννέα Ιαπώνων πολιτικών, οι οποίοι υπηρετούσαν ως μη επίσημοι σύμβουλοι του Αυτοκράτορα στην Εποχή Μεϊντζι, στην Εποχή Ταϊσιο και στην Εποχή Σιέβα. Οι γκενρό θεωρούνται ως πατέρες-ιδρυτές της σημερινής Ιαπωνίας[1][2].

Ιστορία των γκενρό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο όρος «γκενρό» για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε εφημερίδα το 1982, μετά τη παραίτηση του Ματσουκάτα Μασαγιέσι από τη θέση του Πρωθυπουργού[3]. Σύμφωνα με την ερεύνα του Αμερικανού επιστήμονα Μπέρναντ Σίλμπερμαν, περίπου αυτό το χρονικό διάστημα οι γκενρό άρχισαν τη λειτουργία τους[4].

Ο Σίλμπερμαν κατέγραψε τα παρακάτω καθήκοντα των γκενρό:

  • Ήταν ανεπίσημη οργάνωση (σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας).
  • Η αρχή της οργάνωσης ήταν χτισμένη στη γραφειοκρατία.
  • Οι αποφάσεις των γκενρό επηρέαζαν στη κυβέρνηση καθώς και στη γραφειοκρατία της Ιαπωνίας.
  • Γκενρό μπορεί να να ονομάζεται μια ομάδα ομοτίμων.
  • Η διαδικασία λήψης αποφάσεων των γκενρό δεν ήταν θεσμοθετημένη.

Οι γκενρό είχαν το δικαίωμα να προτείνουν στον Αυτοκράτορα ένα πολιτικό για τη θέση του Πρωθυπουργού της χώρας, και ο Αυτοκράτορας λάμβανε υπόψη του τις προτάσεις των γκενρό.

Περίπου από το 1900, οι πρώτοι εφτά γκενρό σταμάτησαν να ασχολούνται μόνο με την ιαπωνική πολιτική, αλλά συγκεντρώθηκαν και στα κρατικά προβλήματα[4].

Μετά τον θάνατο του Ματσουκάτα Μασαγιέσι το 1924, ο μοναδικός γκενρό έγινε ο Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στη πολιτική της Ιαπωνίας στις δεκαετίες των 1920 και 1930[4]. Ο Σαϊόντζι ήταν κατά της συμφωνίας με τη Ναζιστική Γερμανία.

Το 1940, μετά τον θάνατο του Σαϊόντζι, οι γκενρό εξαφανίστηκαν.

Η καταγωγή των γκενρό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από τον Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, όλοι οι υπόλοιποι γκεντρό κατάγονταν από οικογένειες σαμουράι. Τέσσερις γκενρό κατάγονταν από την πόλη Καγκοσίμα του Πριγκιπάτου Σατσούμα, άλλοι 4 από την πόλη Χάγκι του Πριγκιπάτου Τεσιού, καθώς ένας γκενρό καταγόταν από το Κιότο[5]. Οι πρώτοι 7 γκενρό ήταν πρώην μέλη της Σάνγκι (Αυτοκρατορικό Συμβούλιο), το οποίο έπεσε το 1885[6].

Κατάλογος των γκενρό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Τόπος γέννησης Φωτογραφία Γκενρό από τις Πέθανε
Ιτό Χιρομπούμι[7]
(伊藤博文)
Τεσιού
Itô Hirobumi.jpg
1 Νοεμβρίου 1889 26 Οκτωβρίου 1909
Κουρόντα Κιγιοτάκα[8]
(黒田清隆)
Σατσούμα
Kiyotaka Kuroda formal.jpg
1 Νοεμβρίου 1889 25 Αυγούστου 1900
Γιαμαγκάτα Αριτόμο[9]
(山縣有朋)
Τεσιού
Yamagata Aritomo.jpg
6 Μαΐου 1891 1 Φεβρουαρίου 1922
Ματσουκάτα Μασαγιόσι[10]
(松方正義)
Σατσούμα
4 MatsukataM.jpg
12 Ιανουαρίου 1898 2 Ιουλίου 1924
Ινοούγιε Καορού[11]
(井上馨)
Τεσιού
Kaoru Inoue 4.jpg
18 Φεβρουαρίου 1904 1 Σεπτεμβρίου 1915
Σαϊγκό Τσουγκουμίτι[12]
(西郷従道)
Σατσούμα
Tsugumichi Saigo 2.jpg
Δεν πέρασε τη συνηθισμένη διαδικασία διόρισης 18 Ιουλίου 1902
Ογιάμα Ιβάο[13]
(大山巌)
Σατσούμα
Iwao Oyama 2.jpg
13 Αυγούστου 1912 10 Δεκεμβρίου 1916
Κατσούρα Τάρο[14]
(桂太郎)
Τεσιού
11 KatsuraT.jpg
13 Αυγούστου 1912 10 Οκτωβρίου 1913
Σαϊόντζνι Κιμμότι[15]
(西園寺公望)
Κιότο
Kinmochi Saionji.jpg
21 Δεκεμβρίου 1912 24 Νοεμβρίου 1940

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Meiji Japan. Great Britain: Routledge. 1998. 
  2. Shin`ichi Kitaoka (1993). The Army as a Bureaucracy: Japanese Militarism Revisited. Lexington, VA: The Journal of Military History. 
  3. Kenneth Colegrove (1936). The Japanese Cabinet. Washington, DC: American Political Science Association. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Bernard S. Silberman (1967). Bureaucratic Development and the Structure of Decision -Making in the Meiji Period:The Case of The Genro. Association for Asian Studies, 81-94. 
  5. «The Development of Representative Government». Japan. U.S. Library of Congress. http://countrystudies.us/japan/25.htm. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  6. Peter Francis Kornicki (1998). Meiji Japan: Political, Economic and Social History 1868-1912. USA: Routledge. ISBN 0415156181. 
  7. «Ito, Hirobumi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/12.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  8. «Kuroda, Kiyotaka». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/71.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  9. «Yamagata, Aritomo». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/208.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  10. «Matsukata, Masayoshi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/194.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  11. «Inoue, Kaoru». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/18.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  12. «Saigo, Tsugumichi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/86.html. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  13. «Oyama, Iwao». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/39.html?c=7. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  14. «Katsura, Taro». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/52.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 
  15. «Saionji, Kinmochi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/84.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gordon, Andrew (2003). A Modern History of Japan: From Tokugawa Times to the Present. Oxford University Press. ISBN 0195110617. 
  • Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Belknap Press. ISBN 0674009916. 
  • Omura, Bunji (1937, 2004 reprint). The Last Genro: Prince Saionji, Japan's "Grand Old Man". Kegan Paul. ISBN 0710309171. 

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Гэнро της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).