Γιόσα Μπουσόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιόσα Μπουσόν
Yosa Buson.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
与謝蕪村 (Ιαπωνικά)
Γέννηση1716[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18][19][20][21][22][23]
Οσάκα
Θάνατος25  Δεκεμβρίου 1783 ή 24  Δεκεμβρίου 1784[24] ή 1783[16][17][18][25][19][20][21][22] ή 17  Ιανουαρίου 1784[26] ή 17  Ιανουαρίου 1783[27]
Κιότο
Χώρα πολιτογράφησηςΙαπωνία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙαπωνικά[28]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής[27]
συγγραφέας[29]
ζωγράφος[27]
καλλιγράφος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Γιόσα Μπουσόν, Κοράκια και γεράκι

Ο Γιόσα Μπουσόν (ιαπωνικά: 与謝 蕪村) (1716 – 17 Ιανουαρίου 1784[30]) ήταν Ιάπωνας ποιητής και ζωγράφος της περιόδου Έντο. Μαζί με τον Ματσούο Μπασό και τον Κομπαγιάσι Ίσα, ο Μπουσόν θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ιάπωνες ποιητές της περιόδου Έντο.[31] Είναι γνωστός κυρίως για τη συμβολή του στη διαμόρφωση της Χάιγκα ως είδους τέχνης.[30]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπουσόν γεννήθηκε στο χωριό Κέμα της επαρχίας Σετσού (που σήμερα ονομάζεται Κέμα-τσο, στην πόλη της Οσάκα). Το οικογενειακό του όνομα ήταν Τανιγκούτσι.

Γύρω στην ηλικία των είκοσι, ο Μπουσόν μετακόμισε στο Έντο, το σημερινό Τόκιο, και έμαθε ποίηση υπό την κηδεμονία του δασκάλου χαϊκάι Χαγιάνο Χατζίν. Μετά τον θάνατο του Χατζίν, ο Μπουσόν μετακόμισε στην επαρχία Σιμόζα (που σήμερα ονομάζεται Ιμπαράκι). Ακολουθώντας τα χνάρια του ειδώλου του, του Ματσούο Μπασό, ο Μπουσόν ταξίδεψε στην άγρια φύση του βόρειου νησιού Χονσού. Το ίδιο ταξίδι είχε αποτελέσε την έμπνευση για το διάσημο ταξιδιωτικό ημερολόγιο του Μπασό με τίτλο Ο στενός δρόμος προς τα βάθη του βορρά. Ο Μπουσόν δημοσίευσε τις σημειώσεις του από το ταξίδι το 1744, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά το όνομα Μπουσόν.

Αφού ταξίδεψε σε διάφορα μέρη της Ιαπωνίας, συμπεριλαμβανομένου του Τάνγκο (το βόρειο τμήμα του σύγχρονου νομού Κιότο) και του Σανούκι (στο Σικόκου), ο Μπουσόν εγκαταστάθηκε στην πόλη του Κιότο σε ηλικία 42 ετών. Εκείνη την εποχή, άρχισε να γράφει με το όνομα Γιόσα, το οποίο πήρε από τη γενέτειρα της μητέρας του (Γιόσα στην επαρχία του Τάνγκο). [32]

Ο Μπουσόν παντρεύτηκε σε ηλικία 45 ετών και απέκτησε μια κόρη, την Κούνο.

Σε ηλικία 51 ετών, ο Μπουσόν άφησε τη γυναίκα και τα παιδιά του στο Κιότο και πήγε στην επαρχία Σανούκι για να εργαστεί σε πολλά έργα του.[33]

Αφού επέστρεψε ξανά στο Κιότο, έγραψε και δίδαξε ποίηση. Ξεχώρισε τέσσερις από τους μαθητές του ως πρότυπα, τους Κικάκου, Κιοράι, Ρανσέτσου και Σόντο. [34]

Ο Μπουσόν πέθανε σε ηλικία 68 ετών και θάφτηκε στο Κιότο. Η αιτία θανάτου είχε διαγνωστεί ως σοβαρή διάρροια, αλλά πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι επρόκειτο για έμφραγμα του μυοκαρδίου.[35]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119259975. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 (Ολλανδικά) Digital Library for Dutch Literature (DBNL). buso002. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) 2006. B00029438. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  5. 5,0 5,1 (Γαλλικά) Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. buson-yosa-1716-1783. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 Artnet. buson. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 Minneapolis Institute of Art. 1785. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 LIBRIS. 282473. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 Faceted Application of Subject Terminology. 52625. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 nelson atkins. 5515. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 Poetry Foundation. yosa-buson. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. 12,0 12,1 CONOR.SI. 172637795. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. 13,0 13,1 mutualart.com. 83322E53137E51FA. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  14. 14,0 14,1 «Artcyclopedia» (Αγγλικά) yosa_buson. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  15. 15,0 15,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. yosa-buson. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  16. 16,0 16,1 16,2 NMVW-collection website. Ανακτήθηκε στις 16  Ιανουαρίου 2020.
  17. 17,0 17,1 17,2 (Αγγλικά) The LiederNet Archive. 17804.
  18. 18,0 18,1 18,2 «Grove Art Online» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη, Μπέιζινγκστοουκ, Νέα Υόρκη. T092973. ISBN-13 978-1-884446-05-4. ISBN-10 1-884446-05-1.
  19. 19,0 19,1 19,2 CONOR.BG. 53065573.
  20. 20,0 20,1 20,2 (Κορεατική γλώσσα) Korean Authority File. KAC200108999.
  21. 21,0 21,1 21,2 CONOR.SR. 30285415.
  22. 22,0 22,1 22,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Πορτογαλίας. 1562792.
  23. 23,0 23,1 Trove. 886964. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  24. (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2019.
  25. (Ολλανδικά) Digital Library for Dutch Literature (DBNL). buso002.
  26. www.britannica.com/biography/Buson. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2020.
  27. 27,0 27,1 27,2 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/114934. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  28. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119259975. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  29. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
  30. 30,0 30,1 都島区役所総務課 (1996). 蕪村と都島 (στα Ιαπωνικά). Japan: 都島の歴史に関する調査研究委員会. σελ. 2. 
  31. Παπαλεξανδρόπουλος, Στέλιος. «Το χάικου μετά τον Μπασό». Ιαπωνικές Σπουδές. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2021. 
  32. Henry Trubner, Tsugio Mikami, Idemitsu Bijutsukan.
  33. Shin 'chi, Fujita (2012). 別冊太陽 与謝蕪村 画俳ふたつの道の達人 (στα Ιαπωνικά). Ιαπωνία: 平凡社. σελ. 170. ISBN 978-4-582-92202-8. 
  34. S Addiss, The Art of Haiku (2012) p. 192
  35. Sugiura, Morikuni (2008). 江戸期文化人の死因 (στα Ιαπωνικά). Ιαπωνία: 思文閣出版. ISBN 978-4-7842-1422-8. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]